الف‌مجنون

‏آدم چیزی رو که از ته دل بخواد ”راحت“ ول نمیکنه.

دنیا خوشحالیش آلوده به غم است.

امیرالمؤمنین

چرخ گردون، بدهکارِ هیچ‌کس نمیمونه.

از حجاب عشق نتوانیم بالا کرد سر در تماشاگاه لیلی، بید مجنونیم ما

وَ در آخر یک شب به تو فکر می‌کنم و تمام می‌شوم...

متاسفانه اونقدری که توقع داری لیاقت نداری.

روحِ من زیبا بود، تو در آن رَنج کاشتی.

یه‌ذره‌نـور، یه‌عالمه‌امّیـد...

صبور باش؛

نجات دهنده‌ی تو آینه فقط بقیه رو نجات داد، خودش غرق شد.

دوست یک جام پر از زهر چو آورد به پیش زهر چون از کف او بود، به شادی خوردیم

مشک‌ریزان می‌جهد بادِ صبا از کوی دوست شاخه‌ای گویی ربودست از خمِ گیسوی دوست دوست می‌دارم نسیمِ صبح را کو در هوا تا نَفَسْ می‌‌آیدش جان می‌دهد بر بوی دوست

که زخم هر شکست من، حضور یک جوانه شد.

من در بیان وصف تو حیران بمانده‌ام حدی‌ست حُسن را و تو از حد گذشته‌ای