.pastel dream.

میخوام غر بزنم بگم جمعه ی بیخود تر از بیخودیِ این جمعه(چون جمعه خودش بیخود هست) انگار خدا تصمیم گرفت منو نشونه بگیره و از لحاظ جسمی از هرجهت منو داغون کنه و هرچی بود از زمین و زمان براش بباره.

بنظرم دوستی‌ها، ارتباطات و نزدیک شدن به آدمها در لحظه‌اى شكل میگیره كه یک نفر به دیگری بگه: چی؟ توهم؟ فكر میكردم فقط من اين طور هستم.

اسکچ بوک دیگه واسم تبدیل شده به یه دفتر خاطرات تصویری و کسی ورق شون بزنه میبینه که حالت های صورت هر کاراکتر تو هر صفحه ای فرق میکنه و خب این حال من بوده که متفاوت بوده، این هم جدیده چون قبلی داره تموم میشه* .