``ساحِـلِ آرامِـش``

اَگَر زَن‌ها فَصل بودَند،قَطعاً پاییز بودَند با تَمامِ بَرگ‌ریزان‌هایِ زِندِگی اُستُوارترین، عَجیب زیبا،تَماشایی وَ پَرَستیدَنی‌اَند...!

به کوچِکتَرین جُزئیات روزَم اَهَمیت دادی؟! اوه؛قَلبَم بَرایِ توعهَ(:

دیروز داشتیم درباره‌ی همه‌چی حرف می‌زدیم که یهو بهم گفت:حانیه می‌دونی من تو رو چه جور دختری می‌بینم؟! به نظرم تو از اون دخترایی هستی که می‌شه بهشون گفت دخترِ خونه. ازش پرسیدم:یعنی چی؟! گفت:یعنی تو؛دختری که دلش با عطر غذا،چراغ‌های روشن خونه،دورهمی‌های خانوادگی و بودن کنار عزیزاش گرم می‌شه. با دیدن لبخند آدمای موردعلاقه‌اش حالش خوب می‌شه و برای خوشحال بودن همیشه دنبال اتفاقای بزرگ نیست. تو از اون دخترایی نیستی که تمام روزای هفته‌شون بین کافه‌ها و خیابون‌ها و قرارهای بیرون از خونه بگذره.کمتر می‌شه تو رو بیرون دید نه اینکه از بیرون رفتن خوشت نیاد یا قشنگی‌های دنیا رو نبینی نه! انگار تو خوشی‌هات رو یه جای دیگه پیدا کردی؛ جایی به اسم خونه زندگی،لابه‌لای لحظه‌های ساده‌... تو حتی توی دنیای آدما هم همین‌قدر ظریف و مهربونی.با همه خوش‌وبش می‌کنی اما با هر کسی صمیمی نمی‌شی و به هر کسی اجازه نمی‌دی وارد دنیای درونت بشه. انگار خوب بلدی که مهربونی کردن با همه،با نزدیک کردن همه به قلبت فرق داره.دوست داری دلت رو به آدمایی بسپاری که کنارشون احساس امنیت می‌کنی،آدمایی که لازم نباشه برای دوست داشته شدن،خودت رو بهشون ثابت کنی. بلدی حرمت آدم‌ها رو نگه داری،قدر محبت‌هاشون رو بدونی و برای چیزایی که داری ارزش قائل باشی.شاید خیلی از حرفارو به زبون نمیاری،اما توی رفتارت می‌شه یه دنیا محبت پیدا کرد. بعد گفت:راستی،نزدیک بود یادم بره این اخلاق تو هم برام خیلی دوست‌داشتنیه. از وقتی با هم دوست شدیم دیدم که توقعات عجیب‌وغریبی از زندگی نداری.با اتفاقای کوچیک خوشحال می‌شی برای خوشحال کردنت لازم نیست کارای بزرگی انجام بدن. تو دختری نیستی که برای دیده شدن به هر دری سر بزنه یا ارزش خودش رو با میزان توجه و محبت دیگران بسنجه.انگار یاد گرفتی که آدم برای دوست‌داشتنی بودن،لازم نیست خودش رو به کسی ثابت کنه یا مدام دنبال تأیید بقیه باشه. تو می‌تونی توی دنیای خودت آروم باشی و از چیزایی که داری لذت ببری بدون اینکه مدام خودت رو با زندگی بقیه مقایسه کنی. فکر می‌کنم خیلی از این اخلاق‌ها برمی‌گرده به خانواده‌ای که توش بزرگ شدی به خونه‌ای که توش محبت کردن،احترام گذاشتن و حرمت نگه داشتن رو یاد گرفتی.چون بعضی چیزا رو نمی‌شه فقط با حرف زدن یاد گرفت باید توی خونه زندگی‌شون کرده باشی تا کم‌کم جزئی از وجودت بشن. و من خوشحالم که با دختری مثل تو دوست شدم دختری که شاید خوشحال کردنش سخت نباشه،اما بودنش برای آدمایی که دوستش دارن،یه حس قشنگ و امن داره. دختری که لازم نیست همیشه حرف خاصی بزنه یا کار بزرگی انجام بده تا حضورش به چشم بیاد همین که خودش باشه کافیه. راستش وقتی حرفاش تموم شد یه لحظه به این فکر کردم که چقدر قشنگه وقتی یکی تو رو فراتر از چیزی که خودت نشون می‌دی می‌بینه.وقتی یکی از بین تمام رفتارهای کوچیکت،چیزایی رو پیدا می‌کنه که شاید خودت هیچ‌وقت بهشون فکر نکرده باشی. شاید قشنگ‌ترین تعریف از آدم‌ها این نباشه که بگن چقدر خاصی،بلکه این باشه که یکی بتونه از بین تمام سادگی‌هات،قشنگی‌های وجودت رو پیدا کنه و بهت یادآوری کنه که همین خودِ معمولی و بی‌ادعات،چقدر دوست‌داشتنیه(:

