کدهالیک | codehalic

من پروداکت ایرانی ندیدم این گزینه رو داشته باشه و براش اهمیت داشته باشه همچین چیزی یا حتی سایت های دولتی ایران رو هم ندیدم این چیزارو رعایت کنن اگر نمونه ای دیدین توی کامنتا برام بنویسید بنظرم یه نکته خیلی جذاب و مهمیه که باید توی پروداکت های اینطوری حساس ببینیمش حتما @codehalics | کدهالیک

یه نمونه اش سایت https://vpd.ca هستش که برای پلیس ونکوور عه که شما میتونی داخلش جرم و جنایت و این چیزارو گزارش کنی و یه گزینه خیلی جالب پایین سمت راستش هست که اگر بزنی میره توی صفحه هواشناسی کانادا که اسمش رو گذاشته need to leave site for safety و دقیقا هم میره توی سایت هواشناسی و هم هیستوری مرورگر رو پاک میکنه که شما به دردسر نیوفتین ! @codehalics | کدهالیک

امروز یه چیز جالب از دیزاین سیستم رسمی دولت انگلیس خوندم دکمه خروج سریع یه راهکار طراحی وب هست که برای حفظ امنیت جانی و روانی کاربرها ساخته شده. ایده اصلیش خیلی سادست. وقتی یک نفر داره درباره موضوعات خیلی حساس مثل خشونت خانگی، سوءاستفاده‌های شخصی، یا مشکلات حاد خانوادگی تحقیق می‌کنه، ممکنه هر لحظه فرد آسیب‌رسان یا کنترل‌گر سر برسه. در این حالت، کاربر نیاز داره در کسری از ثانیه صفحه رو ببنده تا امنیتش به خطر نیفته. این دکمه دقیقاً همین کار رو انجام میده و مثل یه در اضطراری توی دنیای دیجیتال عمل می‌کنه. بخش فنی و نحوه کارکرد این دکمه از چند بخش اصلی تشکیل میشه: اول اینکه وقتی کاربر روش کلیک می‌کنه، فوراً به یه سایت بی‌خطر و خیلی معمولی مثل گوگل یا بخش اخبار هواشناسی منتقل میشه. دوم اینکه برنامه‌نویس‌ها این دکمه رو جوری طراحی می‌کنن که تاریخچه مرورگر رو جایگزین کنه. این یعنی اگه اون فرد کنترل‌گر بیاد و دکمه بازگشت مرورگر رو بزنه، نمی‌تونه به صفحه حساس قبلی برگرده و ردپای دیجیتال کاربر توی اون لحظه کاملاً ناپدید میشه. سوم اینکه این دکمه علاوه بر کلیک موس، با فشردن سریع کلید اسکیپ روی کیبورد هم فعال میشه تا سرعت عمل کاربر به بالاترین حد ممکن برسه. از نظر ظاهری هم این دکمه همیشه بالای صفحه به صورت شناور قرار می‌گیره تا با بالا و پایین رفتن توی صفحه گم نشه و جلوی چشم باشه. درباره اهمیت و ضرورتش هم باید گفت که این موضوع مستقیماً با امنیت و سلامت آدم‌ها در ارتباطه. توی موقعیت‌های ترس و اضطرار، بستن عادی مرورگر یا پیدا کردن دکمه ضربدر بالای صفحه ممکنه چند ثانیه طول بکشه یا دستپاچگی کاربر باعث جلب توجه بشه. اما این قابلیت با یک کلیک ساده یا زدن یک دکمه روی کیبورد، در جا همه چیز رو عادی جلوه میده. در نهایت از نظر قانونی، این موضوع یک قانون اجباری مثل قوانین حریم خصوصی و کوکی‌ها برای همه وب‌سایت‌های دنیا نیست. یعنی این‌طور نیست که اگه وب‌سایت‌های معمولی این دکمه رو نداشته باشن جریمه بشن. این بیشتر یک استاندارد طراحی اخلاقی، انسانی و مهارتی برای سایت‌های دولتی، مراکز مشاوره، خیریه‌ها و سازمان‌های حمایتی هست که مستقیماً با قربانیان آسیب‌های اجتماعی سر و کار دارن. نهادهای استانداردگذار مثل بخش خدمات دیجیتال دولت انگلیس، پیاده‌سازی این الگو رو برای این دسته از وب‌سایت‌ها لازم و حیاتی می‌دونند تا از امنیت آسیب‌پذیرترین افراد جامعه حمایت بشه. https://design-system.service.gov.uk/patterns/exit-a-page-quickly/ @codehalics | کدهالیک

