✞ঔৣ𝑺𝒐𝒖𝒏𝒅𝒔 𝑶𝒇 𝒉𝒆𝒍𝒍ঔৣ✞

چقد عوض شدم دیگه مثل قبلا نمیخندم... دو رگه نگا میکنم مردمو...

دیگه پیرم در اومد از جایی که پیرهن در اومد. از آدما متنفرم چون هیچکدوم پیشم نموندن. بگو من از چی دم میزنم. چرا حرف از زیاد و کم میزنم. بگو من از چی دم میزنم. حرف از زیاد و کم میزنم.

بگو به اون که بالا نشست. روی تنت اون که صاحابته. بش بگو من دیگه آماده ام. وقتش رسیده که آماده شه. بگو من از چی دم میزنم چرا حرف از زیاد و کم میزنم.

ببین دردو. همه اینا تقصیر توئه. من وحشی دوره گرد رو. همه اینا تقصیر توئه. ببین دست خشک و سرد رو. همه اینا تقصیر توئه. رنگ غم، حس درد. همه اینا تقصیر توئه. ببین چطور سگ خور شدم. همه اینا تقصیر توئه. با هر آش و لاشی دم خور شدم. همه اینا تقصیر توئه. چطور معتاد الکل شدم. همه اینا تقصیر توئه. چطور از کم شدن پر شدم.

کشتم حسمو بدون نبضم.. افتادی تو به جون قلبم... ایندفعه قلبتو نشونه رفتم... همه لحظات پرتیمو پس بده... دغدغه های فکریمو پس بده... قدمای کیلومتریمو پس بده.

ولی من به مردن احساسات باور دارم...

تو مثل ی لکه خونی رو پیرهن سفیدم.

جز آشنا تو صف دشمن کسی نیس...

هرشب میخوابم ولی هنوزم منتظرم وقتی از خواب پاشدم ببینم پیام دادی...

خنجرت اروم بود یکی دیگه بزن از قبلی قوی تر...

کاش یه روز‌ بفهمی چقد دلتنگتم...

عشق مثل یه غریبه گمشده تو دلم...

شروع عشق یعنی ی خطره دیگه...

ولی همیشه رفتنشو از چشاش میخوندم...

دکتر یکم دیره برا این حال.. بدجوری پیله کرده اینبار...

از تو گله ای نیست. طبیعت آدما اینه.