پڕۆدکشن || یٰس

علی بن موسی الرضا به استقبالِ خادمش آمده است؛ او را در آغوش می‌گیرد، زیرِ گوشش نجوا می‌کند، خسته نباشید می‌گوید و به او خوش‌آمد می‌گوید. از سفری طولانی آمده است؛ با تنی زخمی، با سال‌های سال مجاهدت، تلاش و ایستادگی. آمده است برای همیشه در آغوشِ یار آرام بگیرد. مگر کجا بهتر از گوشه‌ای از حرم، همان‌جا که حالا نامش را «رواق دارالذکر» گذاشته‌اند؟ همهٔ دلبستگی‌های این دنیای فانی را جا گذاشت و به جایش، گوشه‌ای از قطعه‌ای از بهشت را برای آرام گرفتن انتخاب کرد. خداقوت، آقا... خداقوت برای همهٔ این سال‌ها؛ برای همهٔ رنج‌ها، ایستادگی‌ها و خستگی‌هایی که به جان خریدید. حالا هم همهٔ فرزندانِ ایران را کنار آقا امام رضا(ع) دعا کنید. «فاطمه بسحاق» @amvvaj