𝔸𝕣𝕥𝕚𝕤𝕥𝕚𝕔 𝔸𝕟𝕥𝕙𝕠𝕝𝕠𝕘𝕪

ညနာ ‎အဆင်မပြေမှုတွေကို ငရုတ်ဆုံထဲ ‎ထည့်ထောင်းတော့ မျက်ရည်တွေက ‎နာလို့ပါတဲ့။ ‎ ‎ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ။ ‎လမရှိမှ ညစစ်တယ်။ ‎ ‎မကျေနပ်ချက်တွေကို ကဗျာထဲ ‎မြှုပ်ထည့်တော့ ရင်ထဲက ‎အက်ကွဲကြောင်းဟာ ပျော်ကျသွား ‎ ‎ကိုယ့်ရှိုက်သက်ကိုယ် မြေဖို့ ‎ချစ်ဆိပ်ခါးခါးက်ို မြို ‎ဘဝကို ချနင်းရင်း ‎အဆင်မပြေပေမယ့် အဆင်ပြေတယ်။ ‎ ‎ညဟာ လရှိမှ သာတယ်လို့ ‎ဘယ်ကောင်ရေးခဲ့သလဲ။ ‎ညရဲ့စစ်မှန်မှုကို ‎လဟာ ‌အလောင်းစားထပ် ‎ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ကြေးစားတစ်ကောင် ‎ ‎မိုက်မိုက်မည်းမည်း ‎စုတ်ပြတ်ကျန်ခဲ့တဲ့လူညံ့ဟာ ‎ည။ ‎ ‎နာမည်ကိုက တစ်လုံးတည်းပါပဲ ‎နောက်ပြီး သူ့ဘဝဟာလည်း ‎တစ်ယောက်တည်းပဲ။ ‎ ‎ခဏတာအလှတွေနဲ့ ‎လသာသောညလို့ နာမည်မခံချင်တော့ ‎ညနာဟာ ညနာသက်သက်သာ။ ‎ ‎-မြတ်နွယ်

နာကျင်ခြင်း နှင်းဆီ.. ....ခပ်ပေါးပေါး ပြောရရင် ကံ ကိုယုံပြီ ဆူးကို ကိုင်ကြည့်ခဲ့မိတာ.. ကိုယ်ဟာ ကြယ်မရှိတဲ့ ကောင်းကင်အို ပါ။ ဖွင့် ဟ ပြောဖို့ ထက် နှုတ်ဆိတ်ခြင်းကိုပဲ ရွေးချယ်မိခဲ့တာ။ တိတ်တိတ်ကလေး ချစ်နေရခြင်းက ဝဠ်ကြွေးဆို ကိုယ်ကတော့ တစ်သက်လုံး ပေးဆပ်ဖို့ပဲ ရှိတယ်။ အသံကုန် အော်ဟစ် နေလည်း ရှင့် ကို မချစ်နိုင်ဘူး တစ်သက်လုံး မချစ်နိုင်ပါဘူး တဲ့ လေ သံသရာ တစ်ပတ်ဆိုတာလဲ သူစိတ်ဆိုးနေ တဲ့ အချိန်လောက် မကြာနိုင်ပါ။ ဝေးဝေး သာ ပြေးပါ။ မဖြစ်နိုင်ရင်လည်း ပြန်မဆုံ ချင်ဘူး။ .. တစ်ခါ မြင်ရရင် အရင်က ကြင်နာခဲ့သမျှ အခုထိ နာကျင်နေရတုန်းပဲ။ ဂီတ သံ တွေမှာ အနှစ်သာရ မဲ့နေတော့   စိတ် ရော လူရော မပျော်ရွှင် နာကျင်ခြင်း နှင်းဆီများကို ဖက်တွယ်ခဲ့ရ။ ။ ။ ခတ္တာ၊

