Discourse

چگونه یک پژوهش جدید را درست پوشش دهیم؟ بسیاری از رسانه‌ های علمی، وقتی یک مطالعه جدید و چشمگیر منتشر می‌ شود، انها بخش هیجان‌انگیز آن را برجسته می‌ کنند. به عنوان مثال معمولا تیتر می‌ زنند «کنترل کوادکوپتر با ذهن» یا «انقلابی در درمان فلج». اما یک نویسنده علمی حرفه ای و خوب می‌ داند که وظیفه او فقط گفتن دستاورد نیست. وظیفه اصلی، قرار دادن آن دستاورد در بافت محدودیت‌ هایش است. با یک مثال واقعی این تفاوت را به شما نشان می دهم. مطالعه ویلسی و همکاران در سال ۲۰۲۵ در مجله Nature Medicine منتشر شده [لینک] ؛ محققان استنفورد با کاشت آرایه‌ های میکروالکترود در مغز یک فرد مبتلا به فلج چهاراندام، توانستند سیستمی طراحی کنند که کنترل همزمان چهار درجه آزادی انگشتان را ممکن می‌ کند. نرخ دستیابی ۷۶ هدف در دقیقه است و همان فرد توانست یک کوادکوپتر مجازی را در مسیر مانع‌ دار هدایت کند. اینها واقعیت‌ های مطالعه هستند. حالا یک گزارش علمی سطحی همین جا متوقف می‌ شود. البته این بهترین حالت آن است وگرنه در دیگر موارد در خود متن گزارش هم جملات اغراق آمیز و گمراه کنند و نادرست خواهید یافت. مثلا می‌ نویسد «پیشرفت انقلابی در رابط مغز و کامپیوتر» و تمام . یا حتی یک پاراگراف برای جبران اغراق اولیه نوشته می شود اما کافی نیست؛ چون یک گزارش درست و قابل قبول، بلافاصله بعد از ذکر دستاورد ( با فرض اینکه خود دستاورد هارا هم درست ذکر کرده) ، سراغ محدودیت‌ های جدی مطالعه می‌ رود. مثلا درمورد مطالعه ویلسی اشاره می‌ کند که کل مطالعه فقط روی یک فرد انجام شده. تنوع بین‌فردی در ویژگی‌ های سیگنال عصبی میان بیماران با علل مختلف مثل آسیب نخاعی، ALS و سکته مغزی بسیار بالاست و نمی‌ توان از یک نفر به همه تعمیم داد. چهار درجه آزادی رمزگشایی شده ، در مقایسه با بیش از بیست درجه آزادی دست طبیعی انسان، بسیار محدود است و انگشتان به صورت گروهی رمزگشایی شده‌ اند ؛ یعنی کنترل کاملا مجزای هر پنج انگشت ممکن نشده است. همین گزارش حرفه ای اضافه می‌ کند که سیستم به کاشت جراحی آرایه‌ های میکروالکترود وابسته است و خطر عفونت، واکنش بافتی و افت سیگنال در طول زمان را دارد. طول عمر ضبط سیگنال در این آرایه‌ های نفوذی محدود است و سیستم فعلی