[ایهام]

این آهنگم برای امشبه...

صحبت از پژمردن یک برگ نیست. وای! جنگل را بیابان می‌کنند. دست خون‌آلود را در پیش چشم خلق پنهان می‌کنند! هیچ حیوانی به حیوانی نمی‌دارد روا آنچه این نامردمان با جان انسان می‌کنند! ✍🏻 فریدون مشیری

امروز هجدهم بهمن است؛ یک‌ ماه پیش مثل امروز، هزاران‌نفر، بی‌آن‌که بدانند، برای آخرین بار از خواب بیدارشدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادرِ خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار کار کردند، برای آخرین بار آهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار لباسی را پوشیدند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند ، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار بند کفش‌های خود را بستند، برا آخرین بار گفتند:«نگران نباشید،مواظبم»، برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند و برای آخرین بار زیستند؛ و دیگر هیچ‌وقت بازنگشتند. فَرزَندِ ایران و جان‌فَدای میهن... 💚 🤍 ❤️

" هر وقت سعی میکنم لبخند بزنم، احساس میکنم به آنچه در درونم است خیانت میکنم."

می‌پَرَستَمَتْ وطن....

خوشا به حال آنان که در ایران مادر نشدند،پدر نشدند، عاشق نشدند، عاشق نشدند، عاشق نشدند.

امشب؛یه حس عجیبی دارم،یه حال متفاوت، یه حس ترس،یه استرس خاص... نمیدونم برا چی.

هیچ چیز به اندازه‌ی نفرت از چیزی مشترک مردم را باهم متحد نمی‌کند. نه "عشق" نه "دوستی" و نه "احترام" آنتوان چخوف

ما حتی به دنبال خوشی هم نیستیم تنها میخواهیم قدری کمتر رنج ببریم...!

کودک‌است دیگر،هنوز نمی‌داند مرگ چیست،فقط می‌داند این تصویرِ پدر است.

صبح میشه این شب..