𝗪 𝗜 𝗥 𝗚 𝗢 𝗨 𝗟

اصلیه من بودم که با همه ک... بازیات کنار میومدم

‌تقریبا برای هیچکس اونقدرها مهم نیست که تو چه اندازه غمگینی.

برای فرزندانی که سهمشان از این وطن طناب دار بود.

من اونجایی برنده شدم که دیگه به احساساتم توجه نکردم، در عوض حواسم به این بود که لیاقتم چیه.

آدم امن کسیه که وقتی زخم هات رو بهش نشون دادی، از اون به بعد تلاش میکنه که دیگه از اون سمت بهت آسیبی نرسه.

همه چیو بخشیدم، جز لحظه‌ای که خودمو واسه تو فراموش کردم.

جای اینکه نگران رفتار بقیه باشی نگران طرح بعدی ناخونات باش عزیزم.

قد؟ بازو؟ مدلِ ماشین؟ نه عزیزم؛ جرئت، توجه، تعهد، حمایت.

هنوزم بعضی آهنگارو نمیتونم بدون فکر کردن گوش بدم.

من کلا دیگه رو هیچ قولی حساب باز نمی‌ کنم حالا این قول از طرف هر کی که می‌ خواد باشه.

من اینسری به‌ جایِ کانفیگ سیانور میگیرم.

یه روزی دست خودمو میگیرم میبرمش یه جایی که هیچکس اذیتش نکنه

اون شب صبح شد و بعد از اون دیگه از هیچ شبی نترسیدم.

و ناگهان از هر تعلقی که آرامشم را به دار آویخته بود دست کشیدم رها شدم، و بی حس و دیگر در مقابل افکار نایستادم و یکباره همه چیز را تمام کردم در پس تمام این بیخیالی ها صداییست پژواک عشق که دیگر در من شنیده نخواهد شد.

یهو یادم اومد ذوقمو کور کردی امیدوارم تیکه تیکه شی هر تیکت یجا بیوفته.

و غم در چشمان ما شنا میکند حتی اگر لبخند بزنیم ؛

و غم در چشمان ما شنا میکند حتی اگر لبخند بزنیم ؛

کلا ادمایی که ذوقت کور میکنن خیلی برای من نه هستند.

عزیزم نجات دهنده درآمدته، مدرکته، کارته، ویزاته، باشگاته نه اون پسره/دختره.