بارشِ یاقوت‌های خُرد شده

دریا خندید در دور دست دندان‌هایش کف و لب‌هایش آسمان – تو چه می‌فروشی دختر غمگین سینه‌عریان؟ – من آب دریاها را می‌فروشم آقا! – پسر سیاه قاطی خونت چه داری؟ – آب دریاها را دارم آقا! – این اشکهای شور از کجا می‌آید مادر؟ – آب دریاها را من گریه می کنم آقا! دل من و این تلخی بی‌نهایت سرچشمه‌اش کجاست؟ آب دریاها سخت تلخ است آقا! دریا خندید در دور دست دندان‌هایش کف و لب‌هایش آسمان فدریکو گارسیا لورکا، ترجمه‌ی احمد شاملو