نیاز به سیم‌‌کشی و تجهیزات آزمایشگاهی دارد، نه یک دستگاه قایل حمل برای خانه. عملکرد سیستم فقط در وظایف ساختاری هدف‌ گیری و یک بازی مجازی سنجیده شده در حالی که فعالیت‌ های روزمره مثل گرفتن اشیاء یا تایپ کردن نیازمند هماهنگی چندمفصلی و بازخورد حسی هستند. نبود بازخورد حس عمقی و لامسه یک شکاف اساسی برای مهارت حرکتی ظریف محسوب می‌ شود. نکته مهم دیگر اینکه این مطالعه رابط تهاجمی را با رویکردهای غیرتهاجمی مقایسه نکرده است. در همان بازه زمانی، یک سیستم مبتنی بر الکتروانسفالوگرافی با دقت ۸۰.۵۶ درصد برای وظایف تصویرسازی حرکتی دو انگشت موفق عمل کرده، بدون نیاز به جراحی.[ لینک مقاله ] . درنتیجه این پرسش را ایجاد می‌ کند که مزیت افزوده روش های تهاجمی نسبت به خطراتشان چقدر است. درنهایت می توان چنین جمله ای هم اضافه کرد: با وجود ابن محدودیت ها، این مطالعه پیشرفت معناداری را نشان می‌ دهد. کنترل پرسرعت چند انگشت با رابط مغز و کامپیوتر در یک شرکت‌کننده انسانی امکان‌ پذیر است و چنین سیستم‌ هایی می‌ توانند نیازهای تفریحی در دنیای واقعی را برآورده کنند. رسانه‌ هایی مثل ساینس دیلی معمولا این محدودیت‌ ها را حذف می‌ کنند چون تیترهای اغراق‌آمیز کلیک بیشتری می‌ گیرد؛ همچنین بسیاری از کانال های تلگرامی هم همین کار را تکرار می کنند؛ و حتی گاهی بدتر از رسانه ای مثل ساینس دیلی مطلبی را نوشته و به اشتراک می گذارند. اما یک نویسنده علمی واقعی، وظیفه دارد تصویر کامل را ارائه دهد. نه اینکه دستاورد را نادیده بگیرد، نه اینکه محدودیت‌ ها را پنهان کند. مخاطب حرفه‌ ای حق دارد بداند یک مطالعه در چه مرحله‌ ای از مسیر طولانی از آزمایشگاه تا کاربرد بالینی قرار دارد. در مورد مطالعه ویلسی هم یک پیشرفت معنادار در مرحله اثبات مفهوم روی یک فرد است، اما فاصله زیادی تا یک دستگاه بالینی قابل اعتماد و همگانی باقی مانده است. برای تمرین شما یک لینک از خبری که اخیرا منتشر شده در ساینس دیلی را می آورم : [لینک] کافی است نگاه کنید به تیتر و مقدمه؛ می‌ بینید چقدر اغراق در آنها به کار رفته. اگر خودتان بروید اصل مقاله را پیدا کنید، فاصله بزرگ میان عبارت heal itself و واقعیت را خواهید دید. https://t.me/Critical_Inquiry2026/49 -A.RANJBAR

