‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌𝖽𝗋𝗈𝗐𝗌𝗒

عزیز من، باید بگویم ڪه هراس‌انگیزترین شڪلِ اندوه آنجاییست ڪه میان ازدحامِ غریب سرسختے براے اندڪے زندگے، تو را ڪم دارم؛ آن هم بسیار زیاد، و شاید باورت نشود ڪه تلخے مرور خاطرات شیرینت از هزار و یڪ اتفاق، با طعم‌هاے دلنشین و دوست‌داشتنے، براے من خوش‌تر است. یا شاید خوش‌تر آن ڪه غمت از خنده‌هاے ممتدے ڪه بر صورت روزگار ڪشیده مے‌شود، امن‌تر و واقعے‌تر است. دلم مے‌خواهد ڪنار آخرین یادگارے‌هایے ڪه از تو دارم بمانم و همچنان آرزویت ڪنم؛ این‌ڪه تو، بعد از گذر تمامے نداشتن‌هاے من، دوباره به من پناه آورے و بتوانم باز، با دیدن آن دو مروارید سیاه و موهاے ابریشمے، یا آن لبخند مقدست ڪه جهانم را از هر زخم ڪبودے التیام مے‌دهد، به زیستن بازگردم.

- سرگذشت مردِ اسڪاتلندی ،، کیـم تهیونـگ .