هَلالوش

بسم الله الرحمن الرحیم وَلاَ تُدْخِلَنَّ فِي مَشُورَتِکَ بَخِيلاً يَعْدِلُ بِکَ عَنِ الْفَضْلِ وَ يَعِدُکَ الْفَقْرَ، وَلاَ جَبَاناً يُضْعِفُکَ عَنِ الاُْمُورِ، وَلاَ حَرِيصاً يُزَيِّنُ لَکَ الشَّرَهَ بِالْجَوْرِ؛ فَإِنَّ الْبُخْلَ وَالْجُبْنَ وَالْحِرْصَ غَرَائِزُ شَتَّى، يَجْمَعُهَا سُوءُ الظَّنِّ بِاللهِ. #نهج_البلاغه

رفت... مثل همه ی اونا که رفتن... ماهم مابین اشک هامون همونی و گفتیم که همیشه میگیم... اصلا از خودشون اینارو یاد گرفتیم بسم الله الرحمن الرحیم ... و اُفَوَضُ امری الی اللَّه ان اللَّه بصیر بالعباد... ماکارهامونو به همونی واگذار میکنیم که تاحالا حافظ و پناهگاه ما بوده...

چه جوری میشه با یه مشت کلمات کسی رو وصف کرد که دشمن برای حذفش از بیش از ۸٠ تن بمبِ حاوی اورانیوم ضعیف شده استفاده  کرده... به قول میلیتاری نویس ها مینی بمب های هسته ای! این یه بار حق رو به من و کلمات بدید... ایراد از خود استاد هست... ایراد از شخصیتِ خود سیدحسن نصرالله هست...

آخه فقط تو میدان نظامی حضور موثر نداشت...کاری کرد که گروهک نظامیش یک پایه در سیاست کشورش شد!  نیروی تحت امرش و از یه سازمان صرفا نظامی تبدیل به یه به یک نیروی اجتماعی-سیاسی کرد! تو هر حوزه ای که قدم میگذاشت به لطف خدا موفق بود...

کلمات چه جوری میخوان بیان و پهلو به پهلوی هم بشینن و فرمانده ای و وصف کنن که توهر نبردی که پاگذاشت، پیروز از میدان خارج شد.. کلمات چه جوری میخوان سالها جنگ و شکست دشمن در جنوب لبنان و آزادسازی جنوب لبنان و بیان کنن؟ آخه اصلا مگه چنین چیزی ممکنه؟ دو جین کشور عربی پشت به پشت هم دادن ولی حریف دشمن نشدن... حالا کلمات چه جوری بیان و شکست ارتش دشمن در جنگِ با یه گروهک و بیان کنن؟

حق بدید.. من چه جوری تو چند خط و باکلمات بهتون بگم یه بچه تو خانواده ای فقیر توی محله ی فقیرنشین  کرنتینا،  در یک منطقه ی مسیحی و در میون آوارگان سنی مذهب فلسطینی به دنیا اومد و سالها بعدی فرمانده ی بزرگترین ارتش غیررسمی شیعه ی دنیا شد؟ چه جوری بیام با کلمات محدودی که بلدم کسی رو وصف کنم که تو دنیایی که همه دنبال سازش با دشمن و عبور از خط قرمزهای شریعت هستن یک جبهه ی مقاومت دائمی علیه دشمن تشکیل داد؟

بعضی وقتا هی مینویسی،مینویسی،مینویسی ولی میبینی به دل خودت نمیشینه پاک میکنی... دوباره مینویسی... میبینی بازهم اونجوری که میخوای در نمیاد نمیدونم شاید این یکبار ایراد از من نباشه... تقصیر خودش و شخصیتش هست... تقصیر عمر بابرکتش هست...

اهل تهران اگر هفته‌ای یک مرتبه به زیارتش نروند، جفا کرده‌اند 🔹آیت الله بهجت(ره) میگن آقای بهجت هربار که از قم به مشهد میرفتن و برمیگشتن،  هم در راه رفت و هم برگشت مقید به زیارت حضرت عبدالعظیم بودن،  حتی گاهی میشد شبانه میرسیدن به ری،  گاهی شب تا صبح و پست درب حرم میموندن یا اتاقی نزدیک حرم اجاره میکردن و صبرمیکردن تا درب حرم باز بشه 🌸ولادت سفیر هدایت، آقا و پناهِ تهران ، حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام مبارک #حضرت_عبدالعظیم_حسنی_علیه_السلام

اگه بعد زیارت حضرت ابالفضل علیه السلام از بالا سر خارج بشید وروبه ضریح تعظیم کنید سمت راستتون در راستای قبله یه دربی هست که بین عراقی ها به باب حضرت ام البنین سلام الله علیها مشهوره... معتقدن خانم جان برای زیارت پسرشون از این درب وارد حرم میشن...مثل یه ضریح اون درب رو زیارت میکنن.. بابِ عشقی در حریمِ یاس داری یاسمین بازگرداند سجودِ مه پرستان بر یمین گردنم قلاده زن، زنجیر کن بر مقدمت سگ شدن بر درگهت فخر است یا ام البنین

ای که در کربُبَلا بی کَس و یاور ماندی! اباعبدالله! چَشم بُگشا و ببین! خَلقِ جهان یاورِ توست...

به خون پاک مظلومانِ عالم می خورم سوگند که مهدی مصلح دنیاست می دانم که می آیی... نگاه رحمتت بر ماست، می دانم که می آیی ز اشک دوستان پیداست، می دانم که می آیی گذشته چارده قرن و هنوز ای یوسف زهرا تو تنها و علی تنهاست می دانم که می آیی به گوش شیعه از پشتِ در آتش زده گویی صدای ناله ی زهراست می دانم که می آیی به یاد کربلا، کرب و بلا شد عالم امکان زمان، هر روز عاشوراست، می دانم که می آیی هنوز آیات قرآن از لب جدّت به نوک نی به گوش زینب کبراست، می دانم که می آیی هنوز آن زخم پیکانی که بر چشم عمویت خورد به چشم خون فشان ماست می دانم که می آیی تماشای خیالیِ سر اصغر به نوک نی شرار آتش دل هاست می دانم که می آیی به خون پاک مظلومانِ عالم می خورم سوگند که مهدی مصلح دنیاست می دانم که می آیی

یکی دو روز دیگه سالروز وسالگرد شهادتِ استاد مقاومت، سیدحسن نصرالله هست... یادی کنیم ازشون و امشب پای روضه خوانی ایشون بشینیم..

عبدالله بن شداد میگه رسول خدا حضرت محمدمصطفی صلی الله علیه و آله و سلم نماز جماعت میخوند حسین علیه السلام آمد و وقتی پیامبر به سجده رفت روی گردن رسول خدا قرار گرفت.. پیامبر خدا سجده رو اونقدر طولانی کرد که ما فکر کردیم حادثه ای براشون رخ داده... نماز تمام شد... علت و از پیامبر پرسیدیم.. پیامبر خدا حضرت محمدمصطفی صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:  حسین در سجده بر گردن من سوار بود.. به من سخت می اومد اگه اورو زود از گردنم جدا میکردم... صبر کردم و سجده رو طولانی کردم تا خودِ حسین منو رها کنه.....