اینم بامزه بود مخصوصا که t.me رو هارد کد کرده توی اپلیکیشن تلگرام یعنی عملا اگه ازش اینو میگرفتن به یه بحران خیلی عظیمی میخورد ولی خب کی فکر میکنه یه روزی ممکنه دامنمونو بدزدن ؟! @codehalics | کدهالیک

دیروز رجیستری دامنه .me (همون @domainME) یهو دامنه معروف t.me تلگرام رو روی حالت تعلیق (serverHold) گذاشته و همه لینک‌های کوتاه t.me تو دنیا قطع شدن. مردم دیگه نمی‌تونن با t.me/channel برن تو کانال‌ها و بات‌ها. دووروف هم صبح امروز توییت زده و گفته «لینک‌های telegram.org کار نمی‌کنن، یه نگاه بنداز!» (هرچند خود telegram.org هنوز بازه و مشکل اصلی t.me بوده). دامنه تا ۲۰۳۵ پولش داده شده و انقضا نداره، ولی رجیستری DNSش رو خاموش کرده. حالا همه دارن با لینک‌های telegram.org دور می‌زنن و منتظرن ببینن چی می‌شه. یه جورایی تلگرام با یه دامنه ساده حسابی به دردسر افتاده! https://x.com/durov/status/2076836338117046660?s=46 @codehalics | کدهالیک

یه نکته رو من اینجا بگم راجع به این اگر یادتون باشه ما قبلاً از دستور @apply استفاده می‌کردیم که تقریباً همین کار رو انجام می‌داد و بهمون اجازه می‌داد استایل‌ها رو ترکیب کنیم؛ اما مشکلش این بود که باعث می‌شد تمام استایل‌های اون کلاس‌ها حتی اگه استفاده نشده باشن توی خروجی نهایی بیلد قرار بگیرن و حجم فایل CSS رو الکی بالا ببرن. ولی با این دایرکتیو @utility تو تیلوند ۴، این پروسه به شدت بهینه‌تر شده؛ چون وقتی کلاسی رو با @utility ثبت می‌کنید، دقیقاً مثل بقیه کلاس‌های نیتیو تیلوند عمل می‌کنه و فقط و فقط در صورتی به شیوه‌نامه نهایی اضافه می‌شه که واقعاً تو کدهای HTML ازش استفاده کرده باشید، پس هم انعطاف‌پذیری قبلی رو داریم و هم خروجی نهاییمون سبک و استاندارد باقی می‌مونه. @codehalics | کدهالیک

توی نسخه جدید یعنی Tailwind v4 یه قابلیت به شدت کاربردی و جذاب اضافه شده که کل سیستم کانفیگ و توسعه فریمورک رو بر پایه سی اس اس استاندارد بازطراحی کرده تا کار ما توی پیاده سازی دیزاین سیستم ها به مراتب راحت تر بشه. نویسنده داره توضیح میده که با دایرکتیوهای جدیدی مثل utility@ و custom-variant@ چطور میتونیم کلاس های کاستوم و شخصی سازی شده خودمون رو ثبت کنیم و تمام ابرقدرت های تیلوند مثل بریک پوینت های ریسپانسیو یا حالت هوور و دارک مود رو بهشون بدیم در حالی که کدهای اضافی هم توی خروجی نهایی بیلد نره. نکته هیجان انگیزترش اینه که با اضافه شدن سینتکس های داینامیک و پراپ ها میتونیم مقادیر متغیر رو به کلاس ها پاس بدیم و کامپوننت ها یا استایل های بسیار پیچیده مثل سایه های رنگی منعطف یا اشکال هندسی رو خیلی سریع خلق کنیم و حتی نویسنده اشاره میکنه که ترکیب این قابلیت های انتزاعی جدید با هوش مصنوعی چقدر سرعت کارش رو توی پروژه های واقعی برای نوشتن کدهای تمیزتر و خلاصه تر بالا برده. https://dan-webnotes.com/posts/2026-07-14-joy-extending-tailwind/ @codehalics | کدهالیک

