fa
Feedback

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

چنل چالش‌های فولدری

چنل چالش‌های فولدری

رفتن به کانال در Telegram

اینجا از چالش هاتون حمایت می‌کنیم

نمایش بیشتر
2 355
مشترکین
-2724 ساعت
-17 روز
-130 روز
آرشیو پست ها
#پایان_طرح به لطف خدا و همراهی شما عزیزان، مبلغ ۵۰ میلیون تومان بابت کمک به این خانواده مشارکت شد. از همگی قبول باشه. @menhayefaghr

معتبره. خیالتون راحت

بیماری سوی چشمانم را هم گرفت پدر ۴۵ ساله دارای دو دختر ۱۸ و ۹ ساله، ۶ سال است که با بیماری موگاد درگیر است. در دو سال اول، بی
بیماری سوی چشمانم را هم گرفت پدر ۴۵ ساله دارای دو دختر ۱۸ و ۹ ساله، ۶ سال است که با بیماری موگاد درگیر است. در دو سال اول، بیماری تشخیص داده نشده و یک دوره ۶ ماهه را از گردن به پایین فلج شده است. سپس چشمانش درگیر شده و حالا تشخیص رنگ را از دست داده و فقط تا فاصله یک متری قادر به دیدن است. در رباط کریم تهران مستاجر است و در نزدیکی خانه، یک مغازه استیجاری لوازم التحریر را می‌گردانده که یکسال است با وخیم شدن شرایطش، همسرش چند روز یک بار کرکره‌اش را بالا می‌دهد تا حداقل اجناس قرضی را به فروش برساند. هزینه‌های درمان او را مجبور به فروختن خودرویشان کرده و حالا که به مراقبت بیشتری نیاز دارد و همسرش نباید او را تنها بگذارد، به فکر جمع کردن مغازه هستند. حالا در شرایطی که شغلشان را هم از دست می‌دهند ادامه دادن درمان برایشان ممکن نیست. برای کمک به ادامه درمان این پدر بیمار، مبلغ ۶۰ میلیون تومان مورد نیاز است. لینک پرداخت مستقیم کارت: 5041721111902848 شبا:530700001000228472379001 (به نام خیریه منهای‌فقر - بانک رسالت) @menhayefaghr

و دیگه فرصت گفتنش رو از دست نخواهم داد

فارغ از این که میرین یا میمونین میخوام بدونین که خیلی دوستتون دارم

بچه‌ها تا اطلاع ثانوی من نمیتونم اینجا رو به روال سابقش برگردونم و شما این حق رو دارین که اینجا رو ترک کنین چون با هدف دیگه‌ای جوین شدین

و لطفا لطفا لطفا بدونین که هیچکدوم از کارایی که میکنین بی‌تاثیر نیست. لطفا به فعالیت‌هاتون ادامه بدین. جنایت، قتل عام، بازداشت‌ها، اعدام‌های توی سکوت خبری، شکنجه های دردناک و زنده زنده‌ توی گورهای دسته جمعی دفن کردن های رژیم هنوز تموم نشده. اونایی که هنوز زنده موندن، هیچکسی رو جز ما ندارن. ما فقط همدیگه رو داریم. اجازه ندین تعداد بالای این اسامی و طولانی شدن این داغ از حرارت درون قلبمون کم کنه. دستی که شما باهاش مینویسین، همون صدایی میشه که از اونها دزدیده شده‌. هر ثانیه‌ای که توی اون سوله ها با اون بدن های زخمی و آسیب دیده، بین قاتل ها و متجاوز ها در فجیع ترین شرایط جسمی و روانی دارن تحمل میکنن و یکی یکی مثل شمع آب شدن همدیگه رو تماشا میکنن، چشمشون به ماست‌. که یک کاری براشون بکنیم. که نجاتشون بدیم. هر اذان صبحی که مسلمونا باهاش توی خون این بچه‌ها وضو میگیرن، گوش های اونها منتظر شنیدن ندای آزادیه که ما براشون فرستادیم. میدونم که ما هیچوقت به اندازه‌ی اون کسایی که میتونن ولی اراده‌ای برای انجامش ندارن، قدرت نداشتیم و نداریم. ولی بیاین برای یک بار هم که شده قهرمان خودمون باشیم

