girl lunch

— از ۱۹۵ کشور جهان، فقط در ۱۴ کشور حقوق زنان و مردان برابره. البته برابری قانونی با برابری واقعی یکی نیست؛ فقط ۴ درصد زنان در اقتصادهایی زندگی می‌کنن که به برابری تقریبا نزدیک هستن. — زنی فقط به‌خاطر نه گفتن به یک مرد، بیش از ۵۰ بار با ضربات چاقو زخمی می‌شه. هزاران زن دیگه هم به‌خاطر رد کردن یک مرد، انتخاب شریک زندگی یا نپذیرفتن یک رابطه، هدف آزار، تجاوز و خشونت قرار می‌گیرن. — ختنه زنان یا fgm عملی بدون ضرورت پزشکیه که در یکی از انواع اون، اندام تناسلی دختران بدون رضایتشون به هم دوخته می‌شه تا پیش از ازدواج رابطه جنسی نداشته باشن. این عمل آسیب‌های جدی و گاهی مرگبار به همراه داره و هنوز در بعضی کشورها وجود داره. — زنانی که برای دفاع از خودشون در برابر آزارگرشون مرتکب قتل می‌شن، ممکنه با مجازات‌های سنگین مواجه بشن؛ درحالی‌که در بعضی نظام‌های قضایی، مردانی که شریک عاطفی‌شون رو به قتل می‌رسونن با مجازات‌های به‌مراتب سبک‌تری روبه‌رو می‌شن. — زنان افغانستان عملاً از جامعه حذف شدن؛ حق تحصیل، رفت‌وآمد مستقل، اشتغال و حضور در اجتماع ازشون گرفته شده و حتی حضور در فضای عمومی می‌تونه براشون با خشونت و مجازات همراه باشه. — کودک‌همسری در ۱۱۰ کشور قانونیه؛ دختران زیر سن قانونی به ازدواج با مردان بزرگسال مجبور می‌شن و بعضی کودکان حتی به ازدواج فروخته می‌شن. درحالی‌که ازدواج همجنس‌گرایان فقط در ۳۹ کشور به رسمیت شناخته می‌شه، جنسی‌سازی کودکان و عادی‌سازی سوءاستفاده جنسی از اون‌ها همچنان از مشکلات جدی جوامع مختلفه. — زنانی که به‌خاطر فعالیت اجتماعی، یا حتی انتشار تصاویر خودشون با تهدید، آزار جنسی کلامی، اخاذی و انتشار بدون رضایت تصاویر خصوصی مواجه می‌شن. فضای مجازی هم برای بسیاری از زنان به محیطی برای آزار، ارعاب و ساکت کردن صدای اون‌ها تبدیل شده. — زنانی که قربانی قاچاق انسان، بردگی جنسی، ازدواج اجباری و سوءاستفاده جنسی می‌شن؛ زنانی که به‌خاطر انتخاب شریک زندگی یا نپذیرفتن ازدواج اجباری با تهدید، خشونت و حتی قتل مواجه می‌شن. فقر، جنگ و نبود حمایت قانونی آسیب‌پذیری اون‌ها رو بیشتر می‌کنه و مفاهیمی مثل ناموس و غیرت در بعضی جوامع به ابزار کنترل زندگی زنان تبدیل شدن. — زنانی که حتی در زندگی مشترک از حق تصمیم‌گیری درباره بدن خودشون محروم می‌شن؛ رضایت جنسی‌شون نادیده گرفته می‌شه و در بعضی جوامع تجاوز زناشویی همچنان جرم‌انگاری نشده یا حمایت قانونی کافی در برابر اون وجود نداره. ازدواج به معنای مالکیت بر بدن دیگری نیست. — زنانی که برای ابتدایی‌ترین تصمیم‌های زندگی‌شون، از انتخاب پوشش و شریک عاطفی گرفته تا سفر، طلاق، اشتغال و تصمیم‌گیری درباره بدن خودشون، به اجازه و موافقت دیگران وابسته‌ان. در بعضی جوامع حتی حق مالکیت مستقل، ارث برابر و داشتن تابعیت مستقل هم از اون‌ها گرفته می‌شه. — بدن زنان در پزشکی بارها نادیده گرفته شده؛ حضور کمترشون در بعضی تحقیقات پزشکی باعث شده بیماری‌ها، علائم و واکنش‌های دارویی مربوط به اون‌ها کمتر شناخته بشن یا دیرتر تشخیص داده بشن. درد زنان هم در بسیاری از موارد جدی گرفته نمی‌شه و سلامت جسمی و روانی اون‌ها تحت تأثیر کلیشه‌های جنسیتی نادیده گرفته می‌شه. — در اقتصاد، زنان با دستمزد کمتر، فرصت‌های شغلی محدودتر، تبعیض استخدامی و موانع ارتقای شغلی مواجه‌ان؛ حتی بعضی از اون‌ها به‌خاطر بارداری یا مادر شدن فرصت‌های شغلی خودشون رو از دست می‌دن. درحالی‌که بخش بزرگی از کار خانگی و مراقبتی بدون دستمزد بر دوش اون‌هاست. — دخترانی که از کودکی با این تصور بزرگ می‌شن که باید زیبا، مطیع، آرام و مطابق معیارهای دیگران باشن؛ زنانی که به‌خاطر پوشش، آرایش، موهای بدن، سن، مجرد بودن یا نخواستن فرزند تحقیر و قضاوت می‌شن. زنانی که ارزش و توانایی‌هاشون به ظاهر، وضعیت تأهل و نقش مادری‌شون تقلیل داده می‌شه. — زنانی که برای حضور در سیاست، علم، ورزش و جایگاه‌های مدیریتی باید با موانع و کلیشه‌های جنسیتی مبارزه کنن؛ زنانی که دستاوردهاشون کوچک شمرده می‌شه، توانایی‌هاشون زیر سؤال می‌ره و گاهی موفقیتشون به ارتباط با یک مرد نسبت داده می‌شه. — زنانی که در خانه، جایی که باید امن‌ترین مکان زندگی‌شون باشه، قربانی خشونت شریک عاطفی یا اعضای خانواده می‌شن. زن‌کشی در بسیاری از موارد نتیجه چرخه‌ای از کنترل، تهدید، مالکیت‌پنداری و خشونت جنسیتیه.