fa
Feedback
دبیره

دبیره

رفتن به کانال در Telegram
245
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
+127 روز
+1230 روز

در حال بارگیری داده...

کانال‌های مشابه
هیچ داده‌ای
مشکلی وجود دارد؟ لطفاً صفحه را تازه کنید یا با مدیر پشتیبانی ما تماس بگیرید.
اشارات ورودی و خروجی
---
---
---
---
---
---
جذب مشترکین
ژوئن '26
ژوئن '26
+14
در 0 کانال‌ها
مه '26
+4
در 0 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '26
+3
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مارس '26
+1
در 0 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '26
+21
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '26
+176
در 0 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '250
در 1 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '25
+42
در 1 کانال‌ها
تاریخ
رشد مشترکین
اشارات
کانال‌ها
17 ژوئن0
16 ژوئن0
15 ژوئن0
14 ژوئن0
13 ژوئن0
12 ژوئن+1
11 ژوئن0
10 ژوئن+1
09 ژوئن+10
08 ژوئن0
07 ژوئن0
06 ژوئن0
05 ژوئن0
04 ژوئن0
03 ژوئن0
02 ژوئن+2
01 ژوئن0
پست‌های کانال
2916 Neun Welten - Valg.mp310.64 MB

2
Commitment.pdf
211
3
بدون متن...
210
4
اما هرچیز عالی همان‌قدر که نادر است دشوار هم هست. (اسپینوزا، اخلاق، ۴۲، ۵، تبصره)
287
5
بدون متن...
281
6
چه بازی کثیف و غم‌انگیزی به راه انداخته‌اند آنانی که از ارباب بزرگ حیله‌گر سخن می‌گویند تا خودشان را متفکرانی سرسخت، فسادناپذیر و «بدبین» جا بزنند. (نام‌های سیاست، ص. ۴۰۵)
268
7
بدون متن...
327
8
بدون متن...
0
9
وقتی جنگی شعله می‌کشد، مردم می‌گویند: «طول نمی‌کشد، احمقانه‌تر از آن است که ادامه یابد.» و بی‌تردید، جنگ حماقتی است زایدالوصف، اما این بلاهت مانع از تداومِ جان‌سختی‌اش نمی‌شود. اگر مدام در حصارِ خودخواهی‌هایمان نبودیم، می‌فهمیدیم که حماقت همیشه سمج و پافشار است. همشهریان ما هم در این باره فرقی با دیگران نداشتند؛ در پیِ سود و سودای خویش بودند، یا به زبانِ دیگر، اومانیسمِ خوش‌خیالْ چشمشان را بر واقعیت بسته بود: آن‌ها به بلایا ایمان نداشتند. بلا در قواره‌ی انسان نیست، از همین رو با خودمان نجوا می‌کنیم که این کابوس واقعی نیست و عن‌قریب خواهد گذشت. اما بلا همیشه نمی‌گذرد؛ در این گذار از کابوسی به کابوسِ دیگر، این آدم‌ها هستند که فرو می‌پاشند و پیش از همه، همان اومانیست‌ها، چرا که زرهِ احتیاط بر تن نکرده بودند. همشهریان ما گناهکارتر از دیگران نبودند، فقط فروتنی را از یاد برده بودند؛ گمان می‌کردند هنوز همه‌چیز در سیطره‌ی آن‌هاست و همین، بلایا را در ذهنشان ناممکن می‌ساخت. آن‌ها به چرخه‌ی بی‌وقفه‌ی معاش ادامه می‌دادند، نقشه‌ی سفر می‌کشیدند و بر طبلِ عقایدشان می‌کوفتند. چطور می‌توانستند به طاعونی بیندیشند که آینده را می‌بلعد و سفر و گفت‌وگو را در نطفه خفه می‌کند؟ آن‌ها خود را آزاد می‌پنداشتند، اما تا زمانی که سایه‌ی بلایا سنگینی می‌کند، هیچ‌کس هرگز آزاد نخواهد بود. (طاعون، آلبر کامو)
0