مجموعه روانشناسی ریسمان

🧠 🧶@rismanmagazine

رویکرد پویشی فشرده‌ی کوتاه‌مدت (ISTDP) درمان پویشی فشرده‌ی کوتاه‌مدت یا Intensive Short-Term Dynamic Psychotherapy (ISTDP)، یکی از رویکردهای نوین و اثربخش روان‌درمانی‌ست که ریشه در روان‌درمانی پویشی دارد و بر رابطه‌ی میان هیجانات سرکوب‌شده، اضطراب، و الگوهای دفاعی ناسازگار تمرکز دارد. در این رویکرد، فرض بر آن است که بسیاری از مشکلات روان‌شناختی ریشه در هیجانات نادیده‌گرفته‌شده یا سرکوب‌شده‌ای دارند که از طریق مکانیسم‌های دفاعی پیچیده، از آگاهی فرد دور مانده‌اند. ISTDP به مراجع کمک می‌کند تا با این هیجانات به شیوه‌ای مستقیم، عمیق و بدون واسطه مواجه شود و از این طریق به آزادی هیجانی و سلامت روان دست یابد. ویژگی‌های برجسته‌ی ISTDP: ـ مبتنی بر علم عصب‌پایه و نظریه‌های پویشی ـ تمرکز بر ریشه‌های هیجانی نهفته در پشت علائم ـ مواجهه‌ مستقیم، سریع و مؤثر با مکانیزم‌های دفاعی ـ فرآیندی فعال، عمیق، گاهی چالش‌برانگیز، ولی بسیار تحول‌آفرین رویکرد ISTDP در درمان اختلالات مزمن و پیچیده مانند افسردگی مقاوم، اختلالات اضطرابی، اختلال شخصیت، اختلالات روان‌تنی، و تروماهای هیجانی عمیق، نتایج قابل توجهی نشان داده است. درمان پویشی فشرده‌ی کوتاه‌مدت، گفت‌وگویی صادقانه و قدرتمند با ناخودآگاه است؛ سفری به درون که با عبور از اضطراب و دفاع، به رهایی هیجانی و بازسازی رابطه‌ با خود و دیگران منتهی می‌شود. 🧶@rismanmagazine

فروید هنوز هم چیزهایی برای یاد دادن دارد! تنگوها و دماغ‌شان (قسمت دوم) ✍🏻 مهدی اورعی دوپارگی ایگو تنها به اختلالاتی مثل فوبیا یا حتی سایکوز محدود نمی‌شود، بلکه فروید معتقد است دوپارگی ایگو می‌تواند تأثیرات بسیار بیشتری بر ذهن ما بگذارد؛ حتی بیشتر از فوبیا یا GAD! دوپارگی ایگو می‌تواند خودش را در اضطراب اختگی و اختلالات جنسی (به‌خصوص در حوزهٔ فتیش) نمایان کند. اما چطور؟ همان‌طور که در قسمت قبل در مورد اضطراب اختگی صحبت کردیم، این مفهوم تأثیر زیادی در هویت و رشد جنسی ما دارد. فروید مثالی جالب برای چگونگی پیدایش پارافیلیا و به‌خصوص فتیش در انسان می‌زند: «کودکی (برای مثال پسربچه‌ای) را تصور کنید که در مرحلهٔ آلتی قرار دارد. به‌دلیل ویژگی‌های رشدی این مرحله، نظیر کنجکاوی در مورد تفاوت بین دو جنس و کنجکاوی در مورد آلتش و نحوهٔ کار و ویژگی‌هایش (چه کارهای دیگری انجام می‌ده؟)، شروع به انجام خودارضایی اولیه می‌کند؛ موضوعی که صرفاً برای کنجکاوی است. فرض کنید مادر کودکِ قصهٔ ما مچ فرزندش را هنگام انجام این عمل می‌گیرد و او را تنبیه و تهدید می‌کند که اگر دوباره آن کار را تکرار کند، «آلتش را از دست می‌دهد». (اگر بخواهیم خودمانی‌تر صحبت کنیم، مثلاً مادر با جملاتی مثل «می‌ندازمش جلو گربه بخوره» و… کودک را می‌ترساند.) کودک می‌ترسد و دیگر آن کار را انجام نمی‌دهد؛ اما انگار بعد از مدتی وسوسهٔ حس کنجکاوی دوباره به سراغش می‌آید تا دوباره خودارضایی اولیه را انجام دهد. با وجود علاقهٔ شدید به انجام دوبارهٔ آن، از عواقبش می‌ترسد. در این زمان است که دوپارگی ایگو وارد عمل می‌شود. کم‌کم، بر اثر فشار دو مکانیسم دفاعی که سعی در آرام کردن کودک دارند—یکی معطوف به غریزه («انجامش بده») و دیگری معطوف به واقعیت («انجامش نده»)—ایگوی کودک داستان ما دو نیمه می‌شود. او تصمیم می‌گیرد برای خلاصی از این فشارها کار دیگری بکند: او اندام دیگری از بدن، که غیرجنسی است (مثلاً پا)، را نمادی برای اندام جنسی می‌کند. بدین ترتیب، هم خودش را ارضا کرده و هم از اختگی دور مانده!» افرادی که دارای فتیش پا هستند، با مشاهدهٔ پا، لمس کردن یا سایر کارها به ارضای جنسی می‌رسند. برای این افراد، پا حکم اندام جنسی را دارد و بدون آن نمی‌توانند ارضا شوند. در تمامی فتیش‌ها همین‌طور است؛ معنای فتیش دقیقاً همین است: علاقه به اشیاء و اندام‌های غیرجنسی که گویی برای فرد، نقش ابژهٔ جنسی دارند. دوپارگی ایگو مفهومی بسیار گسترده و مهم در روان‌کاوی است که تأثیرات زیادی بر روان‌کاوی مدرن گذاشته؛ هرچند آن‌طور که شایسته است، شناخته نشده. و متأسفانه در این مقال، توضیح کامل و کافی آن نمی‌گنجد. در مجموع، این منظری بود از مناظر ممکن در علم شناخت انسان، روان‌شناسی. با ما همراه باشید. قرار است باز هم به شناخت بیشتر دنیای گمشدهٔ نظریات فروید برویم! 🧶@rismanmagazine