پیشتر که در زمینه ارتباط موسیقی با مغز مطالعه می‌ کردم، همیشه دنبال یک مقاله مهم می‌ گشتم. حالا اگر بخواهم یکی از مهمترین مقاله‌ های علمی درباره ارتباط موسیقی و مغز را معرفی کنم، باید به مطالعه سلیم‌پور و همکاران در سال ۲۰۱۱ در مجله Nature Neuroscience اشاره کنیم. این پژوهش به سرپرستی رابرت زاتوره در موسسه مغز مونترال انجام شد و برای اولین بار با استفاده از یک روش دوگانه تصویربرداری ( ترکیب اسکن PET با ردیابی که آزادسازی دوپامین را نشان می‌ دهد و اسکن fMRI در همان افراد در حال گوش دادن به همان موسیقی) ، نشان داد که موسیقی می‌ تواند دوپامین را در سیستم پاداش مغز آزاد کند؛ سیستمی که غذا ، رفتار جنسی و مواد مخدر فعالش می‌ کنند. شرکت‌ کنندگان موسیقی‌ هایی را انتخاب کردند که در آنها حس «لرز» یا غلغلک ناشی از اوج لذت موسیقایی را ایجاد می‌ کرد و همزمان ضربان قلب، تنفس و رسانایی پوستشان اندازه‌ گیری می‌ شد تا برانگیختگی هیجانی تایید شود. یافته کلیدی این بود که هنگام پیش‌ بینی یک لحظه اوج، دوپامین در هسته دمی آزاد می‌ شد ، ناحیه‌ ای از مخطط پشتی که با یادگیری و پیش‌ بینی و احساس  «خواستن» پاداش در ارتباط است  و هنگام تجربه خود لذت اوج، دوپامین به هسته آکومبنس منتقل می‌ شد، همان ناحیه‌ ای از مخطط شکمی که با لذت مصرفی و احساس «دوست داشتن» سروکار دارد.  این جدایی زمانی و تشریحی پیش از این فقط برای پاداش‌ های ملموس و بقا محور دیده شده بود و اینکه یک محرک انتزاعی مثل موسیقی بتواند همین الگو را تولید کند، یک تغییر پارادایم در علوم اعصاب محسوب می‌ شد. اهمیت چنین مقاله ای از یک یافته آزمایشگاهی فراتر است چراکه این پژوهش به یک پرسش دیرینه که فیلسوفان و دانشمندان قرن ها راجع به آن بحث می کردند پاسخ داد ؛ اینکه چرا موسیقی بدون هیچ ارزش بقای آشکار، در تمام فرهنگ‌ های بشری اینقدر جهانی و ارزشمند است. همچنین نشان داد که لذت موسیقایی فقط از خود صدا ناشی نمی‌ شود، از فرایند پیش‌بینی آنچه در ادامه می‌ آید و تایید یا نقض دلپذیر آن پیش‌بینی‌ ها سرچشمه می‌ گیرد. این یافته، علوم اعصاب موسیقی را به نظریه‌ های رمزگذاری پیش‌بینی‌ کننده در مغز متصل کرد.  یک مطالعه فارماکولوژیک بعدی در سال ۲۰۱۹ توسط فرری، زاتوره و همکاران نشاان داد که لوودوپا که پیش‌ساز دوپامین است لذت موسیقی را افزایش می‌ دهد و ریسپریدون که آنتاگونیست دوپامین است آن را کاهش می‌ دهد، یعنی دوپامین به طور علّی برای لذت موسیقایی ضروری است. مطالعات تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ ای هم نشان دادند که تحریک مسیرهای فرونتواستریاتال می‌ تواند لذت ناشی از موسیقی را تقویت یا تضعیف کند. همچنین مشخص شد پاداش موسیقایی دوپامین محور حافظه را تقویت می‌ کند؛ موسیقی لذت‌بخش بهتر به خاطر سپرده می‌ شود. در سطح بالینی ، کشف اینکه حدود پنج درصد جمعیت دچار آنهدونیای موسیقایی اختصاصی هستند ( یعنی لذت موسیقی را تجربه نمی‌ کنند با وجود درک طبیعی آن) ، پنجره‌ ای به سمت درک اختلالات سیستم پاداش در افسردگی و اعتیاد گشوده است. به همین ترتیب، مداخلات مبتنی بر موسیقی در توانبخشی عصبی برای سکته مغزی ، پارکینسون و دمانس اکنون مشخص شده است که تا حدی از طریق درگیرکردن همین مدارهای پاداش و نوروپلاستیسیتی عمل می کنند. مدل جامعی که زاتوره و سلیم‌پور بعدا ارائه دادند، لذت موسیقایی را حاصل تعامل میان حلقه‌ های پیش‌بینی قشری ( قشر شنوایی و قشر پیشانی) و مدارهای پاداش زیرقشری ( ناحیه تگمنتال شکمی و هسته آکومبنس) می‌ داند. یک فراتحلیل هم تایید کرده که گوش دادن به موسیقی حداقل شش شبکه بزرگ مغزی را همزمان فعال می‌ کند ؛ شبکه توجه شکمی ، شبکه توجه پشتی، شبکه حسی-حرکتی ، شبکه حالت پیش‌فرض، شبکه فرونتوپاریتال و شبکه لیمبیک؛ بطوری که موسیقی یکی از جامع ترین محرک‌ های شناخته‌ شده از نظر نورولوژیک است. https://t.me/Critical_Inquiry2026/47 -A.RANJBAR

