الغالبون

چند وقته سر انجام کارها وقتی چالشی پیش میاد، یا مخالفتی، یا مانعی و... وقتی می‌بینم انرژی زیادی می‌خواد تا انجامش بدم، منصرف می‌شم و رهاش می‌کنم حتی اگر در حد مخالفتِ گذاشتنِ یک قاب عکس روی میز باشه. مامانم ولی هنوز فائزه‌ی قبل رو می‌شناسه و وقتی می‌پرسه چرا منصرف شدی؟ بعد خودش می‌گه تو اگر بخوای چیزی رو انجام بدی حتما انجامش می‌دی پس خودت نخواستی‌. ولی درواقع دیگه حوصله‌ی انجام کاری که انرژی زیادی بخواد رو ندارم، حوصله اصرار کردن ندارم، حوصله‌ی پافشاری ندارم، حوصله خواستن چیزی رو هم ندارم، حتی حوصله مخالفت کردن هم ندارم. سر همین وقتی در ارتباطاتم با آدم‌ها تصور اشتباهی براشون به وجود میاد اصلا بحث نمی‌کنم و اجازه می‌دم آدم‌ها هرطوری که دوست دارند فکر کنند.