𝘊𝘰𝘭𝘰𝘳𝘴.

جدا تمرکز و حال خوبم رو داشت می‌جوید-

واقعا حالم خوب نبود و نه میتونستم درست فکر کنم نه میتونستم درست حرف بزنم. بشدت داشتم بخاطر اینجا به خودم فشار میاوردم، انگار اینجا شده بود محل کارم و هرروز باید پروژه تحویل میدادم و تکمیل میکردم.

نمیتونم دیگه ساکت باشم و اینجا حرف نزنم بهتون عادت کردم-😀

وای واقعا نمیتونم

ᨳ 𝑻𝒉𝒆𝒎 𝒂𝒔 𝑻𝒂𝒚𝒍𝒐𝒓 𝑺𝒘𝒊𝒇𝒕 𝒔𝒐𝒏𝒈𝒔 ִֶָ

گیلبرت توی هجی کلمات خیلی خوب بود و آن هم همینطور. اما آن دختر خجالتی و مضطربی بود که از شکست و خجالت زده شدن جلوی مردم وحشت داشت. گیلبرت بدون اینکه حتی باهاش چندان حرف بزنه، انقدر بهش دقت کرده بود که فهمیده بود آن می‌ترسه شکست بخوره و خجالت زده بشه. برای همین از قصد کلمه اش رو غلط هجی کرد. یه محبت زیرپوستی. کاری که سونگچول همیشه برای جونگهان میکنه. نگاهش میکنه، مثل یه کتاب می‌خونتش و در نهایت بدون اینکه هان بفهمه، بهش کمک می‌کنه.

اگر سریال Anne with an E رو دیده باشید، می‌دونید که کارکتر گیلبرت، بشدت آدم درونگرایی بود. اما از همون ابتدا به دلیل علاقه اش به آن، تلاش میکرد باهاش ارتباط برقرار کنه ( گیلبرت اجتماعی بود اما با دختر ها خیلی کاری نداشت ) آن تنها دختری بود که خیلی باهاش کل کل میکرد. اینجا یه کاری رو انجام داد که من رو یاد سونگچول کالرز انداخت.

شاید جمله‌ای که می‌خوام بگم، واضح نباشه اما هیچکس مثل ووزی آهنگ نمی‌سازه. نمی‌دونم متوجه هستین که منظورم چیه یا نه ولی انگار فقط ووزی می‌تونه باعث بشه آهنگ‌های سونتین، آهنگ‌های سونتین بشه.

همتون توی ناشناس: وای جاشوا چرا اینطوریه وای چرا جیهان مشممشمشم من که خودم نوشتمش: It's me, hi, I'm the problem it's me

🩵.

💗 ıllıllı Chapter 12-2:

ناشناس های توماری که فرناز میگیره>

کالرز پر حس خوبه ( به روم نیارید جیهان انگسته ) و اینطوری حال میده که روال مثل روزای اول باشه💞

چون واقعا داره سختم میشه- هی استرس بکشم، شام نخورم یا تا سه صبح ادیت بزنم چون بات قاطی کرده، یا تا چهار صبح بنویسم در حالی که شما خوابید💀💀💀💀

خلاصه که از این به بعد همینطوری آپ میکنم و تلاشم بر اینه زود زود بنویسم، مثلا هرروز یا اگر خسته بودم یک روز در میون. اینطوری نه من اذیت میشم نه شما انتظار میکشید‌.

دوستان توجه کنید که من اصلا نباید امروز آپ می‌کردم و فقط عشقی نوشتم. کلا اینطوری راحت ترم تا اینکه هی روز مشخص کنم، ساعت مشخص کنم. مثل قبل تصمیم دارم هر زمان که دوست داشتم بنویسم و اون موقع تقریبا هرروز بود مگر اینکه دانشگاه می‌بودم‌. من یکشنبه و پنجشنبه خیلی اذیت میشم تا بنویسم و یه عده هم کمکی به این وضع نمیکنن با ناشناس هاشون.