یادداشت تکمیلی ۲۰۲۶: دو تحول جدید اعتبارسنجی علمی را پیچیده‌ تر کرده‌ اند:( ۱) ظهور دانشنامه‌ های هوش مصنوعی مانند Grokipedia که تشخیص منبع معتبر از خروجی ماشین را دشوار ساخته است و(۲) رشد تصاعدی «مقالات ساختگی با ارجاعات جعلی» که حتی پایگاه‌ های معتبری مثل PubMed را آلوده کرده و لزوم راستی‌ آزمایی مستقیم منابع را دوچندان می‌ کند. [در اینجا توضیح کوتاهی داده شده است]

اگر به بحث و گفتگو در چارچوب علم و فلسفه علم علاقمند هستید، تشریف بیارید به گروه دیسکورس : https://t.me/Scientific_Discourse

ربات برای خرید کانفیگ ارزان معتبر از سمت ما

ربات برای خرید کانفیگ ارزان معتبر از سمت ما

کانفیگ معتبر قیمت گیگی ۱۳۰ به مدت محدود داخل گروه هم هستند، میتونید ازش سوال کنید در موردش. @kiyotka

ویروس ابولا چیست، چه علائمی دارد و چرا سازمان بهداشت جهانی نسبت به شیوع آن هشدار داده است؟ ابولا یکی از خطرناک‌ترین و مرگبارترین بیماری‌های ویروسی در جهان است؛ بیماری نادری که نخستین بار دهه ۱۹۷۰ در آفریقا شناسایی شد و در بسیاری از موارد جان مبتلایان را می‌گیرد. ا سازمان بهداشت جهانی در روزهای گذشته با هشدار درباره گسترش ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو و اوگاندا، شیوع این بیماری را یک وضعیت اضطراری بهداشتی در سطح جهانی اعلام کرده است. مقامات بهداشتی می‌گویند صدها مورد مشکوک ابتلا و ده‌ها مورد مرگ در این مناطق گزارش شده است. ابولا یکی از مرگبارترین بیماری‌های ویروسی شناخته‌شده در جهان است؛ بیماری‌ای نادر اما بسیار خطرناک که اغلب با تب شدید و خونریزی همراه می‌شود و در بسیاری از موارد جان مبتلایان را می‌گیرد. میانگین نرخ مرگ‌ومیر این بیماری حدود ۵۰ درصد برآورد شده است. بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ در گینه، لیبریا و سیرالئون حدود ۲۹ هزار نفر به این ویروس مبتلا شدند و دست‌کم ۱۱ هزار و ۳۰۰ نفر جان باختند. ویروس چگونه منتقل می‌شود؟ ویروس ابولا می‌تواند از طریق تماس مستقیم با خون و ترشحات بدن حیوانات آلوده به انسان منتقل شود. شکار حیوانات وحشی یا مصرف گوشت آن‌ها از راه‌های انتقال این ویروس به شمار می‌رود. این ویروس همچنین می‌تواند از فردی به فرد دیگر از طریق تماس مستقیم با خون و ترشحات بدن مانند بزاق یا استفراغ فرد مبتلا و از راه تماس با اشیا و سطوح آلوده منتقل شود. فرد مبتلا از زمان ظاهر شدن نخستین علائم، ناقل بیماری می‌شود و با پیشرفت بیماری احتمال انتقال بیشتر می شود. افرادی که بهبود پیدا می‌کنند معمولا دیگر ناقل بیماری نیستند هرچند ویروس ممکن است ماه‌ها در مایع منی باقی بماند. گزارش‌هایی از انتقال جنسی ویروس حتی بیش از یک سال پس از بهبودی نیز ثبت شده است. دانشمندان معتقدند خفاش‌های میوه‌خوار میزبان طبیعی ویروس این بیماری هستند. علائم بیماری چیست؟ دوره نهفتگی بیماری بین چهار تا ۲۱ روز متغیر است اما در بیشتر موارد علائم بین پنج تا ۱۲ روز پس از ابتلا ظاهر می‌شوند. بیماری معمولا با علائمی شبیه آنفلوانزا آغاز می‌شود؛ تب ناگهانی بالای ۳۸ درجه، ضعف شدید، درد عضلانی، سردرد و گلودرد از نخستین نشانه‌های بیماری هستند. پس از آن علائمی مانند استفراغ، اسهال، ضایعات پوستی و آسیب به کلیه‌ها و کبد ظاهر می‌شود و در برخی موارد خونریزی داخلی و خارجی نیز رخ می‌دهد. در بعضی بیماران رفتارهای تهاجمی نیز دیده می‌شود که می‌تواند نشانه درگیر شدن سیستم عصبی مرکزی باشد. تشخیص قطعی تنها از طریق آزمایش‌های تخصصی انجام می‌شود. آزمایش «آر‌تی پی‌سی‌آر» که مواد ژنتیکی ویروس را شناسایی می‌کند مهم‌ترین روش تشخیص ابولا به شمار می‌رود. این بیماری چطور درمان می‌شود؟ همه‌گیری‌های سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ و همچنین ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ باعث شد روش‌های درمان و مراقبت از بیماران مبتلا به ابولا پیشرفت کند و سازمان جهانی بهداشت دستورالعمل‌هایی برای درمان بیماران منتشر کند بیماران باید تحت مراقبت‌های ویژه از جمله کنترل میزان مواد معدنی و قند خون، درمان عفونت‌های همزمان قرار بگیرند و در صورت اختلال در عملکرد اندام‌های حیاتی سریع به آن رسیدگی شود. علاوه بر این دو داروی مبتنی بر پادتن به نام‌های «ام‌ای‌بی ۱۱۴» و «رگن ئی‌بی ۳» نیز برای کاهش مرگ‌ومیر بیماران استفاده می‌شوند. چگونه می‌توان از بیماری پیشگیری کرد؟ مهم‌ترین راه‌های پیشگیری از ابولا کاهش تماس با حیوانات آلوده و پرهیز از تماس مستقیم با افراد مبتلاست. از آنجا که اجساد قربانیان تا چند روز همچنان ناقل ویروس باقی می‌مانند مقامات بهداشتی می‌گویند در مراسم تدفین نیز باید از تماس مستقیم با پیکر جان‌باختگان پرهیز شود. در حال حاضر دو واکسن «اروِبو» و «زابدنو و موا‌بیا» برای مقابله با گونه اصلی ویروس ابولا تایید شده‌اند. واکسن «اروِبو» بیشتر برای افرادی توصیه می‌شود که در مناطق شیوع بیماری در معرض خطر بالای ابتلا قرار دارند. با این حال این واکسن‌ها هنوز به‌صورت گسترده در برنامه‌های واکسیناسیون عمومی استفاده نمی‌شوند و تحقیقات برای تولید واکسن علیه گونه‌های دیگر ویروس همچنان ادامه دارد. استاد کدیور @Discourseees

زندگی پنهان ذهن The Secret Life of the Mind نوشته: ماریانو سیگمان ترجمه: ماندانا فرهادیان فرهنگ نشر نو - 1399 «فایل صوتی» @Discourseees

شد ۱۵۰ از سمت ما مورد تایید هست.

