حِرمان

+ دیگه چه خبر؟ « زندگی به حماقت سابق ادامه دارد. نه امیدی است و نه آرزویی و نه آینده و گذشته‌ای. چهار ستون بدن را به کثیف‌ترین طرزی می‌چرانیم و شب‌ها به وسیلۀ دود و دم و الکل به خاکش می‌سپریم و با نهایت تعجب می‌بینیم که باز فردا سر از قبر بیرون آوردیم. مسخره بازی ادامه دارد.»

زمستان پارسال آنقدر سرد بود که همگی باهم جان دادیم، اکنون بعضی روی خاک و بعضی زیر خاک.

گاهی دلیل اینکه نمیتونیم یک نفر رو ببخشیم، اینه که نمیتونیم خودمون رو ببخشیم چون یه روزی، یه ساعتی حتی بیشتر از خودمون به اون اعتماد کردیم و ازش انتظار داشتیم، در واقع ما حماقت خودمون رو نمیتونیم ببخشیم و فراموش کنیم، اصل ماجرا اینجاست.

این کلمه‌ی ببخشید مال موقعیه که مثلا" پات اشتباهی میره رویِ کفش یه نفر ، یا مثلا" توی خیابون اشتباهی میخوری به کسی. وقتی آگاهانه قلب یکی رو میشکنی یا وقتی میدونی اگه کارایی بکنی و اون بفهمه خیلی خیلی ناراحت میشه نباید انتظار داشته باشی با ببخشید همه چیز به روال قبل برگرده.

به این نتیجه رسیدم که به هیچکس نباید اهمیت بدم، چون وقتی یکی برام مهمه میمیرم اگه رفتارش یذره باهام عوض شه.

وقتی یکی شخصیت واقعیش رو نشونت میده، سعی نکن دوباره همون‌طوری که خودت میخوای تصورش کنی.

من اگه تو رو پیش هزار نفر ببینم برام مهم نیست دیگه، ولی تو من رو با یکی دیگه ببینی مثل آتیش میسوزی، چون خیلی خوب میدونی من اگه کسی رو دوست داشته باشم، چطوری دوستش دارم.

عزیزم من دیگه عاقل شدم، اگه دلت با رفتنه تا دم در بدرقه‌ت می‌کنم.

کاش August بودم امروز، روز آخرم بود.

حاضرم با گربه میو کنم اما با آدما حرف نزنم.

زندگی اینجوریه که قوی‌ای قوی‌ای قوی‌ای قوی‌ای یهو با یه آهنگ، میزنی زیر گریه..

بعضی وقتام باید هم از یاد ببری و هم از یاد بری.

بلد بودن آدم‌ها خیلی مهم‌تر از دوست داشتنشونه.

آخه من فکر میکردم دلت با منه

اون قسمتی از من که سعی میکرد آدمارو نگه داره کاملا از بین رفته.

ولی من ب این نتیجه رسیدم همیشه تهش رسیدن نیست بعضی اوقاتم میشین دو تا غریبه ک از همه چیه هم با‌خبرن..