یه نکته راجب فرانت اند امروز میخوام بهتون بگم : اتربیوت aria-label در واقع یه ویژگی توی اچ تی ام ال هست که به وجود اومده تا برای المان هایی که متن ظاهری ندارن یه اسم و هویت بامعنی بسازه مثلا وقتی یه دکمه فقط آیکون داره و متنی روش نیست ما با این ویژگی به ابزارهای صفحه خوان میفهمونیم که کار اون دکمه چیه تا کاربرهای نابینا هم بتونن به درستی با سایت کار کنن اما با وجود این کاربرد حیاتی اگه بیاین روی المان های متنی ساده و ثابت مثل پاراگراف یا اسپن این ویژگی رو اضافه کنین دارین کار بیهوده ای میکنین چون اسکرین ریدرها طوری ساخته شدن که این ویژگی رو فقط روی المان های تعاملی پردازش میکنن و روی متن های معمولی کلا نادیده اش میگیرن پس راه اصولی برای اینکه یه متن خاص رو فقط به این ابزارها بدیم این نیست که به تگ های استاتیک aria-label بچسبونیم بلکه باید از کلاس های سی اس اس برای مخفی کردن بصری متن استفاده کنیم تا هم کدمون تمیز و استاندارد بمونه و هم دسترسی پذیری سایت کاملا حفظ بشه. https://benmyers.dev/blog/dont-use-aria-label-on-static-text-elements/ @codehalics | کدهالیک

اگه بخوایم از زاویه دید خودمون تو جامعه برنامه‌نویسی به کل این جریان نگاه کنیم، واقعیت اینه که هوش مصنوعی یه ابزار و دستیار فوق‌العاده قدرتمنده که قراره سرعت و کیفیت کار ما رو چند پله ارتقا بده، نه اینکه ما رو از میدون به در کنه. خیلی از این خبرهای پر سر و صدا و تیترهای آخرالزمانی، بیشتر بازی مارکتینگ و جنگ رسانه‌ای شرکت‌های بزرگه تا بتونن سرمایه‌های میلیاردی جذب کنن و سهامشون رو تو بازار بالا ببرن. مهندسی نرم‌افزار هیچ‌وقت فقط تایپ کردن یه مشت سینتکس نبوده؛ اصل کار ما درک معماری سیستم، حل مسئله‌های پیچیده منطقی، فهمیدن نیاز واقعی کاربر و ساختن محصولیه که تو دنیای واقعی کار کنه. اینا چیزهایی نیستن که با چند تا پرامپت و ایجنت به این زودی‌ها قابل جایگزینی باشن. پس اصلا نباید با دیدن این اخبار ناامید بشیم یا فکر کنیم که دوران مهندسی تموم شده. اتفاقا الان بهترین زمان ممکنه که سوار این موج بشیم و این ابزارهای جدید رو به خدمت بگیریم. به جای اینکه نگران باشیم، می‌تونیم از این تکنولوژی‌ها استفاده کنیم تا از درگیری‌های تکراری کدنویسی رها بشیم و تمرکزمون رو بذاریم روی خلق سیستم‌های بزرگ‌تر و مهندسی دقیق‌تر. آینده متعلق به مهندس‌هاییه که هنر و تخصص خودشون رو با قدرت هوش مصنوعی ترکیب می‌کنن، نه اونایی که تسلیم تیترهای تبلیغاتی و توهمات مارکتینگ میشن. @codehalics | کدهالیک