آزمایش میلگرام و دلیل اطاعت از دیکتاتور با دستگیری نازی‌های جنایتکار و تشکیل دادگاه، بیشترشون معتقد بودن که هیچ گناهی نکردن و فقط اجرا کننده‌ی دستورات بالاسری‌ها بودن. بنابراین یه سوال خیلی مهم ایجاد شد: چی میشه که انسان از یه دیکتاتور ظالم اطاعت می‌کنه؟ استنلی میلگرام، روان‌شناس آمریکایی، برای پاسخ به این پرسش یه آزمایش خیلی جالب طراحی کرد، که در این ویدئو می تونید، ببینید. @Discourseees

کانفیگ معتبر فقط با قیمت گیگی ۱۶۰ به مدت خیلی محدود؛ فقط بگید از سمت آترین اومدیم، وگرنه بهتون نمی‌ده. اینم آیدیش؛ @safevpn_ad

بررسی یک موضوع گمراه کننده ی دیگر:

پرونده‌های یوفو منتشر شده توسط وزارت دفاع - تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۲۶. یک خلبان آمریکایی ادعا می‌کند که در طول عملیات خود، یک جسم دایره‌ای را دیده است که با سرعت ۱۲۸ کیلومتر در ساعت بالای دریای اژه پرواز می‌کرد و چرخش‌های غیرطبیعی ۹۰ درجه انجام می‌داد، سپس از تصویر ناپدید شد.

باید بگم؛ این خارج شدن پرونده‌های یوفو از حالت محرمانه، اصلاً به معنی تأیید موجودات فضایی یا سفینه‌های بیگانه نیست. اصطلاح UAP یا UFO صرفاً یعنی «پدیده یا شیء ناشناس مشاهده‌شده»؛ یعنی چیزی دیده شده که در لحظه منشأش مشخص نبوده، نه اینکه الزاماً منشأ فرازمینی داشته باشد. بخش زیادی از این گزارش‌ها بعداً با خطای دید، خطای راداری، پدیده‌های جوی، خطای پردازش سنسورها، پهپادها، پروژه‌های نظامی محرمانه یا حتی خطای ادراک خلبان توضیح داده می‌شوند. مغز انسان هم مخصوصاً در شرایط پرتنش، سرعت بالا، نور کم و داده‌های ناقص، به‌شدت مستعد خطای تفسیر است. اینکه جسمی «حرکت عجیب» داشته یا «ناپدید شده» هم لزوماً نقض فیزیک نیست؛ محدودیت دوربین، زاویه دید، پرسپکتیو، پارالاکس، اختلال سنسورها و حتی مانورهای ناشناخته پهپادها می‌توانند چنین برداشت‌هایی ایجاد کنند. پس صرف ناشناس بودن یک پدیده، دلیل بر فرازمینی بودنش نیست. علم با «نمی‌دانیم» شروع می‌کند، نه با پریدن مستقیم به خرافات و داستان موجودات فضایی. @Discourseees

برسی یک خبر مزخرف یا شایعه سازی؛

همینو کم داشتیم فقط شیوع ویروس جدید هانتا (از منشا موش) در جهان شروع شده و تا کنون به اسرائیل، سوئیس، آرژانتین و هلند رسیده و نکته ترسناک این ویروس، طبق گزارشات درصد مرگ ۴۰ درصدیشه که از هر ۱۰۰ نفر ۴۰ نفرو میکشه این ویروس هم از کشور چین شروع شده

