حِرمان

کجا میخواییی برییی

یچیزی میگمو میرم : آدم هایی که خودشون توی زندگی همیشه تکیه گاه بودن وقتی مشکلی پیدا میکنن تنهایی رو بیشتر دوست دارن چون، عادت به تکیه کردن ندارن ...

هردوتااا

الان دلت نمیاد یا پاره ای آخر

تعریف کنمم پارممم😂😂

بیماری‌های روانیم تو گرما خودشو بیشتر نشون میده.

ما یه مشت خاطره‌ایم، که هرکدوم برای کسی تلخیم.

تعریف کن

جز تو کسی منو درک نمیکرد مامان برایِ توام دلم نیومد تعریف کنم.

او‌ مرا نکشت اما‌ آن روز چیزی در وجودم مُرد.

بدترین رفتارم؟ از‌ کسی کمک نمیگیرم، فقط تا وقتی حالم بهتر شه غیبم میزنه.

دیروز را رها کنید، بگذارید امروز بهانه‌ شروعی تازه باشد..

کی میگیره جاتو؟ خب معلومه یه نفر با روان سالم و کنار اومده با تروماهاش، خوش رو و خوش اخلاق، رابطه بلد و زیبا.

+ میپرسی چرا اجازه میدم تا خرخره ناراحتم کنن؟ - خب معلومه چون میخوام موقع حذف کردنشون هیچ تردیدی نداشته باشم هیچ تردیدی...!!

هر کاری میکنید بکنید ولی گذشته‌تون رو رها کنید و توش گیر نکنید نه آدم‌هاش، نه تجربه‌هاش، نه خاطرهاش، چیزی که تموم شده ولی دیگه در حال نیست، نیست.

ما مازندرانیا وقتی همه چیو رو از دست رفته میبینیم، یه جمله داریم که میگه: <<اِسا که تَش دکته، بِل کلوکلو بسوزه>>

«آخرش می‌فهمی هیچ‌کس مقصر نبود؛ نه آن‌ها که رفتند، نه تو که ماندی... فقط بعضی داستان‌ها برای تمام شدن نوشته شده‌اند.»

- نادر ابراهیمی