Hł

عادت داشتم ، از همون اولا عادت داشتم وقتی تنها میشدم ساعتا به دیوار زل میزدم و تصور میکردم دیوار همون آدمیه که دوسش دارم همون آدم مورد علاقم که هیچوقت از نزدیک ندیدمش رو به رومه ، حرف میزدم راجب تموم اون چیزایی که تو دلم بود باهاش صحبت میکردم از بدیام خوبیام و حتی دلیل حال بدیامم بهش میگفتم ولی هیچوقت نتونستم حرفای تو دلمو بهش بگم میترسیدم ، از قضاوت شدن توسط آدم مورد علاقم خیلی میترسیدم ، میترسیدم تا بره تا دیگه نباشه که باهم صحبت کنیم و با وجودش آروم بشم، ولی همیشه همین نگفتن باعث شد اوضاع بدتر بشه نگفتن حرف دلم آدمارو ازم دور کرد جوری که تک تک حرفام مثل بچه ها بود و اونام ادم بزرگ و بی حوصله نسبت به حرفای یه بچه دو سه ساله . Ht

یه وقتی فکر می‌کردم می‌شه دنیا رو نجات داد. فکر می‌کردم اگه به اندازه‌ی کافی مشت بکوبی روی میز، اگه اخلاق رو حفظ کنی، اگه مردم رو از آتیش دربیاری، تهش یه چیزی عوض می‌شه. یه چیزی خوب می‌شه. ولی دنیا با این چیزا عوض نمی‌شه. دنیا گوش نمی‌ده. فقط می‌بلعه. یه روز بیدار می‌شی و می‌بینی داری همون کاری رو می‌کنی که یه عمر باهاش جنگیدی. به خودت نگاه می‌کنی و می‌فهمی اون هیولایی که همیشه ازش میترسیدی، خودتی. دیگه نه قهرمان بودن کمکت می‌کنه، نه حقیقت، نه وجدان. فقط درد هست. یه درد ساکت که از زیر پوستت می‌خزه بالا. و هر بار یه تیکه‌ ازت می‌کنه و می‌بره. می‌گن سقوط یعنی یه لحظه. ولی اشتباه می‌کنن. سقوط، یه عمر طول می‌کشه. من هر روز یه قدم پایین‌تر رفتم. و حالا، دیگه ته چاه صدایی نمی‌پیچه. فقط سکوت مونده. و من. و دستایی که دیگه نمی‌دونم چطوری میخوان نجات بدن… چون فقط یاد گرفتن له کنن. آدما فکر می‌کنن خیلی پیچیده‌ان. که انگیزه‌هاشون پنهونه، که احساساتشون منحصر به فرده... ولی باور کن، اصلا اینجوری نیست. یه کم که توجه کنی، نوع نگاهشون، لحن صداشون و مکث‌هاشون، همه‌چی رو لو می‌ده. کی دروغه، کی ترسیده، کی داره معامله می‌کنه... هیچ‌کس تمیز نیست. فقط بعضیا تمیزتر دروغ می‌گن. هیچ‌کس برای چیزی که می‌گه اینجاست، اینجا نیست. حالم؟ خوشحالم! دیگه دنبال معنی نمی‌گردم. دنبال نجات دادن کسی نیستم. فقط نگاه می‌کنم. دقیق. انگشت می‌ذارم رو نقطه‌ ضعفاشون و صبر می‌کنم خودشون خراب شن. قبل از تموم شدن، همه‌چیو یاد گرفتم. حالا فقط دارم می‌بینم که بقیه چطوری همون مسیر منو می‌رن، ولی با لبخند. برای کسی که میفهمه، دیگه جایی برای باور نمی‌مونه. و اگه نتونی باور کنی، نمی‌تونی زندگی کنی! فقط دووم میاری. من فقط دووم میارم.

این پیام و فور کن چنلت اینجا و اینجا جوین باش تا فولدر بزنم به ممبرای چنلت اضافه بشه

تگ چنلت @talktohelenbot

لیمیت: تا وقتی خط بخوره

7:13

کیرمم نیست همه کردن ترکم

دلم میخواد چالش بزارم ولی میدونم هیچکس شرکت نمیکنه

حوصلم سر رفت

دورت بگردممم

ناناز بلاا