Eşref Tek

Ama bu hayatta birbirimizden başka kimsemiz olmadı lan. Benim ailem de, kardeşlerim de... Hep sizsiniz. Üç kişi kaldık lan şimdi...

Eşref, Rüya'yı ilk gördüğünde, karnında başlayıp yavaş yavaş kalbine çıkan sıcaklığı henüz farketmemiş, ilk defa yaşadığı bu hayranlık duygusuna henüz ad vermemiş daha da kötüsü ölene kadar bu kızı seveceğini aklından geçirmemişti. Öğlen sıcağını bastıran bu ve yavaş yavaş kalbine çıkan bu sıcaklık kalbine çıktığında bayılacak gibi oldu bir an. Kainatın muhakkak bir yaratıcısı olduğuna o an inandı. Onu ilk kez görmesinin üzerinden henüz bir kaç saniye geçip sıcaklık kalbine eriştiğinde jalbinde sonsuz bir acı hissetti, aradan geçen onca yıla rağmen, mesela hapishaneden arkadaşı Artvinli Topal Süleyman'ın oğlunun düğününde geline bilezik takarken, ya da bir ocakbaşında arkadaşlarıyla sohbet edip maç izlerken ya da uyandığında ve uyandığının henüz bilince varmamışken bile bu acı onunlaydı.

EŞREFİN SONU ”47”