ازتون خواهش میکنم صدای افراد بازداشتی باشید لیست ۱   لیست ۲ ‌ ‌ ‌لیست ۳ ‌ ‌ لیست ۴ ‌ ‌لیست ۵ ‌ ‌لیست ۶ طریقه‌ ایمیل زدن به سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر برای بازداشت‌ شده‌های اخیر هم از اینجا چک کنید. نام‌شان‌ را صدا بزن و نام‌ها‌ را به‌خاطر‌ بسپار یادآوری خیلی از این افراد در خطر جدی اعدام هستن پس توییت زدن شما میتونه واقعا کمکشون کنه. و لیست افراد مفقودی بازداشتی و در خطر اعدام. همینطور اگه کار با توییتر رو اصلا بلد نیسیتد آموزش استفاده از توییتر رو از اینجا میتونید چک کنید. همینطور جزوه فعالیت امن و اطلاع رسانی درباره بازداشت شدگان و نکات ضروری درباره بازداشت و بازجویی، ارتباط امن در زمان قطعی اینترنت و تلفن همراه پس از احضار که خیلی به کارتون میاد.

یک لحظه آنلاین شدم که بگم با سلول به سلول بدنم از جمهوری اسلامی متنفرم

داشتم ممبرای اینجا رو چک میکردم و دیدم که هنوز خیلیا بعد از 8 ژانویه آنلاین نشدن

سلام حالتون خوبه؟

لطفا اینو فور کنین. چون اگر تعدادمون کم باشه، با هربار شنیدن صدای اذان صبح باید منتظر اعدام یکی از مردمی که امروز میرن بیرون باشیم

