𝐒𝐎𝐍𝐒𝐔𝐙 𝐀𝐒𝐊

“Bu yazıyı belki bir gün görürsünüz diye bırakıyorum… Beraber güldüğümüz, dertleştiğimiz, sustuğumuz zamanlar için hepinize teşekkür ederim. Hayatımın bazı anlarını sizinle güzelleştirdiniz. Belki fark etmeden kırdım, kırıldım ama hiçbirinizi kötü hatırlamadım. Bazen insan çok yoruluyor. İçinde taşıdığı şeyleri anlatamayınca sessizleşiyor. Ben de biraz öyle oldum. Ama bilin ki sizi tanıdığım için pişman olmadım. Arkamdan kötü değil de, ‘elinden geldiği kadar güçlü durmaya çalıştı’ derseniz yeter. Kendinize iyi bakın. Güzel gülün, güzel yaşayın. Hepinizi seviyorum…”