درمان گشتالت 🧶@rismanmagazine

{ممکن است آدمها باورهای خود را به واسطه ی حرف هایشان مخفی کنند، اما خواه ناخواه زبان بدن آن ها را لو می‌دهد این نکته ای است که آلن پیز در کتاب زبان بدن :چگونه از طریق حرکات بدن پی به افکار دیگران ببریم قصد دارد به شما بگوید } 📚زبان بدن ✍🏻آلن پیز کتابی است که در آن با هوشمندی، ظرایفی که در زبان بدن افراد وجود دارد را توضیح می‌دهد و برای مخاطب ترسیم می کند که هر واکنش فیزیکی و هر تغییری در حالات بدن،نشان دهنده ی احساسات پنهان اشخاص است. #کتاب_با_ریسمان 🧶@rismanmagazine

اختلال وسواس فکری-عملی (Obsessive-Compulsive Disorder - OCD) یکی از اختلالات روانی است که در آن فرد دچار افکار، تصاویر ذهنی یا امیال ناخواسته و مزاحم (وسواس‌های فکری) می‌شود که موجب اضطراب و ناراحتی قابل توجهی می‌گردند. در پاسخ به این افکار، فرد ممکن است رفتارها یا اعمال ذهنی تکراری (اجبارها یا اعمال وسواسی) انجام دهد تا اضطراب خود را کاهش دهد یا از وقوع یک اتفاق ناخوشایند جلوگیری کند. اجزای اصلی این اختلال شامل: وسواس‌های فکری (Obsessions): افکار یا تصورات ناخواسته و مزاحمی هستند که به‌صورت مکرر در ذهن فرد ظاهر می‌شوند. این افکار معمولاً ناراحت‌کننده‌اند و با واقعیت هم‌خوانی ندارند. اعمال وسواسی (Compulsions): رفتارها یا اعمال ذهنی تکراری هستند که فرد احساس می‌کند باید برای کاهش اضطراب یا پیشگیری از یک رویداد ترسناک انجام دهد. نمونه‌هایی رایج: ـ شست‌وشوی مکرر دست‌ها به‌دلیل ترس از آلودگی ـ بررسی مکرر قفل در یا اجاق گاز ـ نظم‌دهی افراطی به اشیاء یا انجام کارها به شکل خاص و دقیق این اختلال می‌تواند عملکرد روزمره فرد را به‌شدت مختل کند و معمولاً نیاز به درمان تخصصی دارد. درمان شامل روان‌درمانی (به‌ویژه درمان شناختی-رفتاری یا CBT) و در برخی موارد، دارودرمانی است. 🧶@rismanmagazine

