ပိုင်စိုး

မေ့မထားသင့်တဲ့ သဘာဝဘေး ————————————- နီပေါ-တရုတ်နယ်စပ်မှာ ရုတ်တရက် ရေထိုးဆင်းလာလို့ ထရီရှူလီမြစ်ဘေးတစ်လျှောက်က ရွာတွေ ရောက်အောက်ရောက်ပြီး လူ‌ပေါင်း ထောင်နဲ့ချီပျောက်ဆုံးနေပါတယ်။ နိုင်ငံခြားသားခရီးသွားတွေပါ ပျောက်ဆုံးနေပြီး လူပေါင်း ၁၆၀ ကျော် သေဆုံးထားပါတယ်။ ဖြစ်စဉ်ခန့်မှန်းချက်တွေကတော့ ၂၆ ရက်နေ့ မနက်ပိုင်းက ရေခဲတောင်တွေပေါ်မှာ လှုပ်ခဲ့တဲ့ ၄.၄ စကေးရှိတဲ့ ငလျင်ကြောင့် မြေပြိုမှုတွေဖြစ်ခဲ့ပြီး ပြိုကျခဲ့တဲ့ မြေတွေနဲ့ရေခဲတွေက မြစ်ကြောင်းပေါ်မှာ ပိတ်ဆို့ပြီး သဘာဝတမံဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ပုံမှန်စီးနေတဲ့ရေက တမံမှာ တဖြည်းဖြည်းစုရင်းကနေ ပမာဏများလာတဲ့အခါမှာ ဖိအားပြင်းပြင်းနဲ့ ပိတ်ဆို့နေတဲ့ မြေသားတွေကို ချိုးဖောက်စီးဆင်းခဲ့လို့ အခုလို ရုတ်တရက် ရေကြီးခြင်း flash flood ဖြစ်ရတယ်လို့ ကနဦးခန့်မှန်းကြပါတယ်။ ရေဘေးဒုက္ခတွေထဲမှာ အခုလို Flash flood တွေက ပြေးချိန်မရလို့ ရိုးရိုးရေတက်လာတာထက် ပိုပြီး အဆုံးအရှုံးများပါတယ်။ မြန်မာမှာလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက နေပြည်တော်မှာ ဒီလို ရုတ်တရက်ရေကြီးခဲ့ဖူးပါတယ်။ ရေကြီးလေ့ကြီးထ မရှိတဲ့နယ်မြေမို့ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများခဲ့သလို အရှိန်နဲ့ ဆင်းလာတဲ့ရေတွေကြောင့် လူအသေအပျောက်တွေလည်း ရှိခဲ့ပါတယ်။ နေပြည်တော်ကတော့ ရှမ်းရိုးမပေါ်က သစ်ခိုးထုတ်တဲ့လုပ်ငန်းတွေကြောင့် တောင်ပေါ်မြေတွေမိုးရွာတိုင်း ပြိုကျရာကနေ ချောင်းတွေကောပြီး နှစ်တိုင်း ရေမြုပ်တဲ့ ဒဏ်ကို ခံလာနေရပြီ။ နေပြည်တော်မှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရန်ကုန်၊ မန်းလေးတို့ မြို့ကြီးတွေအပြင် ပြင်ဦးလွင် လားရှိုးလို တောင်ပေါ်မြို့တွေပါ ရေကြီးနေတာက ရေနဲ့ ပက်သတ်ပြီး နိုင်ငံတော်အဆင့် ဖြေရှင်းဖို့ လိုလာပြီဆိုတာ ပြနေတယ်။ အဓိကကတော့ မြစ်တွေ၊ ချောင်းတွေ ကောလာတဲ့ ပြဿနာပါ။ မြစ်တွေချောင်းတွေရဲ့ အထက်ပိုင်းမှာ ရွှေမျောတွေ၊ မြေရှားတွေ ထုတ်ပြီးရင် ထွက်လာတဲ့မြေတွေကို မြစ်ထဲပဲပြန်မျောလိုက်တာတွေ၊ မြစ်ကမ်းပါးတွေ အခိုင်အမာမရှိတော့ ရေတိုက်စားပြီး မြေပြိုကျတာတွေကြောင့် မြစ်တွေက ကောတယ်။ မြစ်တွေကောတော့ အရင်က ရေမတက်တဲ့နေရာတွေပါ ရေရောက်လာတာပေါ့။ မြို့ထဲတွေ ရေကြီးတာကတော့ မိုးရွာချိန်မှာ မြောင်းတွေရေမဆင်းတဲ့ ပြဿနာပါ။ အမှိုက်တွေပိတ်ဆို့တာ၊ ရေမြောင်းတွေ စနစ်မကျတာအလုပ်မလုပ်တာတွေကြောင့် မိုးလေးနည်းနည်းလောက် များတာနဲ့ ရေကြီးကုန်ရော။ ဒါကျတော့ မြို့တော်ဝန်တွေ တိုင်း/ပြည်နယ်လွှတ်တော်အမတ်တွေဆီကို လူထုက တင်ပြပြီး စုပေါင်းအဖြေရှာဆောင်ရွက်ကြရင် ရပါတယ်။ ဥပမာ အဆိုတော် ယုန်လေးဦးဆောင် ပရဟိတအဖွဲ့နဲ့ ရန်ကုန်စည်ပင်နဲ့ ပေါင်းပြီး အမှိုက်ပုံကြီး ရှင်းနေကြသလိုမျိုးပေါ့။ နွေနဲ့ဆောင်းဆို ငြိမ်သွားပြီး မိုးရောက်လို့ ရေကြီးပြီဆိုတာနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လက်ညှိုးတွေထိုးပြီး ညည်းငြူနေကြတာက အဖြေမဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက အမှိုက်ပစ်တာလေးက စပြီး သစ်ပင်ခုတ်တာ၊ ရွှေတူးတာတွေအထိ နောက်ဆက်တွဲပြဿနာတွေကို သိဖို့လိုသလို ပူးပေါင်းကာကွယ်ဖို့လည်းလိုပါတယ်။ လမ်းတစ်လမ်းချင်း၊ ရပ်ကွက်တစ်ခုချင်း၊ မြို့နယ်တစ်ခုချင်းကနေ ပြည်နယ်အစိုးရတွေအထိ ချိတ်ဆက်ပူးပေါင်းလို့ တက်ညီလက်ညီဆောင်ရွက်ကြရင် အနည်းဆုံးတော့ မိုးရွာတာနဲ့ အိမ်ထဲလမ်းထဲ ရေဝင်တဲ့ ဒုက္ခကနေ လွတ်တာပေါ့။ အပေါ်က ဗီဒီယိုကြည့်မိတော့လည်း ပုရွက်ဆိတ်တွင်းကို ရေပိုက်နဲ့ ထိုးလိုက်သလိုပါပဲလားလို့ တွေးမိပါရဲ့။ သဘာဝဘေးဆိုတော့လည်း သံဝေဂ ရယုံမှ အပ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်လို့မရပါဘူးလေ။ (ပိုင်စိုး)