فقط خدا میدونه که با چه بدبختی دارم اینو مینویسم چون اشک توی چشم‌هام نمیذاره که کلمات رو توی صفحه پیدا کنم و لرزش دستم اجازه نمیده که کنارهم بذارمشون. ولی انجامش میدم چون این آخرین رنگیه ‌که از رنگین‌کمونمون باقیمونده‌. چون اين آخرین شانس‌مونه. چون اگر نتونیم، رسما امضا کردیم حکم اعدام همه‌ی اون بچه‌هایی که یک روزی به خاطر ما و آزادی ما رفتن و الان توی زندانن و چشمشون به ماست. یا میتونیم و نجاتشون میدیم، یا باید شاهد مرگ تک‌تک شون باشیم. و همون دردی رو دوباره تجربه کنیم، که یک روزی با دیدن خون روی صورت ندا آقاسلطان تجربه‌ش کردیم. و من به شخصه دیگه نمیتونم حتی مردن یک نفر دیگه از خودمونو ببینم. منم همینجا دارم زندگی میکنم. منم آدمایی رو دارم که برام مهمن و میترسم که از دستشون بدم. منم نگرانم و نمیدونم که تهش چی میشه. منم میدونم که اگر اینم شبیه قبلیا بشه، دیگه هیچوقت هیچی درست نمیشه. منم میفهمم که ما چقدر غریب و بی‌کسیم. و منم درحالی‌که هرروز میگم از ایران و ایرانی متنفرم، آخرشب دلم پیش غریبیه که نامش وطنه. توی تاریخ هیچوقت دشمن هیچ ملتی، نظامی های اون کشور نبودن، و مجبور نبودن که با دست خالی جلوی گلوله بایستن. ما هیچکسی رو نداریم. صدامون از این مرزها بیرون نمیره. هیچکس با تصاویر بچه‌های ما مثل بقیه کلیپ درست نمیکنه، چون احتمالا اونا خونشون رنگین تره. و هیچکس با دیدن ویدئو جسد خونی یک بچه تو بغل مادرش اشک نمیریزه، چون اینجا حتی جسد بچه‌ها رو هم به مادراشون تحویل نمیدن. اینجا خانواده‌ها بدن مرده بچه‌هاشون رو با یخ تو خونه نگه میدارن از ترس این که حکومت سنگ ببنده بهشون و پرتشون کنه توی سد و از آب همون سد بهشون بخورونه. اینجا جاییه که حتی وقتی بعداز سال‌ها جون کندن موفق بشی ازش فرار کنی، توی آسمون با تمام آرزوهات خاکسترت میکنن و اسمش رو میذارن خطای انسانی. اینجا جاییه که صبح پسری رو میفرستی توی نفتکش که هیچوقت چیزی ازش بهت برنمیگردونن جز چندثانیه صدا از لحظه‌ای که داره مرگش رو ازبین سوخته شدن با آتیش یا غرق شدن با آب انتخاب میکنه. اینجا جاییه که صداتو خفه میکنن، یک آهنگ شاد میذارن توی صداوسیما و همزمان ۱۵۰۰ نفر رو توی یک روز قتل‌عام میکنن. اینجا سرزمین خدانورهاست. اونایی که دستشون رو میبندن دور میله‌ها و جون دادنشون از بی‌آبی رو تماشا میکنن. اینجا همونجاییه که یک شهرستان کوچیک رو محاصره میکنن، اسلحه‌هاشونو درمیارن و آدما رو با شلیک مستقیم تیربارون میکنن. اینجا تو کتاب‌های تاریخ مدرسه‌اش نمی‌نویسن که روزی چشم چندتابچه رو به خاطر رویای آزادی دیدن با ساچمه کور میکنن. اینجا پدرا با اشک از جلوی مغازه‌ها رد میشن و آخرش بخاطر یک دوچرخه خودسوزی میکنن. اینجا مردمش کنار دریا میخوابن و مادرا به خاطر چندتا قطره آب خودفروشی میکنن. اینجا به بیمارستانا با گازاشک آور حمله میکنن، به دختربچه‌ها توی زندان‌ها تجاوز میکنن، و به آدما فقط چون میخوان زندگی کنن، شلیک میکنن. ولی چطوری نیام بیرون و کاری نکنم وقتی میبینم که حتی اون دانشجوی شهرستانی غریب هم آزادی رو فریاد میکشه با این که میدونه که شب باید بره تو همون خوابگاهی بخوابه که چندسال قبل ترش یک نفر شبیه خودشو از پنجره‌ش پرت کردن پایین؟ من ايندفعه هم میام بیرون، چون نمیخوام بیست سال بعد یک دختربچه دیگه، درحال نوشتن همین متن با کلی اسم جدید باشه.

خب فکر میکنم همه چیز گفته و تموم شده امیدوارم هرجایی که رفتین، شب برگردین خونتون. خیلی خیلی دوستون دارم🫶🏻

به یاد 176 مسافر هواپیمای اوکراینی پرواز Ps752 🥀🖤
به یاد 176 مسافر هواپیمای اوکراینی پرواز Ps752 🥀🖤

