𝐀𝐅𝐑𝐀𝐓🪷

از همون ساعتی که خوابم برد و بیدار شدم، تا همین حالا هزاران گندکاری کردم! می‌تونم اعتراف کنم که امروز به هرچی دست زدم، نابود شد. غذا درست کردم، سوخت! قهوه خوردم، لیوان توی دستم شکست! خواستم گلدون قدیمی رو گردگیری کنم، از دستم افتاد و هزار تیکه شد. خواستم چای بریزم، آب‌جوش روی دستم ریخت. پنجره باز کردم، باد اومد و گلدون رو انداخت و سانسوریا دورطلایی‌م افتاد و شکست. گلی که سه سال براش زحمت کشیدم تا بزرگ شه و بچه‌دار شه، نابود شد. هيچکدوم رو جمع نکردم؛ چون ترسیدم خراب‌تر بشه. شیشه‌خورده‌ها رو از کف دستم بیرون کشیدم و با دست خونی به رختخواب برگشتم. فدای سرم که همه‌چیز خراب شد. به قول خیام: چون عاقبت کار جهان، نیستی‌ است انگار که نیستی، چو هستی خوش باش