به زودی گفت‌و‌گو با استاد آیینه‌چی در مجموعه ریسمان🎙️🧶 سوالاتتون‌ رو میتونید در ناشناس بپرسید.🌱 روابط عمومی مجموعه ریسمان: @Rismanravabtomomi 🧶@rismanmagazine

فروید در سال‌های پایانی عمرش، شروع به کار روی مفهومی کرد که به گفته خودش، باید خیلی زودتر به آن می‌پرداخت. او مقاله‌ای درباره این موضوع نوشت که پس از مرگش منتشر شد: دوپارگی ایگو (Ego Splitting) هرچند بعدها نظریه‌پردازان بزرگی مثل «ملانی کلاین» به‌طور گسترده روی این مفهوم کار کردند—و حتی می‌توان گفت «دوپارگی ایگو» یکی از ارکان نظریه کلاین است—اما فروید دیدگاه متفاوتی ارائه داد. برخلاف کلاین که دوپارگی را پدیده‌ای طبیعی و رشدی می‌دانست، فروید معتقد بود که این پدیده، نه یک «مکانیسم دفاعی» بلکه حاصل برخورد دو مکانیسم دفاعی‌ متفاوت است: "یکی منطبق بر واقعیت (انکار)، و دیگری منطبق بر غریزه. تقابل این دو، شکافی در ایگو ایجاد می‌کند که به‌مرور گسترش می‌یابد؛ شکافی که می‌تواند به دره‌ای عمیق تبدیل شده و منجر به اختلالاتی مانند فوبیا شود." برای مثال، فردی را تصور کنید که فوبیای حیوانات (مثلاً گربه) دارد. او با دیدن یک گربه، هم‌زمان با دو صدای متضاد در ذهنش مواجه می‌شود: واقعیت می‌گوید: «برو جلو، نوازشش کن. گربه‌ها خیلی کم‌خطرند. اون بار هم که گربه چنگت زد، مریض بود.» غریزه می‌گوید: «یادته چنگ زد؟ مریض شدی! اصلاً سمتش نرو، خطرناکه.» و این، تنها آغاز ماجراست. در بخش بعدی، نگاهی دقیق‌تر خواهیم داشت به مفهوم دوپارگی ایگو و تأثیرات آن بر سلامت روان. 🧶@rismanmagazine

فروید هنوز هم چیزهایی برای یاد دادن دارد! تنگوها و دماغ‌شان (قسمت اول) ✍🏻مهدی اورعی مطمئنم تا امروز اصطلاح «اضطراب اختگی» بارها به گوشتان خورده و احتمالاً مفهومش را هم می‌دانید. اما شاید کمتر کسی بداند که اضطراب اختگی تنها یکی از مفاهیم در نظریه رشد روانی-جنسی فروید نیست؛ بلکه فروید خیلی بیش از این‌ها روی این اصطلاح کار کرده است! بهتر است قبل از هر چیز، یک‌بار دیگر مفهوم اضطراب اختگی را با هم مرور کنیم: در نظریه رشد روانی-جنسی فروید، در مرحله آلتی یا «فالیک»، کودک پسر در تلاش برای به‌دست‌آوردن والد غیرهم‌جنس (مادر) با والد هم‌جنس (پدر) وارد رقابت می‌شود. اما هم‌زمان ترسی هم دارد: ترس از دست دادن اندام جنسی‌اش توسط پدر (اختگی). در نتیجه، او از رقابت با رقیبی که بسیار قوی‌تر از اوست صرف‌نظر کرده و به‌جای آن، با پدر همانندسازی می‌کند تا به‌این‌ترتیب «آلتش را نجات دهد»! تا اینجا احتمالاً اکثر شما این مفاهیم را شنیده‌اید. اما این پایان کار اضطراب اختگی نیست؛ بلکه تازه شروع ماجراست! 🧶@rismanmagazine