"အပြည့်ချင်ဆုံး ဆုတောင်း" အိမ်ဆိုတာ မြေပုံပေါ်က နေရာတစ်ခုမဟုတ်ဘူး။ ဖုန်းမြည်သံတစ်ချက်ကြားရင် "ထမင်းစားပြီးပြီလား" ဆိုတဲ့ အသံထွက်လာမယ့် အရပ်။ အဖေရဲ့... လက်ဖဝါးကြမ်းကြမ်းတွေဟာ မိသားစုအတွက် ရေးထားတဲ့ ကဗျာစာအုပ်ပဲ။ ဘယ်သူမှ မဖတ်တတ်ပေမယ့် သားကတော့ အကြောင်းအရာတိုင်းကို အလွတ်ရနေတယ်။ အမေကရော... မျက်ရည်ကို အပြုံးနဲ့ ဖုံးတတ်တဲ့ပညာကို ဘယ်တက္ကသိုလ်က သင်ပေးခဲ့တာလဲ။ "အဆင်ပြေပါတယ်" ဆိုတဲ့ စကားဟာ အမောကို ဝတ်ထားတဲ့ အင်္ကျီတစ်ထည်မှန်း သားသိတယ်။ အဖေကသာ "အလုပ်မပင်ပန်းပါဘူး"လို့ ပြောတာ။ အဖေ့ လက်ဖဝါးကတော့ အဲဒီစကားကို သဘောမတူဘူး။ အမေကလည်း "ဘာမှမဖြစ်ဘူး" လို့ ပြုံးတယ်။ အမေ့ မျက်လုံးအောက်က အရိပ်တွေက အမှန်ကိုသိနေတယ်။ "ကျန်းမာရေးဂရုစိုက်ပါ အဖေနဲ့အမေ" သားအိမ်ကို ပိုက်ဆံပို့လို့ ရတယ်။ လက်ဆောင်ပို့လို့ ရတယ်။ ဒါပေမယ့် "နားလိုက်ပါ" ဆိုတဲ့ စကားကိုတော့ သားကိုယ်တိုင် ပြန်လာပြီး လက်ကို ကိုင်ပြောချင်တယ်။ သားမရှိတဲ့ စားပွဲဝိုင်းမှာ ဟင်းတစ်ခွက် လျော့နေမလား။ သားမကြားတဲ့ ညတွေမှာ ချောင်းဆိုးသံတစ်ချက်ကို ဘယ်သူက လာနားထောင်ပေးမလဲ။ သားဟာ အဝေးမှာ နေတယ်ဆိုတာမှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ကတော့ အိမ်တံခါးဝမှာ ဖိနပ်ချွတ်ထားခဲ့ပြီးသား။ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခုပဲရှိတယ် အဖေရေ… အလုပ်တွေဘယ်လောက်များများ ခဏတော့နားပါ။ အမေရေ… သူများတွေကိုဂရုစိုက်သလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း ဂရုစိုက်ပါ။ ဆေးသောက်ရမယ့်အချိန် မမေ့ပါနဲ့၊ အိပ်ချိန်တွေကိုလည်း လျှော့မထားပါနဲ့။ သားပြန်လာမယ့်နေ့မှာ အပြုံးတစ်ပွင့်နဲ့ ကြိုမယ့် အဖေနဲ့အမေဟာ အိုမင်းသွားလို့ ရတယ်၊ ပင်ပန်းသွားလို့ ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် ..... ကျန်းကျန်းမာမာတော့ ရှိနေပါ။ သားဘဝရဲ့ ဆုတောင်းအားလုံးထဲမှာ အပြည့်ချင်ဆုံး ဆုတောင်းက.... "အဖေနဲ့အမေ... ကျန်းမာပါစေ။" ▪️ကော်ဖီ☕️

ခင်စိုးနွယ်ရေ မင်းပြုံးပြီး ”ချစ်တယ်” ပြောတာလေးကအစ မင်း မုန်းပြီး ပစ်ပယ်သွားတာ အဆုံး နှစ်ခုလုံးမှာ ပြုံးပြုံးကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့ရတာပေါ့ကွယ်။ ။ - မင်းလွင်

ကိုယ့်ဘက်က ခြောက်သွေ့နေမှ‌တော့ သူ့ဘက်ကို လှည့်သွားမှာပေါ့ အေးလေ ရေကြည်ရာ မြက်နုတာပေါ့ _မောင်လှချော _အတိတ်အားနှိုးထခြင်း ( သို့ ) မယ်ရွှေတမ်းခြင်း

