هم سکوت

ترس از هبوط و ترک بهشتم نداشتم عاشق شدم! پریدم و از شاخه چیدمش #ارمیا_کیش_بافان

انگورِ روی شاخه‌ی ما خسته شد! گریست اشکش به روی خاک نشست و شراب شد خوشبخت آن‌که قرعه اگر سوی مرگ بود یونس شد و سه مرتبه هم انتخاب شد... #ارمیا_کیش_بافان

اگر جواب تو را داده‌ام ببین تو که بودی که من نمی‌دهم این روزها جواب خودم را... 🎥 شعرخوانی #عباس_تافته اینستاگرام 🎞 #انجمن_ادبی_آغاز🎙 🆔 @anjoman_adabi_aghaz ♨️

چه قهرمانی تلخی، مرا شناخته‌اند تمام شهر فقط با مدال‌های شکست.... #محمد_مصطفی_احمدی

یک عمر حرف خورده شده در گلوی کوه فریادِ غم شد و فوران آفریده شده... #ارمیا_کیش_بافان

‌ تنهایی در اتوبوس چهل و چهار نفر است تنهایی در قطار هزار نفر... #غلامرضا_بروسان

@Amirkzpoems

شوق بودن هست اما بی تو حاضر نیستم ساحلی هستم که با دریا مجاور نیستم.... #حسن_حسن_زاده

ما خیره خیره محو تماشای «هم» شدیم دنیا دلش شکست! زمان آفریده شد #ارمیا_کیش_بافان

به جز دلم که به کم راضی‌است، دور و برت_ کسی که این همه از خود گذشته باشد کیست؟ #سید_امیرمحمد_هاتفی

از نطفه‌ی طمع، ضربان آفریده شد آدم گناه کرد... جهان آفریده شد... #ارمیا_کیش_بافان

از من نخواه شعر بگویم که مدتی‌ست افتاده راه عشق به دروازه‌ٔ سکوت ‌ گفتم چقدر سهم من از قلب توست؟ آه... ماندم چقدر می‌شود اندازه‌ٔ سکوت! ‌

#حدیث_صادقیان

با اینکه گفتی زخم ما را مرهمی نیست زیبایی و زیبایی‌ات چیز کمی نیست..‌. #ارمیا_کیش_بافان

جمعه‌ها همیشه غم دارن ولی تو که نیستی جمعه‌ها جمعه‌ترن! #محمدرضا_صبوریان

بغض‌ها شعر می‌شدند اما حرف‌ها در گلویِ من مُردند تو نبودی.. ندیدمت، اما.. خاطراتت مرا کجا بردند؟ #مهدیه_آزاد @mahdiyehazad19

یا حبیب الباکین آه ای سر بریده که بر دامن منی بر من چه رفته است که حرفی نمی‌زنی؟ بابا، ببخش اوج پذیرایی مرا نه معجری نسوخته مانده نه دامنی گردن کشیدم از پی‌ات آنقدر تا رسید دستم به دور گردنت اما چه گردنی... از روی نی نگاه تو افتاد سوی من فهمیدم از رقیۀ خود دل نمی‌کنی ناز علیِ اکبر و دشنام حرمله بابای من چه آمدنی شد چه رفتنی... #عباس_تافته

شرمنده کردی بار دیگر خواهرت را وقتی به سمت خیمه چرخاندی سرت را... با چشم‌های محو خون در دشت دیدی خالی تر از مشک برادر، لشکرت را ما سوختیم آن لحظه‌ای که هرچه گشتی پیدا نکردی تکه های اکبرت را... ما سوختیم آن لحظه که زیر عبایت با شرم پنهان کرده بودی اصغرت را یک بی‌حیا پا روی دستت می‌گذارد، با خشم بیرون می‌کشد انگشترت را وقتی که عبدالله در آغوشت افتاد از یاد بردی غصه‌های دیگرت را یک بار دیگر جان سپردی تا شنیدی آن‌جا صدای گریه‌های مادرت را ای وای از آن روزی که از بالای نیزه در دشت‌ها گم کرده بودی دخترت را... #ارمیا_کیش_بافان

از جنس عشق آنجا ضیافت تا که بر پا شد ساقی بدون دست پر می‌کرد ساغر را #ارمیا_کیش_بافان

"فَقَطَّعوهُ بسُیوفهم ارباً اربا" برای ماتم تو دست به دعا برداشت حسین بعد زمین‌خوردنت عصا برداشت شکسته‌های تو را جمع کرد‌...افاقه نکرد به خیمه رفت پس از مدتی، عبا برداشت هزار بار دلش سوخت، پشت او تا شد هزار بار که از ریگ‌ها تو را برداشت به نیزه زخم به پهلوی تو زدند، ای وای چقدر پیکر تو زخم آشنا برداشت... چنان سراسر دشت از حضور تو پر شد که بوی سیب تو را کل کربلا برداشت برای گریه‌کنانت بس است این مصرع حسین جسم تو را آه... بارها برداشت... #عباس_تافته

ما سوختیم آن لحظه‌ که زیر عبایت با شرم پنهان کرده بودی اصغرت را🖤 #ارمیا_کیش_بافان