اَز اِمروز ۲۸مِهر ماٰه ۱۴۰۵

اَز اِمروز ۲۸مِهر ماٰه ۱۴۰۵

خودِ شادَم را دوست دارَم. چِقَدر زیباست وَ سَرشار اَز زِندِگی(:

⚠️فقط اونایی که سلیقشون عربی و لبنانی پسند بیاین!🤍🌿 https://t.me/addlist/pI0FULdSCR9jZjhk https://t.me/addlist/pI0FULdSCR9jZjhk #ایالات‌متحده‌ی‌عاشقانه‌های‌عربی 🇮🇶♥️

⚠️فقط اونایی که سلیقشون عربی و لبنانی پسند بیاین!🤍🌿 https://t.me/addlist/pI0FULdSCR9jZjhk https://t.me/addlist/pI0FULdSCR9jZjhk #ایالات‌متحده‌ی‌عاشقانه‌های‌عربی 🇮🇶♥️

روزایی که مهمون داریم دختر پرانرژی و خوشحال تریم🎀🙆🏻‍♀️

اَگَر بودی... یـه چایِ داٰغ و یـه خاٰگینـه هَم بَراٰیِ تـو میزاٰشتَم:)

از آخرین روزای پاییزه و امروز چون حالِ دختر خونه خوب بود، پاشد و عطر دارچین و گلاب رو توی خونه راه انداخت، چای تازه دم کرد و یه گوشه برای خودش حال خوب ساخت. حالا با یه لیوان چای داغ و یه قاچ خاگینه نشستم و می‌نویسم؛ چون نوشتن منو از خیلی چیزا نجات میده، از فکرای اضافه، از شلوغیای ذهنم و از روزایی که دلم یه کم آرامش می‌خواد. من دختر بودن رو خیلی دوست دارم، چون فکر می‌کنم ما دخترا می‌تونیم با همین چیزای کوچیک، با بوی یه شیرینی خونگی، یه لیوان چای، چند خط نوشتن یا حتی مرتب کردن گوشه‌ای از اتاقمون، حال دلمون رو عوض کنیم. می‌تونیم وسط همه‌ی خستگیامون باز هم برای خودمون یه بهونه‌ی کوچیک برای لبخند زدن پیدا کنیم. راستش قشنگی زندگی برای من خیلی وقتا همین چیزای ساده‌ست؛ همین عصرای پاییزی، همین عطر گلاب توی خونه، همین چای تازه دم و دختری که یاد گرفته گاهی خودش حال دل خودش رو خوب کنه...! اَواخِر مِهر ماٰه ۱۴۰۵

اَز اِمروز ۲۶مِهر ماٰه ۱۴۰۵

دَرونم دختریست... که اگر تمام جهان پشتش را خالی کند باز هم فرو نمیریزد او یاد گرفته ریشه باشد،نه پیچکی محتاج دیوار:)

اَز اِمروز ۲۶مِهر ماٰه ۱۴۰۵