آب و جامعه💧

🔹پایان دعوای بزنگان 🔹مناقشه 15 ساله بر سر تصرف بخشی از بستر تالاب بزنگان توسط یک شخص حقیقی، سرانجام با حکم دادگاه به نفع حفظ انفال به پایان رسید. 🔹 بر اساس رای صادر شده از سوی شعبه اول دادگاه عمومی دادگستری شهرستان سرخس، عرصه تصاحب شده، به تالاب بزنگان باز می‌گردد؛ زیرا استدلال حقوقی دادگاه این است که اگر ماهیت واقعی و قانونی یک عرصه، بستر تالاب باشد، حتی صدور سند رسمی نیز نمی‌تواند برای آن مالکیت خصوصی معتبر ایجاد کند. 🔹متن کامل را در هفت‌صبح بخوانید. 🌿 @asoondar

#فکت_محبوب مجلس شورای اسلامی همانطور که مصوب کرد هزینه آب و برق و گاز مساجد معاف شود مصوب کند تا هزینه آب و برق و گاز مدارس دولتی سراسر کشور نیز از پرداخت معاف شود A_pajhohi

هیدروفیکشن: آب، قدرت و سیاست در ادبیات اسرائیلی و فلسطینی درباره چیست؟ هانا بوست، پژوهشگر حوزه علوم انسانی محیط‌زیست در دانشگاه ادینبرو، برای پاسخ به این پرسش به سراغ ادبیات اسرائیلی و فلسطینی رفته است. او با الهام از حوزه‌ی نوپای «نفت‌فیکشن» (petrofiction)، مفهوم «هیدروفیکشن» به معنای «خواندن آب به‌مثابه یک «منبع» در متن ادبی، همان‌گونه که پیش‌تر نفت این‌گونه خوانده می‌شد» ساخته است. استدلال اصلی بوست این است که در ادبیات اسرائیل و فلسطین، آب به‌اندازه‌ی «سرزمین» -که موضوع آشنای مطالعات ملی‌گرایی است- بار فرهنگی و سیاسی دارد؛ اما کمتر دیده شده است. برای روایت سازی بوست طیف گسترده‌ای از نویسندگان اسرائیلی و فلسطینی را بررسی می‌کند، از جمله به سراغ آموس عوز، سعید قاسم (Sayed Kashua)، محمود درویش، مرید برغوثی و معیر شالو برای تمرکز بر محورهای اصلی کتاب می‌رود. رود اردن به‌عنوان مرز ملی و در عین حال «منبع طبیعی»، و روایت‌هایی مثل شعر «رودی از تشنگی می‌میرد» درویش تالاب‌ها و مرداب‌ها به‌عنوان محل گره‌خوردن نوستالژی با اسطوره‌ی استقرار صهیونیستی زیرساخت آب (لوله، سد، تأسیسات نمک‌زدایی) به‌عنوان تجسم خشونت ساختاری، برای مثال در رمان «بگذار صبح شود» سعید قاسم دریای مدیترانه و اقتصاد فرهنگی «مدیترانه‌گرایی» در آثار آموس عوز ایده‌ی محوری بوست این است که «نحوه‌ی تصور ما از آب، از نحوه‌ی مدیریت آن جدایی‌ناپذیر است». به عبارت دیگر، پیش از آنکه سیاست آب در قالب سد و قانون و مذاکره شکل بگیرد، در تخیل جمعی و روایت‌های ادبی شکل می‌گیرد. این کتاب اولین اثر جدی در حوزه علوم انسانی محیط‌زیست است که به‌طور مستقل به اسرائیل/فلسطین می‌پردازد. پس تم اصلی کتاب صرفاً «آب در ادبیات» نیست. بلکه تم اصلی Hydrofictions این است: آب چگونه در ادبیات به بخشی از تخیل سیاسی، فرهنگی و سرزمینی تبدیل می‌شود و این تخیل‌ها چگونه با قدرت و شیوه مدیریت آب پیوند دارند؟ یعنی نویسنده می‌خواهد نشان دهد که در سرزمین‌ها (در این کتاب اسرائیل/فلسطین،) اگر فقط درباره زمین، مرز و سرزمین حرف بزنیم، بخش مهمی از داستان را از دست می‌دهیم؛ چون آب هم به همان اندازه در ساختن هویت، تعلق، مرز، استعمار، جنگ و تصور آینده نقش دارد. چهار محور اصلی کتاب ۱. رود اردن؛ آب به‌عنوان مرز و خانه : رود اردن هم‌زمان یک منبع آب، مرز سیاسی و نماد تعلق و تبعید است. بوست نشان می‌دهد که چگونه تصویر رودخانه در ادبیات اسرائیلی و فلسطینی تغییر می‌کند؛ از lرودخانه‌ای که امکان ساختن «خانه» را تداعی می‌کند تا رودخانه‌ای خشک و آلوده که می‌تواند نماد تبعید فلسطینی باشد. ۲. تالاب‌ها؛ آب، طبیعت و اسطوره سکونت: در فصل دوم، مسئله خشکاندن تالاب‌های دره Jezreel مطرح می‌شود. اینجا آب به تاریخ سکونت یهودی، کشاورزی و روایت «آباد کردن/رستگار کردن زمین» پیوند می‌خورد. یعنی تغییر فیزیکی آب و مناظر با یک روایت تاریخی و سیاسی همراه می‌شود. ۳. دریای مدیترانه : آب و هویت در خوانش رمان The Same Sea اثر Amos Oz، دریا فقط یک فضای طبیعی نیست؛ با تصویری که اسرائیل از خودش و از «هویت مدیترانه‌ای»‌اش می‌سازد ارتباط پیدا می‌کند. ۴. آب و خشونت؛ زیرساخت آبی به‌عنوان عرصه قدرت در فصل مربوط به رمان Sayed Kashua، آب و زیرساخت‌های آن وارد مسئله جنگ و اشغال می‌شوند. بنابراین آب فقط «قربانی بحران» نیست؛ زیرساخت آب خودش بخشی از مناسبات قدرت و خشونت می‌شود. این جمله کتاب به نظرم کلید فهم تم کتاب است: «این که چگونه آب را تصور می‌کنیم، از چگونگی مدیریت آن جدا نیست.» نویسنده در واقع دارد یک رابطه میان «تصویر و روایت آب» و «عمل اجتماعی نسبت به آب» نشان می‌دهد. اگر هیدروفیکشن را (Hydrofiction) را کنار ذهنیت آبی (water mentality) خودت بگذاریم و ببینیم این دو مفهوم دقیقاً کجا به هم می‌رسند و کجا از هم جدا می‌شوند و چگونه واقعیت تصمیم‌ گیری، اعمال قدرت و کنترل منابع آب را وارد سیاست، اقتصاد و جامعه می کنند. #آب_و_جامعه 🔷 @WaterForUs

