نعنـاعِ‌تلـخ‌شـده

مَش تئو

مهربونِ من.

تئوی عزیزم

شیرین کوچولو

نانای ناز

تئوی عزیزم

ناز

تئوی عزیزم

نعناعِ تلخ‌شده.

این "پست + تکست زیرش" رو به همراهِ این پیام فور کنید، نیم چنلتون رو بنویسید؛ به کمک هوش‌مصنوعی، تصویرِ جلدِ کتابی که چنلتون میتونه داشته باشه رو بسازم.

جوین‌نیستی‌فور‌نکن، چک میشه.

— نـمایش زیـبایی بود اما تو بـازیگر زیـباتری. تو می‌گـفتی "دوسـتت دارم"، مـن لبـخـند مـی‌زدم. تـو وانمود می‌کردی که می‌مانی، من باور می‌کردم. تـو قـول می‌دادی، من برایـش زندگـی می‌سـاختم. دست‌هایـت هرگز پـناه نبـودند، اما مـن پـناه بـردم. چشـمانت هرگز با دیدنم ندرخـشیدند، اما من شـب‌هایم را در پـسِ روشـنیِ‌ آنـها گم ‌کردم. باورم شد که عشق هیچ‌گاه در تاریکی گم نمی‌شود. کـه دسـت‌هـا وقـتـی مـی‌مـانـنـد، رهــا نـمـی‌کنـنـد. که "همـیشه" یعنی چیزی بیشتر از چند صبحِ گذرا. – اما در آخـر پرده افـتاد و قـصه به پایان رسید؛ بـی‌مقـدمـه، بـی‌دلیـل، بـی‌نـگـاه آخـر. تـنـها سـکوتی مـانـد و جـایِ‌خالی دستـانی که هرگز برای گرفـتن نبـودنـد. و مـن ناشـیانه؛ آن عـشقِ دروغـیـن را چـون نوری در شب‌های تیره پـذیرفـتم، ناآگـاه از آن‌که در پـس هر رنگِ زودگـذر، تلخیِ پایـدارِ بی‌وفایـی نهفـته اسـت. «تو هرگز عاشـق نبودی جانانم فقط راوی‌ماهری بـودی کـه قصـه‌ی عشـق را زیبا تعریف می‌کرد.» تـنها عاشـقِ این داستان فقط منی بود که احـمقانه بــه دیـواری تـکـیـه داد کـه از ابـتـدا تـرک داشـت.

عزیزانِ دلم.

خرس عسلیِ هیونگ .

تئوی عزیزم

یی‌یانگ.

ترنجی کوچولو؛

شمبوس گومبولی

مهربونم.

نعناع.