در آخر نویسنده حسابی مچ انتروپیک رو می‌گیره و دستشون رو برای دو تا سوتی خنده‌دار رو می‌کنه. اولیش اینه که اگه تیم Bun اینقدر با مشکل باگ حافظه درگیر بود، چرا مثل بقیه پروژه‌های موفق و بزرگ دنیا نیومد یه سری قوانین سخت‌گیرانه و اصولی مهندسی برای کدنویسی تعریف کنه؟ اونا خیلی راحت بی‌خیال راه‌حل‌های منطقی و انسانی شدن تا فقط بتونن اون تیتر جذاب بازنویسی با هوش مصنوعی رو برای رسانه‌ها بسازن و خودنمایی کنن. سوتی و تناقض دومشون حتی جالب‌تره. تیم Bun تو مقاله‌اش ادعا می‌کنه ما ماه‌هاست اصلاً خودمون دست به کیبورد نزدیم و کد ننوشتیم، اما تو همون متن دارن غر می‌زنن که سینتکس فلان زبان خواناییش پایینه. مایرز اینجا خیلی قشنگ می‌پرسه اگه واقعاً قراره هوش مصنوعی جای مهندس‌ها رو بگیره و صفر تا صد کار رو خودش انجام بده، پس خوانایی کد برای انسان چه اهمیتی داره؟ همین نشون میده که کدهای تمیز و قابل نگهداری هنوز هم به شدت برای آدم‌ها مهمن، ولی این شرکت‌ها دوست ندارن زیر بار این واقعیت برن. در نهایت، ری مایرز داستان رو با این پیام جمع‌بندی می‌کنه که تمام این جنجال‌ها اتفاقاً ثابت می‌کنه هوش مصنوعی به تنهایی اصلاً کافی نیست. اونا مجبورن مدل‌هاشون رو تو قالب ایجنت‌ها بپیچن چون خود هوش مصنوعی به تنهایی کم میاره. مجبورن برن سراغ سیستم بررسی حافظه زبانی مثل Rust، چون هوش مصنوعی نتونسته باگ‌ها رو خودش پیدا و حل کنه. هدف اصلی این شرکت‌ها اینه که با فروختن توکن‌های بیشتر، جای تفکر عمیق و اصولی مهندسی رو پر کنن. پس بهتره از این حباب توهم هوش مصنوعی بیایم بیرون و به جای تولید یه مشت نرم‌افزار بی‌کیفیت و بازاری که دردی رو دوا نمی‌کنه، روی اصول مهندسی و درست ساختن تمرکز کنیم. @codehalics | کدهالیک

بعد خیلی بامزه میاد به BUN میپره که اگر یادتون باشه از زبان زیگ بازنویسیش کردن به زبان راست و بعدش گف زیگ اصلا زبان جالبی نبود ! توی مقالش می‌گه انتروپیک اومد این پروژه رو خرید و بعدش تیم Bun تصمیم گرفت با یه حرکت انتحاری، کل کدهاش رو با استفاده از ایجنت‌های هوش مصنوعی، از زبان Zig برداره ببره روی Rust. انتروپیک هم از این قضیه یه تیتر خفن ساخت که «ببینید هوش مصنوعی ما چقدر شاخه که تو چند روز کل کد رو بازنویسی کرد!» اینجاست که مایرز با ذوق تعریف می‌کنه که اندرو کلی (خالق زبان Zig) چطور شاکی شد و رک‌وپوست‌کنده اومد گفت: «داداش، مشکل از زبان ما نبود! کدهای شما به خاطر مدیریت افتضاح، ارتباطات ضعیف و ول کردنِ کار به امانِ هوش مصنوعی، تبدیل شده بود به یه زباله‌دانی!» نویسنده می‌گه من وقتی این جوابیه رو خوندم، از خوشحالی تو اتاق بالا و پایین پریدم که بالاخره یکی حرف حق رو زد و جلوی اینا وایساد! @codehalics | کدهالیک

ری مایرز تو مقاله‌اش همون اول کار میاد یه خط بطلان می‌کشه روی ادعاهای انتروپیک و می‌گه: «بچه‌ها، گول این کمپین انتروپیک رو نخورید که راه افتاده می‌گه عمر مهندسی نرم‌افزار تموم شده.» نویسنده میگه انتروپیک ۱۳۲ میلیارد دلار پول جمع کرده و برای اینکه بتونه ارزش ۱ تریلیون دلاریش رو تو عرضه اولیه (IPO) توجیه کنه، مجبوره یه «آینده‌ی فضایی» رو به سرمایه‌گذارها و سیاست‌مدارها بفروشه. به خاطر همین، مدام تو بوق و کرنا می‌کنه که آره مهندسی نرم‌افزار قراره بمیره! مایرز می‌گه خیلی‌ها به خاطر ترس از اخراج شدن دارن تصمیمات اشتباهی می‌گیرن، پس بیاید یه کم با شک و تردید به قضیه نگاه کنیم. @codehalics | کدهالیک