📚 معرفی کتابی که آب را  در دل ادبیات می گشاید هیدروفیکشن: آب، قدرت و سیاست در ادبیات اسرائیلی و فلسطینی، نوشته‌ی هانا بوست انتشارات دانشگاه ادینبرو، ۲۰۲۰ وقتی درباره آب صحبت می‌کنیم، معمولاً ذهنمان به سمت سد، رودخانه، چاه، خشکسالی، بحران آب و سیاست‌گذاری می‌رود. اما اگر آب را از دریچه ادبیات و داستان ببینیم، چه روابط دیگری آشکار می‌شود؟ جواب این سوال در کتاب هانا بوست است.  هانا بوست  به سراغ ادبیات اسرائیلی و فلسطینی رفته تا نشان دهد آب فقط یک منبع طبیعی نیست؛ آب با سرزمین، قدرت، هویت، مرز، خاطره و سیاست درهم‌تنیده است. از این دریچه؛ رودخانه‌ها، دریا، تالاب‌ها و حتی زیرساخت‌های آبی فقط پس‌زمینه داستان نیستند. آب در روایت‌های ادبی می‌تواند بخشی از تجربه انسان، حافظه جمعی و تصور ما از سرزمین باشد. در ادبیات داستانی مفهوم هیدروفیکشن (Hydrofiction) جالب توجه است. هیدروفیکشن یعنی فکر کردن به آب از مسیر داستان، تخیل و روایت. اهمیت آن در این است که شاید ادبیات بتواند چیزهایی درباره رابطه انسان و آب نشان دهد که در آمار و گزارش‌های فنی دیده نمی‌شوند؛ اینکه مردم آب را چگونه تصور می‌کنند، چه معنایی به آن می‌دهند و چگونه این معناها با قدرت و سیاست گره می‌خورند. برای من به عنوان یک پژوهشگر و نویسنده در حوزه آب و جامعه ، این کتاب یک چالش جالب ایجاد کرد که شاید پیشتر  از مدیریت آب، روایت‌های پیرامون آن در ذهن ساخته می شود. شاید از همین‌جا بتوان میان هیدروفیکشن، «تصویرهای ذهنی ما از آب» و مفهوم «ذهنیت آبی» پل زد. کتاب درباره چیست؟ #آب_و_جامعه Hannah Boast (2020), Hydrofictions: Water, Power, and Politics in Israeli and Palestinian Literature, Edinburgh University Press. 🔷 @WaterForUs

