ㅤ𝗏𝗂ᦅ𝗋𝖾𝗅ㅤ

تو مثل جنگل ابی توی ذهن من شدی. دربارت فکر میکنم و مینویسم و زندگی میکنم . سیگار کشیدم و نوشتم ، مست کردم ، هشیار شدم ، گریه کردم و لبخند زدم . تمام من از تو پر شد من میتونم بشینم و نگات کنم و بنویسم ، حتی نگاهت هم نکنم و بازم بنویسم. توصیفت مثل شمردن ستاره هاس توی این جنگل ادما گم میشن و راه خروجی توش نیس ، چون اینجا هیچ آغاز و پایانی نداره. ولی من با خواست خودم‌ میخوام وارد شم و توش گم بشم. گم شدن توی این جنگل برام لذت بخش تر از هر زندگی ایه ماهکم .