بازمانده‌‌ای از یکم دسامبر

اگر اینترنت به مشکل خورد.. مواظب خودتون و خانواده هاتون باشید. امیدتون به خدا باشه. سعی کنید شرایط رو کنترل کنید فراموش نکنید ما جز ایران و ایرانی کسی رو نداریم پس ما همگی توی یک جبهه هستیم و باید کنار هم باشیم. توی این مسائل حامی وطن‌تون باشید. وسایل ضروری‌تون رو نزدیک به خودتون توی یک کیف نگه دارید. برای اطرافیان‌تون آرامش باشید. با اینکه شرایط واقعا مساعد نیست اما نگذارید ترس بهتون غلبه کنه و عین همیشه قوی بمونید. ودر آخر خیلی دوستتون داریم و امیدوارم در پناه خدا باشید.🤍

؛

شیراز رو هم زدن.

و تسلیت واژه کوچکی در برابر اندوهی هست که خانواده‌های داغدار متحمل میشن اما خب روح‌تمام از دست‌رفتگان شاد برای همگی آرزوی آرامش می‌کنم.🖤

نگران آدم‌هایی شدم که باهاشون مدت کم یا زیادیه ارتباطی ندارم. امیدوارم سالم باشید. هم خودتون هم خانواده هاتون. برای اون بخشی از شما که برای من آدم خوبی بود.

قلبم برای این شرایط به درد میاد اما امیدتون به خدا باشه و باز هم تاکید می‌کنم که خیلی مواظب خودتون باشید.

از هرجایی که هستید حتما از حال خودتون خبر بدید امیدوارم فقط خبرهای سلامتی‌تون رو بشنوم. https://t.me/HarfinoBot?start=999d79a670e839f

مواظب خودتون باشید.

مواظب خودتون باشید.❤️‍🩹

مواظب خودتون باشید.🤍

مواظب خودتون باشید.🖤

بچه‌هایی که تهران هستید حالتون خوبه؟! https://t.me/HarfinoBot?start=999d79a670e839f

نه جانِ من همه‌ی قهرمان‌ها مشهور نمی‌شوند، برایِ اندوه‌شان داستان‌های قطوری نمی‌نویسند، در کاخ‌های گران قیمت جان نمی‌سپارند و حتی مراسم تشییع باشکوهی هم ندارند، بازوهای قدرتمند ندارند، کوچه و خیابانی را به نام‌شان نمی‌زنند، به آن‌ها قهرمان و اسطوره نمی‌گویند، برایشان حتی مستندی هم نمی‌سازند، در خیابان‌های شهر پوستر نمی‌شوند، در اخبار نام‌شان شنیده نمی‌شود، در دفتر تاریخ ثبت نمی‌شوند، روی بوم‌ها نقاشی نمی‌شوند، چهره‌هایی مطابق با معیارهای زیباییِ این روزها ندارند، در پیج‌های اینستاگرامی نامی ازشان شنیده نمی‌شود، مکانِ ابدی شان را کسی نمی‌داند، اندوهِ آغوش‌شان را کسی نمی‌خرد و برایِ لبخندهایشان آرامش به آغوشی باز نمی‌گردد.. آری عزیزم؛ در تمام تاریخ زنان غریب ترین قهرمانان بوده‌اند.

فـوروارد ڪنید ؛ 🤩 ‌‌  ‌         فولدر بزنم 𝟣𝟢𝟢+ جذب داشته باشید.

‌‌  🤩 ‌ ‌   "  ‌جوین بودنتون چک میشه " 🤩

غمگینم ری‌را، غمگینم. فرزندی که مادرش دلش نمی‌آمد به او کمتر از گل بگوید را دیگری با ضربه‌هایی به قفسه‌ی سینه‌اش کُشت!