تیتر این مقاله بدجوری بانمک و هوشمندانه‌ست: Zig Creator Calls Spade a Spade, Anthropic Blows Smoke نویسنده دو تا اصطلاح خیلی باحال رو کنار هم گذاشته: ۱. Call a spade a spade یعنی رک و پوست‌کنده حرف زدن (دقیقا یعنی به بیل بگی بیل!). داستان بامزه‌ش اینه که تو قرن ۱۶، یه مترجم معروف به اسم اراسموس کلمه یونانی «تشت» رو موقع ترجمه به اشتباه «بیل» معنی کرد و همین سوتی برای همیشه تو زبان انگلیسی موندگار شد! راستی این اصطلاح هیچ ربطی به خال پیک تو پاسور نداره و منظور همون بیل باغبانیه. ۲. Blow Smoke یعنی لاف زدن، خالی بستن و حرفای توخالی زدن برای فریب دادن بقیه یا همون بازارگرمی الکی. خلاصه که تیترش ترکیب خیلی جذابی از این دو تا اصطلاح خفنه! @codehalics | کدهالیک

حرف‌های جدید و فوق‌العاده جنجالی داریو آمودی، مدیرعامل انتروپیک، حسابی جوّ جامعه برنامه‌نویسی رو متشنج کرده؛ اون این‌بار رک و راست گفته که تا چند ماه آینده، هوش مصنوعی می‌تونه صفر تا صد کار یک «مهندس نرم‌افزار» رو به صورت مستقل انجام بده و عملاً این شغل رو به شکل فعلیش منسوخ یا بیکار کنه اما خب، این پیش‌بینیِ دارک و ترسناک اصلاً بدون جواب نموند! مهندسین باسابقه و خالقین ابزارهای خفنی مثل ادیتور Zed، قاطعانه جلوش گارد گرفتن. اونا معتقدن این حرفا بیشتر هایپ و بازارگرمیه یه مقاله خیلی خفن داده بیرون که در رشته پست هایی میخوایم باهم مقالش رو بررسی کنیم ! https://raymyers.org/post/zed-creator-calls-spade-a-spade/ @codehalics | کدهالیک

من خودم تقریباً هر روز GitHub Trending رو چک می‌کنم که ببینم چه ریپوهای خفنی ترند شدن و چیزی از دستم نره. چند وقتیه این کانال رو پیدا کردم و راستش دیگه بیشتر از همین استفاده می‌کنم. ریپوهای ترند و پروژه‌های باحال گیت‌هاب رو جمع می‌کنه، یه توضیح خوب هم براشون می‌ذاره و دیگه لازم نیست خودت هی بین کلی ریپو بگردی. اگه برنامه‌نویسی یا دوست داری همیشه پروژه‌های جدید و خفن گیت‌هاب رو دنبال کنی، حتماً یه سر بهش بزن: 📦 @RepoFA

خیلی وقتا شده حواسمون نیست یهو vpn قطع کردیم ولی اون پشت کلاد داشته واس خودش ریکوست میزده و خب اینطوری IP واقعیمون که ایران هست رو متوجه میشه و سریع تر بن میشیم! این اسکریپت کمک میکنه که مثل یک کیل سوییچ هر لحظه VPN قطع شد همه پروسس های کلاد رو در لحظه ببنده تا کلاد عزیز نفهمه ما از ایرانیم ! اینم از اون سولوشون های made in iran خودمونه متاسفانه https://github.com/omidkorat/claude-watch/ @codehalics | کدهالیک

پلتفرم Ship That Code یه سایت آموزشی خیلی جذاب و متفاوت برای برنامه‌نویس‌هاست که کلا بساط آموزش‌های تئوری و تکراری رو جمع کرده و تمرکزش رو گذاشته روی ساختن سیستم‌های واقعی و کاربردی از پایه. تو این سایت به جای یادگیری خشک و خالی، مستقیما دست به کد میشی و پروژه‌های به شدت خفنی مثل ساختن یه دیتابیس، ردیس، گیت، لود بالانسر، انجین بازی یا حتی یه سیستم‌عامل اختصاصی رو با زبان‌هایی مثل گو، راست، پایتون و سی‌پلاس‌پلاس پیاده‌سازی می‌کنی. سبک کارش اینطوریه که قدم به قدم کد می‌نویسی و همونجا توی مرورگر اجرا و تست میشه و فیدبک می‌گیری؛ در واقع یه جای عالی برای درک عمیق مفاهیم پایه و معماری سیستم‌های پیچیده است که مسیرهای یادگیری مشخصی برای حوزه‌های مختلف مثل بک‌اند و دواپس داره و شروع کار باهاش هم کاملا رایگانه. https://shipthatcode.com/ @codehalics | کدهالیک