پانسمان در شرایط اضطراری
پانسمان در شرایط اضطراری

نکاتی که قبل از رفتن به اعتراضات باید رعاید کنید :
قبل رفتن یه نگاهی به گوشی‌ت بنداز و جمع‌ و جورش کن، بهتره چیز خاصی توش نباشه و مکالمه‌هات عادی به نظر بیاد، طوری که اگه دیدن، حساسیت‌زا نباشه. یا یه گوشی دم‌ دستی مخصوص بیرون داشته باش، یا اگه با گوشی اصلی میری، قبلش پی‌وی‌ها، گروه‌ها، چنل‌ها و استوری‌ها رو خالی کن، هم به نفع خودته هم بقیه. تو تماس و پیامک اصلا راجع به قرار و این چیزا حرف نزن، همه‌ چی نرمال و روزمره. تنها نرو ( مخصوصا اگه زیر سن قانونی هستید ) حداقل با یه نفر باش، لایو لوکیشن رو هم به چندتا آدم مطمئن بده و هر از گاهی خبر بده کجایی با دوستات هماهنگ کن اگه یه وقت خبری ازت نشد، بتونن سریع اکانت‌هاتو جمع کنن. شماره خانواده‌ت دستشون باشه و بالعکس، لباس ساده بپوش که تو چشم نباشه یه جوری که اگه لازم شد بتونی ظاهرت رو یه کم عوض کنی. ماسک هم یادت نره قبل رفتن مسیرها رو بشناس، راه فرار، کوچه‌ پس‌ کوچه‌ها و جاهای شلوغ یا خطرناک رو بدون، یا با کسی برو که بلده اطلاعات اکانت‌ها و ایمیلت رو به یه آدم خیلی مورد اعتماد بده که اگه لازم شد بتونه جمعشون کنه، برای حضور در اعتراضات، فقط به امنیت خودت فکر کن و فداکاری نکن، تو خونه کسایی منتظرت هستن حجاب کامل داشته باش و موهات اصلا معلوم نباشه، مخصوصا اگر رنگ شده لباس تیره و ساده بپوش از لباس روشن، طرح‌دار یا جلب توجه‌کننده استفاده نکن و ترجیحا چند لایه لباس و شلوار روی هم بپوش تا هم قابل شناسایی نباشی و هم در صورت نیاز بتونی لایه‌ ای رو دربیاری. لباس‌ هات بدنتو کامل بپوشونه و طوری نباشه که به‌راحتی کشیده یا گرفته بشه برای سر و صورت از شال یا اسکارف، ماسک و کلاه استفاده کن سوتین محکم بپوش تا موقع حرکت اذیت نشی کفش راحت و اسپورت بپوش که مناسب راه رفتن و دویدن باشه. ظاهرتم باید طوری باشه که هنگام مواجهه با نیروهای سرکوب یا دوربینا قابل شناسایی نباشی و همیشه راه خروج و برگشت رو تو ذهنت داشته باش
هنگام اعتراضات :
برای رفتن به خیابون سبک باشید زیورآلات نبرید و تا حد ممکن گوشی نبرید وسایل ضروری شامل آب، پول نقد، ماسک اضافه، عینک ایمنی برای چشم و صورت، سیگار و فندک برای گاز اشک‌آور، پارچه و کمی سرکه، شکلات برای افت فشار، استامینوفن، آسپرین و ژل ضد درد مثل دیکلوفناک و حتما چندلایه لباس و یه دست لباس اضافه زیرش داشته باشید تا اگه با رنگ علامت‌ گذاری شدید یا ساچمه خورد هم شدت ضربه کمتر بشه هم بتونید سریع ظاهر رو عوض کنید. قبل رفتن با یه آدم مطمئن هماهنگ کنید، بگید کِی و کجا می‌رید و حال جسمی و روحی‌تون چطوره. اگه گوشی بردید تنها نرید، با گروه باشید، تماس و پیامک عادی نزنید، گوشی رو روی حالت پرواز بذارید، اطلاعات شخصی و محتوای سیاسی رو پاک کنید و از اکانت‌ها خارج بشید. اگه عکس یا فیلم گرفتید، گوشی رو افقی بگیرید، حرف نزنید، چهره‌ها رو مشخص نکنید و قبل انتشار حتماً متادیتا رو پاک کنید. اگه آسم یا مشکل تنفسی دارید، ماسک اضافه، داروی خودتون و آب همراهتون باشه، نزدیک مسیر خروج حرکت کنید و اگه گاز زدن سریع دور بشید، سلامتتون از همه‌چی مهم‌تره.
اگه گرفتنمون چیکار کنیم؟
اولین کاری که میکنی اینه که هیچییی رو قبول نمیکنی و گردن نمیگیری، و قبل امضا حتما برگه رو خط‌ به‌ خط بخونید، اصلا گردن نگیرید که ضد ج.ا هستید یک سری چیزایی که میتونید توی اعترافاتتون بگید: اسم هر کی رو بردن بگید که تا حالا حتی نشنیدید اگه تو شلوغی خیابون گرفتنت، معمولادقیق نمی‌دونن چرا، ممکنه بخوان با سوال‌ پیچ کردن ازت حرف بکشن بیرون. خونسرد باش، اطلاعات اضافه نده و فقط بگو رهگذر بودی و اشتباهی دستگیر شدی هیچ نوشته‌ای رو سرسری امضا نکن و اگه قراره چیزی نوشته بشه، خودت بنویس و دقیق بخون به هیچ وجه وارد جزئیات ماجرا نشو. فقط بگو وکیل میخوای، نیاز به تماس با خانواده داری و وضعیتت خوب نیست. یادت باشه، قبل از رفتن به دادسرا، هر بازجویی پیش بازپرس یا ظابطان خیلی مهم نیست، حق داری صبر کنی و حرف اضافی نزنی. معمولا چون اتهام سیاسی براشون دردسر داره، سعی میکنن پای اتهام‌های دیگه بیارن وسط، مثل تخریب، درگیری یا تمرد. حواست جمع باشه گول نخوری بازپرس حکم صادر نمیکنه، فقط مدارک رو جمع میکنه و درباره ازادی موقت تصمیم میگیره، ممکنه وثیقه، جواز کسب یا فیش حقوقی بخواد، یا موقتا نگه‌تون داره. به حرف بازجو اعتماد نکن، اگه گفت "هر چی میگم بنویس تا آزاد شی" یا بگه "بهم اعتماد کن، حواست باشه سلول انفرادی غیرقانونیه و هر حرف یا اقرار گرفته شده اونجا اعتبار قانونی نداره هیچوقت اقرار نکن و یادت باشه حق سکوت کاملا باهاته، حتی اگه فکر کنی حرف نزدن به ضررته بک گراند گوشیتون رو ( میدونم چقدر چندش اوره ولی نیازه ) خمینی/ خامنه ای/ سلیمانی بذارید اگه فهمیدن بخاطر اعتراضات اومدی فقط و فقط بگو مشکلم گرونی و وضعیت اقتصادی، من پای وطن و ج.ا میمونم