📚 معرفی کتابی که آب را در دل ادبیات می گشاید هیدروفیکشن: آب، قدرت و سیاست در ادبیات اسرائیلی و فلسطینی، نوشته‌ی هانا بوست انتشارات دانشگاه ادینبرو، ۲۰۲۰ وقتی درباره آب صحبت می‌کنیم، معمولاً ذهنمان به سمت سد، رودخانه، چاه، خشکسالی، بحران آب و سیاست‌گذاری می‌رود. اما اگر آب را از دریچه ادبیات و داستان ببینیم، چه روابط دیگری آشکار می‌شود؟ جواب این سوال در کتاب هانا بوست است. هانا بوست به سراغ ادبیات اسرائیلی و فلسطینی رفته تا نشان دهد آب فقط یک منبع طبیعی نیست؛ آب با سرزمین، قدرت، هویت، مرز، خاطره و سیاست درهم‌تنیده است. از این دریچه؛ رودخانه‌ها، دریا، تالاب‌ها و حتی زیرساخت‌های آبی فقط پس‌زمینه داستان نیستند. آب در روایت‌های ادبی می‌تواند بخشی از تجربه انسان، حافظه جمعی و تصور ما از سرزمین باشد. در ادبیات داستانی مفهوم هیدروفیکشن (Hydrofiction) جالب توجه است. هیدروفیکشن یعنی فکر کردن به آب از مسیر داستان، تخیل و روایت. اهمیت آن در این است که شاید ادبیات بتواند چیزهایی درباره رابطه انسان و آب نشان دهد که در آمار و گزارش‌های فنی دیده نمی‌شوند؛ اینکه مردم آب را چگونه تصور می‌کنند، چه معنایی به آن می‌دهند و چگونه این معناها با قدرت و سیاست گره می‌خورند. برای من به عنوان یک پژوهشگر و نویسنده در حوزه آب و جامعه ، این کتاب یک چالش جالب ایجاد کرد که شاید پیشتر از مدیریت آب، روایت‌های پیرامون آن در ذهن ساخته می شود. شاید از همین‌جا بتوان میان هیدروفیکشن، «تصویرهای ذهنی ما از آب» و مفهوم «ذهنیت آبی» پل زد. Hannah Boast (2020), Hydrofictions: Water, Power, and Politics in Israeli and Palestinian Literature, Edinburgh University Press. 🔷 @WaterForUs

آگاهی رسانی در باره اقدامات پیشگیرانه خسارت ال‌نینو در گروه‌ها به اشتراک بگذاریم تا قبل از وقوع حادثه کاری کرده باشیم. 🔷 @WaterForUs

