But

آدم پشماش میریزه واقعا

.

نمیدونم چرا دوس ندارم آهنگامو گوش بدم همشونو یا کسی فرستاده ک غمگینم میکنه یا یاد یه چیزی میوفتم کلا لذتی نیست برام تو آهنگ گوش دادن مدتهاست آهنگای خوبتونو برام بفرستید تو هر سبکی دلم میخواد پلی لیست جدید داشته باشم

بچه‌ها من واقعا یه بار همینجوری از خونه فرار کردم. بعد نکته‌ای که برام سواله اینه که چرا تنها خوراکی ای که برداشته بودم نون و ترشی کلم بود؟ بعد قشنگ یادمه بعداز ظهر بود از خونه زدم بیرون و تو خیابونا راه میرفتم که تصمیم گرفتم برم خونه‌های مردم‌ کاراشونو بکنم و ازشون پول بگیرم(مدرسه نمیرفتم هنوز) بعد دیگ تنها کسی که به ذهنم رسید برم خونشون ننه‌م بود. هیچی رفتم اونجا(مسیر تا خونه‌شون برا بچه پنج ساله خودش یه ماجراجویی بود) بعد رفتم و یه روز اونجا بودم تا اینکه متاسفانه دوری از خونواده و مشکلات زندگی باعث شد دست به دزدی بزنم. وای خدایا این چه سمی بود یه هزاری از پولای ننم برداشتم و بدون خدافزی از خونشون زدم بیرون. بعد خب پولا زیاد بود اصلنم ندیده بود که من پول برداشتم ولی خب چون کصخل بودم‌مث سگ تو کوچه‌ها میدویدم و پولو قایم‌میکردم و همینجور ک گریه میکردم از خدا میخواستم ببخشتم. بعد خیلی ادامه داره دیگ ولش

مهسا حلالت نمیکنم آهنگمو دزدیدی

واقعا زیبا بود

اسم الله چندتا لایک داره؟؟؟

ک

وای من یادم رفت بگم یلداتون مبارگ

فقططط یه روز دیگه فرصت داریدد😱😱😱

تو گلل نمیریزیی به پاام دیگه نمیمیری براام

گفتیی که چارهه سفرهه گفتیی دعاا بی اثرره

همیشه تو هر‌کاری دوس دارم یه همراه داشته باشم. درس،‌ کار، ورزش،فیلم‌ دیدن و همه چی. همیشه هم میگردم یکیو پیدا میکنم‌ که به هم گزارش بدیم بعد نهایت این روند ده روز طول بکشه و البته که خیلی استرسیم میکنه و اصا میرینه تو روندی که میتونس با خیال راحت‌تری طی بشه و اصا با اون طرف بعد یه مدت انقد همو ایگنور‌ میکنیم‌ تا فراموشمون بشه داشتیم چه میکردیم. همچنان دوس دارم همراه داشتنو نمیدونم‌ چرا ولی تجربه بم ثابت کرده تنهایی کارامو بکنم بهتره.

اگه همین چارتا کافه و پارک و خونه فاطی اینا و چایی گذاشتم بیا اتاقمون و بیا بریم بالکن مهندس و دری وری گفتنای دور همی نبود له تر از این میشدیم. نه؟

اینجا حراست منو دوستمو گرفته بود و دلیلشم زیاد جالب نبود و کارتامونو نمیدادن احتمالا برامون ثبت هم شد. ترم یک بابت کوچیکترین گیر‌ و غری که میشنیدم ساعت ها خودخوری و گریه میکردم ولی مث اینکه آدم‌ واقعا پوست کلفت میشه و ترجیح میده چایی نباتشو بخوره.

دی خیلی خوب شروع شده برام. حال‌ باباجونم این چند روزا بهتره. کلاسا و کارای دانشگام تموم شدن‌. این‌‌ ماه قرار نیست کار کنم و خیالم خیلی راحته. افتادم رو دور درس خوندن و آرامشششش خوب‌ بمون

اصا برام‌ مهم نبود کی اینجاست و چند نفر میخونن و ریکت میدن و نکنه خسته بشن و فلان. میخواستم فقط حرف بزنم‌ ولی الان یکی یکی‌ گوشی دوستامو میگیرم ببینم‌کی برام چ ریکتی زده🤣 یا روزی سیصد بار بهم میگن بس‌ کن روزی صد تا پیام‌ میدی. برا همین نظرات گرانبهامو در نطفه خفه میکنن. از همینجا بهتون میگم دلم میخواد. الانم ۱۰۰ تا چیز دیگه مینویسم.

و اینجا همونجاییه که تصمیم میگیری مسئولیتاتو بندازی گردن همین روند‌ها و کسشرا یا اینکه کونتو جمع کنی و سعی کنی‌ آگاه باشی به رفتارات.

عاشق الگوهای رفتاری تکرارشونده دسته جمعی آدمام. اینکه تو با خودت فکر میکنی واو عجب مسیر خاصی داره زندگیم و رفتارام چقد منحصر به فردن و من مرکز این جهانم. ولی بعد میفهمی که زارت من فقط یه آدمیزاد بیچاره‌م که حتی دمای اتاق ناخوداگاه رو تصمیماتم تاثیر گذاشته.