Fly alone"

هم ساکتم، هم پر حرف. هم پیگیرم، هم بی تفاوت. هم بخشنده‌ام، هم کینه ای. هم فانم، هم جدی ام. هم میسازم، هم میزنم زیر همه چیز. اینا دو رویی یا مودی بودن نیست، هر نسخه از من برمیگرده به انرژی و رفتار خود آدما.

کل تراپی رفتنتون به یه " salam bidari " بنده.

مگه چند نفری که وقتی نیستی انقدر تنهام؟

ولی من هر بار هر جا کم آوردم، به تو فکر کردم.

‏آدما بهت آسیب میزنن و جوری رفتار میکنن انگار اونی که آسیب زده تو بودی.

خیلی آدم "بدغمی" هستم یعنی غم بهم اصابت میکنه و وارد سلول هام میشه و کسی هم نمیتونه کمکم کنه.

به جایی از زندگی رسیدم که واکنشم به هر چیزی چایی دم ‌کردنه.

یه شب آدم موردعلاقتو با تمام علاقت میزاری کنار، و از اون شب به بعد دیگه قلبت جایی تو زندگیت نداره.

تو مثل خواب بعد از مدرسه دوست داشتنی.

‏ببخشید که انقدر برام مهم بودی، امیدوارم یکیو پیدا کنی که یادش بره وجود داری.

‏مشکلم با زندگی اینه که حس میکنم هرروز باید خوش بگذره بهم