•𝕥𝕙𝕖 𝕝𝕒𝕤𝕥 𝕤𝕠𝕦𝕟𝕕•

شبتون بخیر 🌔🤍

برایش نوشت: «به تو می‌شود تکیه کرد و نگرانِ افتادن نبود.»

هرچه در پی‌اش بدوی،از تو میگریزد؛ آرام که بگیری،می‌آید.

‏ولی اگه بلد نیستید و عرضه‌شو ندارید آدما رو حیف نکنید؛ ذوقشونو، عشقشونو، احساسشونو.

روابط دقیقا سر همون چیزی تموم میشه که،اوایل آشنایی ازش چشم پوشی کردی.

اصلیه چشمای من بود، که ازش افتادی.

راه برگشتی وجود نداره، قدر همه چیزو همون موقع بدونید.

با هر شخصی تو سطح خودش برخورد کنید که بعدا مجبور نشید خودتونو سرزنش کنید.

غمی با من ماندگار است که هرگز تا به حال به مانندش،خوشی با من نبوده.

اگر میتوانستم زمان را به عقب برگردانم هیچ چیز را درست نمیکردم فقط آدم هارا زودتر ترک میکردم؛ همان اولین باری که نشان دادند واقعا چه کسانی هستند.

یه روزی میرسه که به خودت میگی چه خوب شد که فلانی از زندگی من رفت. چه خوب شد دوستی من با فلانی بهم خورد. چون بدونِ اون الان آدم خوشحال تر و بهتری هستم. واسه آدمایی که از زندگیت میرن غصه نخور اونا از اولم آدم قصه ی تو نبودن.

اگه دوسم داری با من مثل بقيه نباش. نمیدونم چجوری بگم يعنی رفتارت با من فرق داشته باشه؛ حرفی که به همه میگی رو یا به من نگو یا برای من یه جور دیگه ای بگو کاری که برای همه میکنی برای من جور دیگه ای انجام بده.. بذار حس کنم برات با بقیه فرق دارم و تو جور دیگه ای حواست به منه، بذار حس کنم تو برای من یه آدم دیگه ای، آدمی که برای هیچکسی نیستی..

خیلی برام ناراحت کننده س که یه سری آدمایی که خیلی دوسشون داشتم کارایی کردن که دیگه دلم باهاشون صاف نمیشه یا نمیتونم حس قبل رو بهشون داشته باشم؛ یعنی هر چی به درست شدن روابط فکر میکنم به این نتیجه میرسم که تنها راهش این بود که از اول خراب نمیشد.

خوابم نمیاد

برو بخواب بچه