369
مشترکین
+424 ساعت
+117 روز
+2230 روز
آرشیو پست ها
370
عشق، یه اتفاق ساده نیست، یه احساس گذرا هم نیست؛ عشق یه تجربه‌ی ریشه‌دارِ وجودیه، یه لرزش عمیق توی تار و پود آدم. انگار نه‌فقط دلت، که روحت هم درگیر می‌شه. عشق یه جور آینه‌ست، که خودتو توش می‌بینی، هم زخمات، هم امیدات. گاهی با بودن یکی، خودتو بهتر می‌فهمی، گاهی با نداشتنش، بیشتر به عمق تنهایی‌ت می‌رسی. عشق فقط وصال نیست؛ گاهی نرسیدن، گاهی صبر، گاهی حتی رها کردنه… ولی توی همه‌ش، یه معنا هست: اینکه ما انسانیم، محتاج معنا، محتاج پیوند. عشق شاید درد بیاره، ولی دردشم بیدارکننده‌ست. چون عشق، اگه واقعی باشه، یه جور آگاهی می‌آره… یه نور تاریک اما صادق، که دل می‌سوزونه ولی دروغ نمی‌گه،
اما گاهی اوقات با نبودن کسی که بهش یه حس عاشقانه داری
شاید درد و رنج بکشی
ولی دردی که تورو نکشه صد در صد قوی ترت میکنه
همیشه یادت باشه تو خودتو داری
به این فکر کن …..
