Hełl

این دنیا برای آدم خوبی بودن جای مناسبی نبود. دنیای بعدی شاید.

واقعا حق گفت بچه ها به این نکته فکر کنین که ما تو ایران و بین خانواده های سنتی و مودی هستیم ممکنه با کلی منت اجازه بدن طرف بره سر قرارش ولی همین که میخواد بره جلوشو بگیرن یا انقد غر بزنن که طرف دیگه دل رفتن نداشته باشه

لطفا هیچ وقت کسی که مجبور بود قراری رو کنسل کنه ناراحت نشید ایگنورش نکنید احساس اضافه بودن بکنه احساس این بکنه که شاید اشتباه کرده حس گناه دست بده بهش….

اونایی که پایه خوابن بوس بدین اونایی که میخوان بیدار بمونن قرص

ماستامونو کیسه کنیم بریم بخوابیم؟

خب دیگه

تو واقعا خوش شانسی بچه من برای این حرفا راستش زیادی پیر شدم زمان و عقربه ها خیلی زودتر از چیزی که فکرشو میکردم در حال فرارن و من ثابت موندم و احساس میکنم که عقب افتادم

https://t.me/blkhollow/901 تو برای خوشگذرونی به خودت نیاز داری تو ۹۰ درصد جمع ها مردم ب دنبال حرص و خودنمایی وووو... هستن من خودم میرم پارک انیمه میبینم لوازم میکاپ مث هم نوعام ندارم و شانس هرسال لباس نو خریدن هم ندارم فقط با انیمه و آهنگ و آیدلایی ک دوسشون دارم انرژی میگیرم یعنی درحد تحمل و هرطور شده یه لبخند میتونم زندگی کنم

مسئله دقیقا همینه

تیمارستان هم دردی دوا نمیکنه مشکل اصلی از خود خود زندگیه نه مغز ما ها

وقتی با این سن بازم محدودیت خانواده رو داری و حتی وقتی بزرگ تر بشی اره زندگی تو ایران و بین خانواده های ایرانی عالیه🤡

https://t.me/blkhollow/898 برادر / خواهر نصف چیزایی که گفتس برا ما قفله

قطعا .. یعنی خیلی سعی میکنم زندگی ایزی بگیرم و بگذرونم ولی دیشب بهم ثابت شد به نصیحت رفیقم گوش بدم و برم تیمارستان .. یعنی نمی‌دونم از کی اورثینک فاکی اینقد گایید https://t.me/blkhollow/895

https://t.me/blkhollow/896 فاصله امون با پارتنرم کمه شاید نیم ساعت وای خانواده بشدتتتت محدودی دارم بشدتتت با ۱۷ سال سن حق ندارم تنهایی بیرون برم و توی این‌ یک سال پا به پای من بودش و دلداریم داد و بعد این همه مدت اولین باری که تکی با دوستم رفتم بیرون گفتم گه پارتنرمم بیاد و فکر کنم بهترین روز عمرم شد :)

تلاش برای استقلال یه دلیل برای زنده موندنه قبول دارم

به زندگی خودت نگاه نکن واقعیت زندگی خیلیا خیلی تلخ تر از این حرفاست کسایی که فشار جامعه خانواده و هر کوفتی که فکرشو کنین روشونه

اون اینا ها رو نداره

البته که اینا زندگی رو قشنگ می‌کنه ولی اونی که دوستی نداره که باهاش خوش بگذرونه؟ اونی که پول نداره لباس جدید بخره یا لوازم آرایش برای میکاپ؟ اونی که لوازم شیرینی پزی نداره؟ یا حتی اگه داشته باشه دیگه ذوقی براش نمونده اونی که همه دلشو شکستن؟ اونی که تو جمعا همش ایگنور شده و منزوی شده؟

متاسفانه من نمیتونم به قول تو از این خوشی های کوچیک لذت ببرم یا به اصطلاح در مقابل مشکلات بزنم به در بی‌خیالی نمیدونم چرا واقعا

فقط به این نتیجه رسیدم که با افسردگی و بی تفاوتی و بیخیال شدن فقط قراره خودمو ازبین ببرم و به عنوان مرده متحرک محتاج خانواده باشم پس تصمیم گرفتم هر اتفاق عنی هم افتاد فقط رو این تمرکز کنم ک باید خودمو به تنهایی برسونم و بتونم رو پایه خودم به ایستم رسیدن به زندگی مستقل شده راه فرارم