🎮 یک بازی قدیمی، یک خاطره بازی قدیمی درباره آب مهتا بذرافکن سالهای حدود 2005 تا 2008 وقتی پسرم کوچک‌تر بود، یکی از بازی‌هایی که دوست داشت Oddworld: Stranger’s Wrath بود. آن روزها من میدیدم با علاقه زیاد بازی می کرد اما دقت نداشتم به موضوع و برام فقط یکی از همان بازی‌هایی بود که بچه‌ها بازی می‌کنند؛ با موجودات عجیب، شهرهای بیابانی، تعقیب‌وگریز و یک دنیای کاملاً متفاوت. بعد از سالها دیدم به یاد ایام قدیم بازی رو پیدا کرده و نشسته مشغول بازی کردنه و گفت راستی مامان میدونی این بازی شبیه Rango هست و درباره آبه؟ گفتم نه. واقعا؟ و دقت کردم به بازی. سال 2005 چه دنیای عجیبی درباره آب ساخته‌اند؛ تم بازی سرزمینی خشک و بیابانی، جایی که منابع، بقا، قلمرو و قدرت به هم گره خورده‌انداست. و جالب‌تر اینکه فضای بازی عجیب شبیه Rango است؛ همان شهرهای خشک و غبارآلود، همان حال‌وهوای Western، و همان جهانی که در آن آب دیگر فقط یک ماده طبیعی نیست؛ بلکه نقطه اتصال و پیوند آدم‌ها و محور زندگی اجتماعی است. کمبود آن مسأله ای است که آدم‌ها و موجودات را تحت تأثیر قرار می‌دهد. به خودم بازگشتم که چقدر تغییر کردم. سال 2006 آن موقع که پسرم بازی می‌کرد، من فقط یک مادر بودم که گاهی نگاهی به صفحه بازی می‌انداخت. اما در 2026 نه تنها من بلکه پسرم آدمهایی هستیم که تم و موضوع بازی برامون مسأله ای فرعی نیست. بعد از سال‌ها مطالعه درباره آب و جامعه، این بازی تصویری دیگه برام داشت. چرا در بسیاری از روایت‌های مربوط به سرزمین‌های خشک، آب این‌قدر زود از «طبیعت» به مسئله‌ای اجتماعی تبدیل می‌شود؟ و فکر می کنم به این که در سرزمین های خشک دسترسی به آب وجهی از داستان همیشگی بشر درباذه قدرت و سلطه است.. 🔷 @WaterForUs 💧🌵

عبرت‌انگیزترین بخشِ تاریخ، فروافتادنِ سلسله‌هاست؛ و این فروافتادن‌ها مولودِ دو علّت اصلی بوده: ۱. به سرشت انسان پاسخ‌ ندادن، ۲. به نیازِ زمان پاسخ ندادن. وقتی به نیازهای ذاتیِ جامعه پاسخِ درست داده نشود، اخلاقِ اجتماعی فرو می‌افتد، و آن‌گاه دیگر نباید انتظار داشت که جامعه روی سلامت ببیند. #سخن‌ها_را_بشنویم 💎کانال دکتر محمّد‌علی اسلامی ‌نُدوشن 🆔 @sarv_e_sokhangoo

🛰🌫پیمودن هزاران کیلومتر رطوبت غنی بسمت خاورمیانه و ایران 📡🌫براساس داده های دریافتی از نقشه های هواشناسی پارامتر آب قابل بارش اوضاع جوی بیانگر پیموده شدن آب قابل بارش بسیار طویلی از کیلومترها راه از سمت اقیانوس اطلس و اقیانوس هند بسمت خاورمیانه و ایران است. –مچ شدن شاخص های تاثیرگذار بر آب و هوای خاورمیانه بخصوص النینو و iod مثبت اقیانوس هند یک از دلایل بارز زودرس چنین سناریوی جوی هست. 🛰⛈️این نقشه سیستم بارشی بازه زمانی ۸ تا ۱۴ مهر ۱۴۰۵ را نشان می دهد. بنظر می رسد فعلا نقشه ها تغییر و تحولاتی در رفتار این سیستم بارشی را نشان می دهند که روزهای نزدیک به روز ورود سیستم بارشی اطلاعات تکمیلی تر را ارائه خواهیم داد.

و پاییز از راه رسید و حال ما خوب نشد. شاید در میانه راهش آرام بگیریم و... وقال: إن الخریف موسم ولادة الحب! و گفت: پاییز فصل تولد عشق‌هاست🍂 🔷 @WaterForUs