این مقاله برای دات نت دولوپرایی مثل خودمه که با EFcore زیاد سر و کار داریم یه آپدیت خیلی خفن توی EF Core 11 (مخصوص دات‌نت ۱۱) صحبت می‌کنه که باعث میشه کوئری‌های AsSplitQuery بهینه‌تر و سریع‌تر بشن. قضیه از این قراره که تا قبل از این (نسخه ۱۰ به قبل)، وقتی از AsSplitQuery استفاده می‌کردی تا دیتای جدول‌های جانبی (Collection) رو تو کوئری‌های جداگانه بیاری، EF به صورت احمقانه‌ای تمام جدول‌های پایه (Reference Navigation) رو هم دوباره باهاشون JOIN می‌زد و الکی ORDER BY می‌گرفت که کلی سربار برای دیتابیس داشت. حالا تو نسخه ۱۱ این باگ برطرف شده و کوئری‌های جداگانه فقط همون JOIN های ضروری که براساس کلید اصلی نیاز دارن رو انجام میدن، که نتیجه‌اش طبق بنچمارک‌ها شده مصرف رم کمتر و سرعت اجرای بالاتر کوئری‌های پیچیده . https://steven-giesel.com/blogPost/d4401fd0-805a-4703-9d9e-5fe3b57c25ea @codehalics | کدهالیک

پروژه AntJS در واقع یه ران‌تایم جدید و به شدت سبک برای جاوا اسکریپت شبیه به Node و Bun هست، اما راز سرعت بالاش اینه که به جای استفاده از انجین‌های سنگین و آماده‌ای مثل V8 گوگل، کلا از صفر با یه انجین اختصاصی دست‌ساز به اسم Ant Silver نوشته شده. همین معماری خاص باعث شده حجم کل فایل باینریش فقط حدود ۹ مگابایت باشه که برای دیپلوی کردن سریع روی کانتینرها و بالا آوردن سرویس‌ها بی‌نظیره. زمان اجرای اولیه‌اش یا همون کلد استارت به قدری پایینه که حتی رقبایی مثل Bun رو هم جا می‌ذاره و در کنار اینا، بدون نیاز به هیچ بیلد استپ یا کانفیگ اضافه‌ای تایپ‌اسکریپت رو به صورت مستقیم اجرا می‌کنه و یه محیط سندباکس کاملا ایزوله در سطح ماشین مجازی هم داره که برای اجرای امن کدهای ناشناس خیلی به کار میاد. https://antjs.org/ @codehalics | کدهالیک

دوستان، بعد از بررسی اون رزومه‌های شاهکار که مهارت تکمیلی‌شون حافظ‌خوانی بود، تصمیم گرفتم مستقیما آگهی‌های تیم خودمون رو بذارم! 😂 اگر همچنان دوست دارین رزومه بفرستین و این سمت‌ها با هم همکار بشیم، ما تو همراه جیب (تهران، اقدسیه) به چند تا هم‌تیمی خفن نیاز داریم. با خیال راحت همین‌جا رزومه بفرستین؛ قول میدم سوژه‌تون نکنم (حتی اگر تو اوقات فراغتتون سعدی می‌خونید!). ما الان این پوزیشن‌های کاری رو باز داریم: توسعه‌دهنده ارشد بک‌اند (.NET): قراره کلی روی چالش‌های معماری بک‌اند، سیستم‌های مالی و بهینه‌سازی دیتابیس کار کنیم، پس حسابی زبان هم رو می‌فهمیم! توسعه‌دهنده فلاتر (Flutter): برای هندل کردن استیت‌ها و ویجت‌ها (قطعا بدون نیاز به تفأل زدن به حافظ!) مهندس ارشد دواپس (DevOps): برای سر و کله زدن با زیرساخت، داکر و مدیریت شبکه‌ها. مالک محصول (Product Owner) کارشناس ارشد تست نفوذ و ارزیابی امنیت کارشناس پشتیبانی و امور مشتریان (خانم) https://jobvision.ir/companies/208082/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%AC%DB%8C%D8%A8 @codehalics | کدهالیک