မောင့်အတ္တ ညဆိုးတွေ စိတ်ကြိုက် ကြီးစိုးဖို့ မှောင်မိုက်ပေးလိုက်ရတဲ့ ကောင်းကင် ဟာ ကျွန်မပဲ ။ ချစ်လျက် ဝေးကြသူများတဲ့... ကျွန်မဆီမှာ အလွမ်းတွေပဲ ကျန်ခဲ့တယ် ။ -နေရည်မင်းလွင်

မေတ္တာသုတ်တွေဘယ်လောက်ရွတ်ရွတ် မေတ္တာငတ်နေတာ ဒီက ကောင်ကြီးပေါ့။     -စိတ္တ

ကျွန်တော့်နှလုံးသားက အော်တစ်ဇင် ဖြစ်နေပြီထင်ရဲ့... ကိုယ့်ကို ခါးခါးသီးသီး မုန်းနေတဲ့သူကိုမှ တမ်းတမ်းစွဲစွဲ ချစ်မိနေတယ်... အင်းလေ... အခါးဓာတ်က ကျန်းမာရေးနဲ့ ညီညွတ်တာဆိုတော့... နှလုံးသားကလည်း အခါးရသာကိုပဲ ရွေးချယ်တာ ဖြစ်မယ်... — မာရီယာ

"လက်တွေ့ဆန်ရင် ရပါပြီ အကို " ညီမလေးက ကဗျာရှည်ရင် ဆက်မဖတ်တော့ဘူး အကို လူဘဝဟာ တိုတိုလေးပါ ချစ်တဲ့ အကြောင်းတွေ အရှည်ကြီးမဖွဲ့နွဲ့ပါနဲ့ အကို ချစ်ရင် ချစ်တယ် ပြောပြီး လက်တွေ့ဆန်ဆန် ချစ်ပြ၊ဂရုစိုက်ရင် လုံလောက်ပါပြီ အကိုရယ်...။ -တုတ်ကြီး

တစ်ယောက်ယောက်အလာကို ထိုင်စောင့်နေသလို ဟန်ဆောင်ပြီး ခုန်တန်းရှည်လေးမှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေရတာလောက် နာကျင်ကြေကွဲမှုဆိုတာ ရှိပါဦးမလား ။ ▪️မာဂရက်

🌙 𝓗𝓪𝓹𝓹𝔂 𝓑𝓲𝓻𝓽𝓱𝓭𝓪𝔂 🌙 July 28 တစ်ခါတလေတော့ ဘဝရဲ့အလှတရားက သေးငယ်တဲ့အရာလေးတွေမှာ ရှိနေတတ်တယ်… ☁️ မင်းရဲ့အပြုံးလေးတွေ၊ မင်းရဲ့ကြင်နာမှုလေးတွေ၊ မင်းရဲ့အချိန်လေးတွေက မင်းအတွက်ရော၊ မင်းနဲ့အတူရှိတဲ့သူတွေအတွက်ပါ တန်ဖိုးအရှိဆုံးပဲ… 🌷 ဒီမွေးနေ့ကစပြီး မင်းရဲ့ဘဝထဲကို အလင်းတွေနဲ့အပြုံးတွေ အများကြီးဝင်လာပါစေ… ✨ ငြိမ်းချမ်းပါစေ၊ ပျော်ရွှင်ပါစေ၊ ချစ်ခြင်းတရားတွေနဲ့ ပြည့်နေပါစေ… 💫 #soemoe #happybirthday #laboratory_of_feeling_poem 𝔸𝕣𝕥𝕚𝕤𝕥𝕚𝕔 𝔸𝕟𝕥𝕙𝕠𝕝𝕠𝕘𝕪

မပျော်တဲ့ရပ်ဝန်းမှာ ကျွနိတော်နေထိုင်ဖူးတယ်။ နှလုံးသားပါပြီမချစ်တက်သူတွေကြားမှာ ကျွန်တော်အသက် ရှင်ခဲ့ရတယ်။ ကုန်လွန်ခဲ့တဲ့သက်တမ်းတွေမှာ ပြန်မရနိုင်တော့တဲ့ အကြင်နာချစ်ခြင်းတွေက ကျွန်တော်နဲ့ စိတ်အဆင်မပြေမှုပဲ။ မင်းနဲ့တွေဆုံခဲ့တာတွေက ဒဏ်ရာတစ်ခုအဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့ရ။        -SATE TA