جلد پنجم نشریه ریسمان منتشر شد!🧶 ⚙️عمومی: 🔹آبی یا صورتی؟ به برچسبتان بیشتر فکر کنید! 🔸جمنای تو را فرا می‌خواند؛ امشب یک‌نفر خواهد مرد!  🔹داستانی از جنس من، من شبیه به غیر شبیه به تو! 🔸بیماری شک؛ دیوانگی یقین 🔹از واقعیت تا وهم؛ رقص اسکیزوفرنی در نقاشی های چارنلی! 🔸زندگی در دوزخ هادس؛ جهنمی از جنس ترس! 🧠فلسفی: 🔹واقعیت و اصالت؛ کدام جهان واقعی تر است؟ (بخش دوم) 🔸تراژدی؛ اشتیاق به اندوه! 🔹حقیقتی ساده؛ درامی پیچیده! 🔸فرد‌گرایی در مقابل جمع‌گرایی؛ تلاقی دو جهان! 🧬شناختی: 🔹استروژن و تستوسترون؛ فراتر از هومون‌های جنسی! 🔸نوتیفیکیشن؛ زنگ اعتیاد! 🔹نوروبیولوژی هوش: سیم‌کشی دقیق ذهن! 🔸موسیقی: همراهی فراتر از کلمات 👫کودک و نوجوان: 🔹بازی با ترس؛ مواجهه درمانی در عصر دیجیتال! 🔸مامانو بیشتر دوست داری یا بابارو؟ 🔹لطفا مرا دوست داشته باشید 🔸وقتی تبلت جای خیال را می‌گیرد؛ کودک امروز، خلاقیت دیروز 🧶@rismanmagazine

جلد پنجم نشریه ریسمان منتشر شد!🧶 ⚙️عمومی: 🔹آبی یا صورتی؟ به برچسبتان بیشتر فکر کنید! 🔸جمنای تو را فرا می‌خواند؛ امشب یک‌نفر خواهد مرد! 🔹داستانی از جنس من، من شبیه به غیر شبیه به تو! 🔸بیماری شک؛ دیوانگی یقین 🔹از واقعیت تا وهم؛ رقص اسکیزوفرنی در نقاشی های چارنلی! 🔸زندگی در دوزخ هادس؛ جهنمی از جنس ترس! 🧠فلسفی: 🔹واقعیت و اصالت؛ کدام جهان واقعی تر است؟ (بخش دوم) 🔸تراژدی؛ اشتیاق به اندوه! 🔹حقیقتی ساده؛ درامی پیچیده! 🔸فرد‌گرایی در مقابل جمع‌گرایی؛ تلاقی دو جهان! 🧬شناختی: 🔹استروژن و تستوسترون؛ فراتر از هومون‌های جنسی! 🔸نوتیفیکیشن؛ زنگ اعتیاد! 🔹نوروبیولوژی هوش: سیم‌کشی دقیق ذهن! 🔸موسیقی: همراهی فراتر از کلمات 👫کودک و نوجوان: 🔹بازی با ترس؛ مواجهه درمانی در عصر دیجیتال! 🔸مامانو بیشتر دوست داری یا بابارو؟ 🔹لطفا مرا دوست داشته باشید 🔸وقتی تبلت جای خیال را می‌گیرد؛ کودک امروز، خلاقیت دیروز 🧶@rismanmagazine

هانس آیزنگ (Hans Eysenck) روانشناسی بود که به دلیل تحقیقاتش در زمینه ژنتیک صفات شخصیتی شناخته شده است. او مدل شخصیتی سه عاملی خود را بر اساس این ایده بنا کرد که تفاوت های فردی در صفات شخصیتی ریشه در عوامل ژنتیکی دارند. 🧶@rismanmagazine

رویکرد صفات: این رویکرد بر شناسایی و اندازه گیری صفات پایدار شخصیتی تمرکز دارد که رفتار فرد را در موقعیت های مختلف پیش بینی می کند. درون گرایی و برون گرایی دو نمونه از این صفات هستند که در مدل های مختلف شخصیت، مانند مدل پنج عاملی شخصیت (Big Five)، مورد استفاده قرار می گیرند. رویکرد شناختی: این رویکرد بر فرآیندهای ذهنی مانند تفکر، حافظه و حل مسئله تمرکز دارد و نقش این فرآیندها را در شکل گیری شخصیت بررسی می کند. رویکرد روانکاوی: این رویکرد بر ناخودآگاه و تجربیات اولیه زندگی تمرکز دارد و معتقد است که این عوامل نقش مهمی در شکل گیری شخصیت ایفا می کنند. رویکرد یادگیری اجتماعی: این رویکرد بر تعامل فرد با محیط و یادگیری از طریق مشاهده، تقلید و تقویت تاکید دارد. 🧶@rismanmagazine

پاسخ گزینه “ت” نادرست است. توضیح: اگرچه صفات شخصیتی زمینه بیولوژیکی دارند، اما عوامل محیطی نیز تاثیر قابل توجهی بر آن‌ها دارند. در واقع، شخصیت ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است. بنابراین، این ادعا که عوامل محیطی در صفات شخصیتی بی‌تاثیر هستند، نادرست است. 🧶@rismanmagazine