کتاب «تالاب چغاخور و گندمان؛ جواهری در قلب زاگرس» نوشته مصیب شیرانی و ویراسته علمی یعقوب ایرانمنش، اثری تصویری و معرفی‌محور درباره دو تالاب مهم چهارمحال‌وبختیاری است. این کتاب، تالاب‌های چغاخور و گندمان را به‌عنوان جلوه‌هایی ارزشمند از طبیعت زاگرس و سرمایه‌هایی برای نسل امروز و آینده معرفی می‌کند. حفاظت از این دو تالاب به تأمین حقابه، مدیریت صحیح منابع آب، اصلاح الگوی کشت، کنترل آلودگی، حفاظت از حریم تالاب، مشارکت جوامع محلی و توسعه گردشگری مسئولانه نیاز دارد. معرفی و استفاده آموزشی از چنین آثاری می‌تواند به افزایش شناخت دانش‌آموزان و نسل جوان نسبت به ارزش تالاب‌ها و ضرورت حفاظت از میراث طبیعی کشور کمک کند. هدیه به معلمان و علاقه‌مندان آموزش محیط‌زیست به مناسبت آغاز سال تحصیلی و با هدف کمک به ترویج آموزش و فرهنگ حفاظت از تالاب‌ها، فایل رایگان کتاب «تالاب چغاخور و گندمان؛ جواهری در قلب زاگرس» در اختیار معلمان علاقه‌مند قرار می‌گیرد. معلمان محترمی که مایل به دریافت فایل رایگان کتاب هستند، می‌توانند از طریق پیام‌رسان بله به شماره: ۰۹۱۳۱۸۴۲۴۸۴ پیام ارسال کنند. امید است این کتاب بتواند در کلاس‌های درس، برنامه‌های آموزشی و فعالیت‌های محیط‌زیستی مدارس مورد استفاده قرار گیرد و گامی هرچند کوچک در مسیر آشنایی نسل جدید با ارزش تالاب‌های ایران و ضرورت حفاظت از آن‌ها باشد. مشخصات کتاب عنوان: تالاب چغاخور و گندمان؛ جواهری در قلب زاگرس پدیدآورنده: مصیب شیرانی ویراستار علمی: یعقوب ایرانمنش ناشر: نشر ابراهیم محل نشر: تهران سال انتشار: ۱۴۰۴

انعکاس صلح در آینه آب در میان هیاهوی جنگ در خاورمیانه، پرداختن به روز جهانی صلح -۲۱ سپتامبر- طنزی تلخ به نظر می‌رسد. اما شعار امسال سازمان ملل می‌گوید: Invest in Peace: For Everyone, Everywhere, Every Day «در صلح سرمایه‌گذاری کنید: برای همه، همه‌جا، هر روز» این شعار یادآوری می‌کند که صلح توافقی نیست که فقط در اتاق‌های مذاکره میان دولت‌ها شکل بگیرد؛ صلح در زندگی روزمره، در امنیت، کرامت، فرصت و همکاری میان ما انسان‌ها نیز ساخته می‌شود. زمین در جنگ می‌سوزد و آب‌وهوا و آینده، قربانی این آتش می‌شوند. اما در دل همین هیاهو، بیایید به عنصری بپردازیم که ما را به هم پیوند می‌دهد: آب. رابطه انسان با آب، بخشی از روابط میان انسان‌ها، جوامع، دولت‌ها و حتی نسل‌هاست؛ رابطه‌ای که چه در جنگ و چه در صلح، همچنان جریان دارد. مطالعات مناقشه و همکاری بر سر آب نشان می‌دهند این رابطه بسیار پیچیده‌تر از تصور ساده‌ی «جنگ بر سر آب» است. با اینکه بیش از ۶۰ درصد جریان آب شیرین جهان از مرزهای سیاسی عبور می‌کند، تنها ۲۴ کشور برای تمام منابع آبی مشترک خود توافق‌نامه همکاری دارند. یعنی در بسیاری از حوضه‌های آبی مشترک، همکاری و مذاکره در کنار تعارض وجود داشته و دارد. گزارش توسعه آب سازمان ملل هشدار می‌دهد که کمبود آب می‌تواند خطر بروز و تشدید مناقشات موجود را افزایش دهد. از این منظر، آب می‌تواند هم عرصه‌ی تعارض باشد و هم عرصه‌ی همکاری. اما همکاری زمانی معنادار می‌شود که فقط به تقسیم آب میان دولت‌ها محدود نماند و مسئله‌ی قدرت، عدالت و نمایندگی را نیز در بر بگیرد. پژوهش‌های جدید در حوزه‌ی «آب و صلح» نیز بر ضرورت توجه بیشتر به قدرت و مقیاس در تحلیل این رابطه تأکید دارند، چرا که «همکاری» بدون توجه به نابرابری‌های قدرت، گاه فقط پوششی بر تسلط یک طرف بر منابع مشترک است. امروز، در میان هیاهوی جنگ، خشکسالی، تنش‌های آبی و تصرف و تخریب منابع آب، باید گفت: صلح یعنی تصمیم‌گیری عادلانه درباره‌ی آب. و آب فقط چیزی نیست که از رودخانه‌ها و سفره‌های زیرزمینی برداشت می‌کنیم؛ آب بخشی از روابط اجتماعی و مربوط به امنیت ماست. بنابراین هرجا درباره‌ی آب تصمیم می‌گیریم، درباره‌ی امنیت، زندگی سالم، قدرت، حق و آینده نیز تصمیم می‌گیریم. شاید یکی از راه‌های ساختن صلح، یادگیری دوباره‌ی شیوه‌ی زیستن با آب باشد. 🔷 @WaterForUs

