˹ Med & Mind ˼

کاش تولدم نزدیک نبود. واقعا خوشحال نیستم که داره به سنم اضافه میشه. اصلا توی این یک سال ۷۰٪ فقط توی اتاقم با کتاب و جزوه سپری شده و هیچ تجربه جدیدی بدست نیوردم. تازه لایف استالم هم که از ۱۵ سالگی ثابت مونده

شبیه صحنه جرم توی فیلم های جنایی می مونه. با ورود به پزشکی دیگه هیچ صحنه (خون، جسد، اسکلت و...) برات ترسناک نیست.

حالا که فصل سرماخوردگیه یه سوال ذهنم رو درگیر کرده. این سوال بیشتر حالت آماری داره، چون فکر می کنم تقریبا برای همه یکسان نیست.

می دونم اوج بی مزه بودنه ولی باید یه جوری به سلامت روانم برسم ...

تفریح دانشجوی پزشکی:

بچه ها واقعا خدا به هر کسی یه استعداد داده و دیگری نداده. امروز واقعا به این نتیجه رسیدم. من واقعا استعداد آرایش کردن ندارم. برای عروسی یه فامیل نزدیک دعوت شدیم و من تصمیم گرفتم خودم رو آرایش کنم. با این خواهرم بهم یاد داد ولی تهش یاد نگرفتم یه خط چشم درست بکشم و به چنین افتضاحی تبدیل شد :

بچه ها من واقعا عاشق پزشکی ام. هر چند بابت سختی هاش غر می زنم ولی از ته دل اگر هزار بار هم به عقب برگردم این مسیر رو انتخاب می کنم.

کتاب نوروآناتومی خفنم رسید. دلم می خواد ذره ذره اش رو حفظ کنم. با صفحاتش زندگی کنم. با سرفصل هاش خاطره بسازممممم 🧠

دو تا آنزیمی که علامت زدم توی فرایند ترجمه نقش دارن. هیچ وقت فکرش رو نمی کردم مطالب زیست دبیرستان اینقدر پیوند قوی با مطالب دانشگاه داشته باشن. خوب شد که فرایند ترجمه رو هنوز یادم هست.

یادتون باشه که با 🐘 تر شکن کار می کنه.

آموزش کاملش رو از این فیلم یاد بگیرید.