تکرو

و خیالت راحت باشه ما نمی‌تونیم مثل ربات بی‌احساس باشیم ما اصلا نمی‌تونیم ربات باشیم ما هر لحظه‌مون ساخته از احساساتمونه یک دقیقه خوشحالیم یک دقیقه غمگین ، پر از احساساتیم ، هرچی این احساسات غنی‌تر باشه ما بهتر می‌تونیم زندگیمون رو هندل کنیم بهتر می‌تونیم تو این مسیر طاقت بیاریم وقتی کلاس نهم با مادرم رفتم آموزش پرورش که بگم مادرم می‌خواست بگه آقا اجازه بدید بچه‌م بره تجربی ... هم نمره معدلم کم بود و هم سال هشتم از مدرسه اخراج شده بودم ، هیچ مدرسه ای توی شهرمون منو قبول نمی‌کرد نه پرونده انصباتی درستی داشتم نه نمره خوبی ... و وقتی اون لحظه اشک مادرمو که دیدم و اصراری داشت برای اینکه من بیام رشته تجربی و آقای کلالی معاون آموزش و پرورش که اسممو نوشت و امضا کرد گفت اگر نمره‌ت سال دهم توی رشته تحربی کم باشه میام گوشتو می‌گیرم می‌ندازم مدرسه فنی ... آیا من وقتی خوندم و خوندم و از این مسیر به هدفم رسیدم به خاطر ترس از آقای کلالی بود ؟! قطعا نه و در اصل به‌خاطر اون احساسات غنی‌ بود که اون روز در نتیجه اشک مادرم در من به وجود اومد و اونا مثل یک ریشه منو تا الان نگه داشتن هر جا می‌خواستم کم‌کاری کنم هر جا می‌خواستم به خودم سخت بگیرم و خودمو نبخشم به اون فکر می‌کردم شما وقتی غنی از احساسات باشی لطفا توجه کن وقتی غنی از احساسات باشی ... منعطف‌تر می‌شی بیشتر طاقت میاری سخت‌تر تو مسیر می‌مونی بیشتر خودتو می‌بخشی