Le vent se lève

در نگاه حکیم و فیلسوف پرسیدن با انکار متفاوت است و تردید پایه باور.

فردوسی، در پایان عمر طهمورث، مرگ‌اندیشانه چنین می‌فرماید: جهانا! مپرور چو خواهی دُرود چو می‌بدروی، پروریدن چه سود.

لە شەوقی شەمعی ڕوخساری، لە بیمی تەعنی ئەغیاری لە کولبەی سینەیی ناری دەسووتێ دڵ بە بێدەنگی

حاجی قادر کۆیی

گیرم گلاب ناب شما اصل قمصر است اما چه سود ، حاصل گل های پرپر است!

« از سفلگان، توقعِ مروت داشتن، از دیو، دعایِ خیر خواستن است. اینان نه به یزدان معتقدند و نه به وجدان معتکف؛ مذهب‌شان مصلحت است و قبله‌شان منفعتی که در پیشِ چشم دارند.»

- قائم‌مقام فراهانی