پاسخ: هانتاویروس یه ویروس جدید نیست که یهو تازه کشف شده باشه، سال‌هاست شناخته شده و انواع مختلفش توی آمریکا، اروپا، آسیا و آمریکای جنوبی وجود داشته. منبع اصلیش هم جوندگانه، مخصوصاً موش‌ها، و انتقالش بیشتر از طریق تماس با ادرار، مدفوع یا بزاق خشک‌شده این حیوانات اتفاق میفته؛ یعنی مثلا تمیز کردن انبار، کلبه، زیرزمین، محیط آلوده یا نفس کشیدن توی گرد و خاک جایی که موش بوده. اون چیزی که الان بعضیا دارن پخشش میکنن جوریه انگار قراره «کرونای جدید» باشه درحالی‌که از نظر علمی اصلاً چنین چیزی نیست. هانتاویروس برخلاف کرونا یا آنفلوآنزا ویروس فوق‌مسری محسوب نمیشه و انتقال آدم به آدمش در حالت عادی تقریباً وجود نداره. فقط یه سویه خاص به اسم Andes hantavirus توی آمریکای جنوبی گزارش‌هایی از انتقال محدود انسان به انسان داشته، اونم نه مثل کرونا؛ یعنی معمولاً باید تماس خیلی نزدیک، طولانی و مداوم وجود داشته باشه، مثلا زندگی توی یه خونه، مراقبت مستقیم از بیمار، تماس با ترشحات تنفسی و موندن طولانی توی فضای بسته. حتی همون انتقال هم نادره و بخش اصلی انتقال همچنان از موش به انسانه. اون عدد مرگ‌ومیر ۴۰ درصد هم مربوط به شدیدترین فرم بعضی سویه‌هاست، نه اینکه هر کسی هانتا بگیره ۴۰ درصد احتمال مرگ داشته باشه. خیلی از گونه‌ها مرگ‌ومیر پایین‌تری دارن و تعداد کل مبتلایان هم معمولاً محدود میمونه چون ویروس قدرت پخش سریع بین انسان‌ها رو نداره. در مورد کشتی کروز هم چون افراد مدت طولانی توی فضای بسته کنار هم بودن احتمال انتقال بیشتر شده، ولی باز هم تعداد مبتلاها محدود بوده. اگر ویروسی با قدرت انتقال بالا مثل کرونا بود، توی همون شرایط تعداد بسیار بیشتری مبتلا میشدن. در کل هانتاویروس بیماری جدی‌ای هست و نباید دست‌کم گرفته بشه، ولی از نظر اپیدمیولوژی اصلاً در سطح یه پاندمی جهانی مثل کووید نیست و بیشتر باید روی کنترل جوندگان، تهویه محیط‌های بسته و رعایت بهداشت تمرکز کرد تا ترس رسانه‌ای. @Discourseees

سلام دوستان عزیزم، امیدوارم حال همتون خوب باشه؛ تقریبا تمام مطالبی که گفته بود، رخ داد ولی هنوز به مرحله پایانی نرسیدیم، البته خیر دیر نیست. امکان توافق بین آمریکا و جمهوری اسلامی به نظرم زیر صفر است(هرچند چنین احتمالی نداریم)، پس اکنون با سناریو محاصره طرفیم. محاصره دریایی بسیار فلج کننده است ولی زمانبر است، و باوجود بسته بودن تنگه هرمز به هیچ وجه مطلوب نیست؛ حداقل سناریو مطلوب، باز و امن بودن تنگه هرمز و محاصره دریایی جمهوری اسلامی است. پس حمله نظامی اجتناب ناپذیر است از ظن من؛ البته سیاست واقعا پیچیده است، ولی نظر من این است که جنگ اجتناب‌ناپذیر است. فکر میکنم آمریکا قطعا از رفتار جمهوری اسلامی باخبر بود برای همین گزینه ای جز برندازی برای آمریکا وجود ندارد، چون هرچه محاصره و سران روحذف کنند لایه بعدی رادیکال تر است و توافق ناممکن تراست. پس این نبرد به یک پیروز و یک شکست خورده نیازمند است. محاصره دریایی احتمالا مسیر منتهی به نقش آفرینی مردم است، اعتراضات مردمی به زودی آغاز خواهد شد، و حملات نظامی آمریکا و اسرائیل. پس یه ضلع آمریکا و اسرائیل و مردم درحال شکل گرفتند است. @Discourseees

کانفیگ تضمینی در روبیکا آیدی؛ @Im_mamalloo کد معرف؛ M25

کانفیگ معتبر و تضمین شده با بهترین قیمت ها؛ https://t.me/mitivpnbot?start=5437441559 کد تخفیف: 5437441559