حَیدره‌

به من تسلیت بگویید. من داغدار بزرگ ترین غم زندگی‌ام هستم. با من مثالِ کسی رفتار کنید که تمامش را از دست داده و حالا خودش مانده و خودش. فکر می‌کردم بزرگتر از سیزده دیماه ۹۸ دیگر نمی‌آید. اما عزیزم... دیدی آمد! دیدی از آن‌چیزی که می‌ترسیدم سرم آمد. قلبم با رفتنت از دست دنیا سرد شد. از دنیای بی‌ تو بیش از این هم انتظار نمی‌رود. چه حسرت‌ها در دل آنهایی که بعد از رفتنت تو را شناختند، نشست. من برای آنها دعا کردم عزیزم. برای بقیه هم که غرور جلودارشان بود دعا کردم. این را تو به ما یاد دادی که چه بدانند و چه ندانند خیرشان را بخواهیم. عزیزم... من به قله‌ی غم رسیدم. دیگر هیچ رفتنی دلم را نمی‌لرزاند و هیچ سوگی در این دنیا برایم بزرگ‌تر از رفتنت نخواهد شد. به امیدِ آن دیدار که دیگر وداعی در آن نیست... به امید دیدار حضرتِ آقایِ شهید...