မေတ္တာစာ မနက်ခင်းမိုးလင်းလို့ ကြားရတဲ့ နှိုးစက်သံအစား မင်းရယ်သံကိုသာ ငါနားဆင်မယ်။ ညခင်းမိုးချုပ်လို့မြင်ရတဲ့ ကြယ်ကလေးတွေအစား မင်းမျက်နှာကိုသာ ငါထိုင်ကြည့်မယ်။ နေ့စဉ်ဓူဝလုပ်နေကျအရာတွေအထဲ မင်းကိုချစ်ရတဲ့ တာဝန်ကိုတော့ ငါမပျက်မကွက် ဆောင်ရွက်ဆဲပါ အချစ်ရေ...။ -အံ့လွန်းပျို

သေဆုံးတာခြင်းအတူတူ ဘာလို့ ငါတို့တွေက နာကျင်ရတာလဲ......? II အသက်သေတာက တစ်ကြိမ်ထဲအပြီးတိုင်းသေဆုံးပြီး စိတ်တွေကြတော့ အသက်လို့တကြိမ်ထဲမသေပဲ အကြိမ်ကြိမ်သေဆုံးနေရလို့.....II - သက်နောင် (စစ်ကိုင်း)

စိတ်မှာဖြစ်တဲ့ ဒဏ်ရာ ဘယ်ဆေးထည့်ထည့်မပျောက်ဘူးII ငါတို့တွေဟာ ကိုယ်စီဒဏ်ရာ ဒဏ်ချက်တွေနဲ့လူသားတွေII - သက်နောင် (စစ်ကိုင်း)

ဒဏ်ရာဆိုတာက ဆေးထည့်ရင်ပျောက်တယ်၊ ငါဖြစ်နေတာက ရောဂါ လူမသေပဲ စိတ်ကိုသေစေတဲ့ရောဂါ။ -ဆန်စေ့လုံး

လာရောက်ရွတ်ဖက်ပေးကြတဲ့ ညီအကိုမောင်နှမများကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်ဗျ

❝ ငါ့ရဲ့စွန်ကလေး❝ လေယူရာယိမ်းရတာ ပန်းတွေကြီးပဲမှမဟုတ်တာ ငါ့ရဲ့စွန်ကလေး စွန်ဟာလဲလေယူရာယိမ်းရတာပဲ။ အတောင်ပံ​မပါဘဲ ကောင်းကင်မှာပျံနိုင်တာစွန်ပဲ နောက်ထက်အပ်ချီကြိုးတစ်ချောင်းစက်ပါ ပိုပြီးမြင့်ချင်သေးတယ်။ ကောင်းကင်ယံရောက်မှလှလိုက်တာဆိုတဲ့ မယ်မင်းကြီးမ သူဘယ်လိုတတ်ခဲ့ရလဲ မသိရှာဘူး။ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်.. အလှကိုပြချင်လို့ထွက်လာတဲ့သက်တံ ရေဆင်းသောက်ပါတယ်လို့ပြောကြ။ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကြိုးပြတ်ရှာပြီ ငါ့ရဲ့စွန်ကလေး ပြတ်ကျရှာပြီ စပါးခင်းထဲ ဒိုင်ပြင်ထိုး အခုတော့ ငါ့ရဲ့စွန်လေးပျောက်ရှာပြီ။ ​◽အောင်ဖေ