فراخوان یک جایزه بین‌المللی محیط‌زیستی 🌍📷 بنیاد Prince Albert II of Monaco Foundation فراخوان جایزه عکاسی محیط‌زیستی ۲۰۲۷ را منتشر کرده است. این رقابت در پنج بخش برگزار می‌شود: 🌊 اقیانوس 🌳 جنگل‌ها ❄️ مناطق قطبی 🌱 کنشگران تغییر (Changemakers) 🌍 انسان در برابر طبیعت (Humanity vs. Nature) شرکت در این رقابت برای عکاسان حرفه‌ای و آماتور رایگان است. 🏆 جایزه هر بخش: ۱۰۰۰ یورو 🏆 جایزه بزرگ: ۵۰۰۰ یورو اضافه + سفر به موناکو 📅 مهلت ارسال آثار: ۱ نوامبر ۲۰۲۶ اگر عکاس محیط‌زیست هستید یا مجموعه‌ای تصویری درباره آب، طبیعت، تغییرات اقلیمی یا رابطه انسان و محیط‌زیست دارید، شاید این فراخوان برای شما جالب باشد. https://www.fpa2.org/en/submit-a-project

آقای قاریایی کشوری که دارنده پنجمین منابع طبیعی دنياست و به گواه آمار در 40 سال گذشته حدود 2000 ميليارد دلار پول نفت داشته الان باید شکرگزار باشه که به آب و برق دسترسی داره؟ خجالت نکشیدی این حرف زدی؟ 🔷 @WaterForUs

یه صفحه اینستاگرام این عکسها گذاشته و پرسیده هموطن به عنوان یک آدم واقعا کدوم رو ترجیح میدی؟ و به عنوان یه آدم با شعور قطعا انتخاب تو جای تمیزه. پس چرا زباله تون رو هرجای طبیعت و بويژه در آب و خانه های زیبا، نهرهای حیات بخش و کنار چشمه ها رها می کنید؟ 🔷 @WaterForUs

💧 فراخوان مسابقه بین‌المللی عکاسی | آب؛ داستان مشترک ما مسابقه بین‌المللی عکاسی Water: Our Shared Story از سوی Hamdan bin Mohammed bin Rashid Al Maktoum International Photography Award (HIPA) برگزار می‌شود. این مسابقه از عکاسان دعوت می‌کند داستان‌های تصویری خود درباره آب و رابطه آن با انسان، جامعه و محیط زیست را روایت کنند. 📷 موضوعات مسابقه: ▫️ آب و مردم | Water & People ▫️ آب و جوامع | Water & Communities ▫️ آب و سیاره | Water & Planet ▫️ آب و نوآوری | Water & Innovation ▫️ آب و چالش‌ها | Water & Challenges شرکت‌کنندگان باید یک روایت تصویری (Photo Story) شامل ۵ تا ۱۰ عکس ارائه کنند. 🏆 جوایز: 🥇 نفر اول: ۱۰٬۰۰۰ دلار 🥈 نفر دوم: ۸٬۰۰۰ دلار 🥉 نفر سوم: ۵٬۰۰۰ دلار 📅 مهلت ارسال: ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ مسابقه ای برای افراد بالای ۱۸ سال از سراسر جهان این مسابقه در پیوند با کنفرانس آب سازمان ملل متحد ۲۰۲۶ در ابوظبی برگزار سده و فرصتی است برای اینکه آب نه فقط به‌عنوان یک منبع، بلکه به‌عنوان بخشی از زندگی، جامعه و سرزمین روایت شود. 🔗 اطلاعات کامل و ثبت‌نام در وب‌سایت رسمی HIPA: Water: Our Shared Story — HIPA 🔷 @WaterForUs