𝑰𝒏 𝒉𝒆𝒍𝒍.

همه می گویند یک سال.. اما برای من ۳۶۵ روز و ۶ ساعت گذشته به جرأت می توانم بگویم از این زمان طولانی، شاید فقط ۶ ساعتش را به خودم اختصاص داده باشم.. شاید فقط ۶ ساعتش را بدون فکر کردن به او سپری کرده باشم.. شاید فقط ۶ ساعتش را با آدم های اطرافم گذرانده باشم.. درست است ؛ من فقط ۳۶۴ روز و ۱۲ ساعتش را به او فکر کرده ام...! اغراق نیست.. گله ای هم نیست.. و قطعا پشیمانی ای هم وجون ندارد.. او انتخاب کرد من نباشم.. من هم با آنکه ناجوانمردی بود، بدون چون و چرا قبولش کردم.. او من را نخواست؛ من هم تصمیم گرفتم با تمام خاطراتش گوشه ای بی صدا درون غار احساساتم زندگی کنم...

برو دیگه ترکم کن من خودمو ترک کردم

آغوش اخرمان بود ، نمی دونستم.

خیابون یه طرفه هم باشه چپ و راستو میپام چون هم دشمن خوردم هم خودی

اومدنت دیگه منو زنده نمیکنه بمون کنار همونایی که بخاطرش منو کشتی

بعد از مدت ها دیدمش ، چندین بار چشم تو چشم شدیم ولی تو نگاهمان نفرتی پر از خاطره بود

و در نهایت خدا ساکت تر از اون چیزی بود که انتظارشو داشتیم.

طلوع آفتاب ایران ، طعم خون می دهد

از هرکی توقع داشته باشی نا امیدت میکنه

دروغه بگم رفته یادم.

تنهایی لاتی تر نیست ، حرف و حدیث کمتر داره

دیگه بهت نمیگم خالیه جات.

گیریم که بعدی خوشگلتر و پولدارتر کی میخوای سیر شی؟

ندیدم قشنگتر از چشات.