မြတ်နွယ်ရဲ့ ပုရိသအပုပ်ချခန်းအားခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ခြင်း Contemporary era ထဲမှာ Feminism အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ Stair အမျိုးအစားကဗျာတစ်ပုဒ်ပါပဲ။ ကဗျာထဲမှာအကြိုက်ဆုံးအချက်ကတော့ Repetition လုပ်ထားတဲ့အချက်ပါပဲ။ အပိုဒ်တိုင်းမှာပါဝင်တဲ့ " အေးပေါ့လေ သူဟာပုရိသ" ဆိုတဲ့စာသားက Stair တစ်ပုဒ်ရဲ့ ရိသဲ့သဲ့ဟန်ကိုအပြည့်အဝအထောက်အကူပေးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့စာပေရေးသားနည်းစနစ်တစ်ခုကို ပညာသားပါပါအသုံးချထားတာမျိုးပါပဲ။ ဖတ်သူ (Audience) ရဲ့စိတ်ထဲ ထပ်ဖန်တလဲလဲစွဲမြဲနေအောင်ရိုက်သွင်းပေးတဲ့သံမှိုချက်တွေဆိုပါတော့။ သို့ပေမယ့် မြတ်နွယ်ရဲ့ဒီကဗျာဟာ Prose ဘက်ကိုကဲတဲ့အရေးအသားမျိုးဖြစ်နေပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ Metaphor တွေအသုံးပြုနိုင်မှုအားနည်းခြင်းနှင့် Imaginary အသုံးပြုမှုမရှိသလောက်ဖြစ်နေခြင်း‌တို့ကြောင့်ပါပဲ။ ဒါဟာ Stair တစ်ပုဒ်ရဲ့အတက်အကျသဘောတရားကိုပျက်ဆီးသွားစေပြီးကဗျာရဲ့စီးဆင်းမှုကိုမျဉ်းဖြောင့်ဆန်ဆန်ဖြစ်သွားစေပါတယ်။ ဒါ့အပြင် Cliche ဖြစ်နေတဲ့ metaphor တွေကိုစွဲမြဲစွာအသုံးပြုနေခြင်းဟာလည်းကဗျာကိုသာမာန်မြင်တွေနေကျဟန်တွေထဲရောကျသွားစေပြီး audience ကိုကဗျာဖတ်ရတာပျင်းရိငြီးငွေ့သွားစေပါတယ်။ "ဦးနှောက်က တစ်ယောက်ကို သယ်တုန်း၊ နှလုံးသားက တစ်ဦးကို ထမ်းထားတယ်" ဒါကတော့ကဗျာတစ်ပုဒ်လုံးမှာသဘောအကျဆုံး Paradox ပါပဲ။ လူတစ်ကိုယ်တည်းမှာပဲ ကွဲပြားနေတဲ့ရှေ့နောက်မညီညွှတ်မှုကိုဖေါ်ပြထားတယ်။ ပြီးတော့ ကလောင်သစ်တစ်ယောက်ရဲ့ Irony အသုံးပြုနိုင်စွမ်းအပေါ် မှာ ကျေနပ်အားရဖွယ်မဟုတ်ရင်တောင် သဘောကျလို့ရတဲ့အခြေအနေအထိကဗျာဟာ‌သယ်ဆောင်သွားနိုင်ပါတယ်။ Idiom ဖြစ်တဲ့ရိုးရာစကားပုံတွေကိုထည့်သွင်းအသုံးပြုသွားတာဟာလည်း ကဗျာရေးသူရဲ့ ဝေါဟာရကြွယ်ဝမှုနဲ့လေ့လားအားကောင်းမှုတို့ကိုမီးမောင်းထိုးပြရာရောက်သလို စကားလုံးရွေးခြယ်မှု Diction ပိုင်းမှာလည်း လိုက်ဖတ်စွာရွေးခြယ်အသုံးပြုထားနိုင်တာမျိုးမြင်တွေ့ရမှာပါ။ ဒီနေရာမှာတစ်ခုထူးခြားတာက ကဗျာရဲ့အသံဟာခပ်တန်းတန်း‌ဖြစ်နေပေမယ့် ကဗျာရေးသူဟာ သူပေးချင်တဲ့ message ကို Emotional ပိုင်းဆိုင်ရာ ကစားပြသွားတာဟာလည်း ကဗျာကို အနည်းငယ်အမြင်ဆန်းသွားစေပါတယ်။ သရော်ဟန်အရေးအသားရဲ့အပိတ်မှာ ဆွံ့အနာကျည်းရွံရှာမှုကိုထင်ဟပ်အောင်ပြသသွားနိုင်ခြင်းဟာလည်းကဗျာရေးသူရဲ့ကဗျာနည်းစနစ်ဆိုင်ရာ လိမ်မာပါးနပ်မှုကိုတစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေပြသပေးနေပါတယ်။ ကျွန်တော့်တစ်ဦးတည်းပုဂ္ဂလိဂအနေနဲ့ Rating ပေးပါဆိုရင်တော့ မြတ်နွယ်ရဲ့ ပုရိသအပုပ်ချခန်းကို (6/10) လို့သတ်မှတ်ချင်ပါတယ်။ -ချောသွင် -ကဗျာဝေဖန်ရေး