٫٫  gnabsaurus ‌🔒

امیدوارم درک کنید که نمی‌تونم وارد یک‌سری جزئیات بشم. درمورد اتفاقاتی که توی مدرسه در حال رخ دادنه اکثریت می‌دونید و خودتون شاهد هستید، پس فکر می‌کنم فقط لازم باشه که من نکات رو بگم. اولین چیزی که باید مدنظر داشته باشید اینه که توی این تایم، مطلقاً به هیچ‌کس اعتماد نکنید. وقتی می‌گم هیچ‌کس بحثم فقط با کادر مدرسه، مدیر و معاون و دبیرتون نیست، به دوست‌هاتون و بچه‌های کلاس‌های دیگه و کل مدرسه هم اطمینان نداشته باشید. یک مدت دندون رو جیگر بذارید، با دبیر، مدیر، معاون، بچه‌های مدرسه، مطلقاً درمورد کشور و اعتراضات و سیاست و هرچیز دیگه‌ای صحبت نکنید. با دوست‌هاتون هم توی محیط مدرسه حرف نزنید، توی گروه‌های مدرسه و دانشگاه حرف نزنید، تمام و کمال از فضاهای آموزشی دور بشید بعدش می‌تونید اظهار نظر کنید. - برای خیلی‌هاتون ممکنه یک سخنور بیارن، توی هر ظاهری. بچه‌ها بازهم تأکید می‌کنم که به هیچ‌ عنوان با اون فرد بحث نکنید، اون فرد شمارو وارد یک مناظره نکرده، وارد محاکمه کرده. با احساسات جلو نرید و سکوت رو به منزله‌ی خیانت به وطن ندونید. حرف زدن توی این موقعیت هیچ فایده‌ای نداره. فقط توی تله میفتید. - به هیچ‌عنوان، تحت هیچ شرایطی با خودتون گوشی نبرید، هیچ‌چیز به‌جز وسایل مدرسه و کتاب و دفتر نبرید مدرسه. مخصوصاً گوشی. تا این‌جایی که دیدم، گوشی نبردن فعلاً دشوار نشده. اگر ازتون خواستن بیارید، یک عالمه بهونه‌ هست که شما بهتر از من می‌تونید بسازید، بگید خانواده‌تون گوشی رو ازتون گرفتن یا چیزهای دیگه اگر به یک‌جا رسیدید که دیگه واقعاً نشد گوشی رو نبرید مدرسه، سعی کنید از یک گوشی زاپاس الکی استفاده کنید اگر دارید، اگر نداشتید می‌تونید همه‌چیز گوشی‌تون رو که بهش نیاز دارید به یک رَم انتقال بدید و قبل از این‌که برید مدرسه، شب گوشی رو تنظیمات کارخونه بزنید، تا وقت دارید سعی کنید یک سیمکارت جدید بخرید و توش مخاطبین محدود داشته باشید، فقط پدر و مادر و فامیل‌هاتون، و سیمکارت فعلی رو از گوشی خارج کنید. من بعید می‌دونم کار به این‌جا بکشه که اصلاً نتونید گوشی نبرید، صرفاً محض احتیاط اینهارو گفتم. - مسئله‌ی بعدی شیر رایگان و قرص آهن و این‌جور چیزهاست تأکید می‌کنم توی مدرسه اصلا و ابدا هیچ‌چیز خوراکی‌ای از هیچ‌کس نگیرید. این‌که بیان شیر و قرص آهن پخش کنن اونقدری پررنگ شده که تمام تمرکز و توجهتون رو روی همین نگه داره، اما ممکنه مابینش یکی یک چیزی بهتون بگه و اصلاً حواستون نباشه. پس چیزی که باید تو ذهنتون حک کنید اینه که از دیگران خوراکی و قرص و هرچیز دیگه‌ای نگیرید، توی خونه صبحونه بخورید و خودتون خوراکی و غذا ببرید مدرسه. - در آخر، ممکنه مدرسه رو شلوغ کنن، با توهین‌آمیز ترین حالت ممکن باهاتون درمورد اتفاقات صحبت کنن تا خشمتون شعله‌ور شه و دهن باز کنید، ممکنه با لطافت، و از طریق معلم و مشاور باهاتون حرف بزنن، بترسوننتون یا باهاتون مثل بچه‌‌ی خودشون برخورد کنن، چیزی که نباید یادتون بره اینه که توی اون محیط، کسی فعلاً دوست شما نیست. به هیچ‌وجه منکر کمک‌های بعضی از همکارهام توی این شرایط نمی‌شم. اما در مرحله‌ی اول، خودتون بحران نسازید تا مجبور نشید اعتماد کنید. گوشی نیارید تا مجبور نشید برای خلاص شدن گوشی رو به کادر بدید و از این قبیل. هرچقدرم که سخته به اعصابتون مسلط باشید و هیچ دهن‌کجی و لجبازی‌ای نکنید. مراقب خودتون باشید.