هیچ چیزی مهم‌تر از جون شما نیست. برای تخلیه هیجان بیرون نمیرین و باید شب برگردین خونه، چون زندگی منتظرتونه

چند نکتهٔ تکراری و مهم: 1- اولویت با "امنیت شماست". 2- تا زمانی که جمعیت کمه، شعار ندین. 3- بالای چیزی مثل ماشین یا سطل آشغال قرار نگرفته و خودتون رو تابلو نکنید. 4- جمعیت که شکل گرفت، نباید پراکنده بشه. 5- ماسک، لباس مناسب(هم ضخیم هم راحت) داشته باشید. 6- با "هیجان" کاری انجام ندین، با "هوش" اقدام کنید. 7- اگه مضطرب هستید، تمرکز شما کاهش پیدا می‌کنه و شما به این تمرکز احتیاج دارید. 8- جمعیت که شکل گرفت، نباید خنثی بمونه. 9- جمعیت که کمه، قهرمان‌بازی درنیارید. 10- جمعیت زیاد، یعنی امنیت شما. 11- دوربین، مخبر، نفوذی، سه عامل مهمه. دوربین جهت تشخیص چهره، نفوذی جهت به بیراهه کشوندن جمعیت و اقدامات نادرست، مخبر جهت زیرنظر گرفتن. 12- ترس موجود در فضای مجازی پروپاگانداست و بدتر از ترس میدانه، توجهی بهش نداشته باشید، چون فلج‌کننده‌ست. 13- کمی "حس واقعی ترس" برای هوشیاری نیازه. 14- نباید تنها باشید. 15- اونجا محلی برای تخلیهٔ هیجان نیست‌. 16- با ذهنی شلوغ و گیج اونجا نباشید. 17- اونجا اعتماد معنا نداره، تکیه فقط به جمعیته. 18ـ وقتی یکی از افراد معترض رو میگیرند، تماشا نکنید و یا فقط شعار بدین. بصورت پنج تا ده نفره حمله کنین به گارد یا مامور و فرد را نجات بدین.