‌‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌𝗙𝗿𝗮𝗶𝘀𝗲,

دلم برای هستی تنگ شده.

🪼 Like every day, I'm wide awake but my insides have been hibernating for months, even though we're in spring!

هر چقدر اصیل تر ، عمیق تر ، ارزشمند تر و قابل اعتماد تر باشی به خاطر تروماهای زیادی که تجربه کردی به کسی زخم نمیزنی چون از میزان درد و ذات رنج خبر داری تو وقتی یک انسان هستی که اجازه ندی تکه های وجودت عقده و باعث شکستن دیگران بشه.

کمک وای😭

نمیدونم خودش اینجارو چک میکنه یا نه

اکلیلی‌ام>>

بچه‌ها

آدم از آفتوبه آب بخوره ولی درساشو نندازه برای شب آخر

بزرگترین گوهی ک تو زندگیم خوردم این بود ک اومدم انسانی

راستش خیلی وقت بود میخواستم خیلی از حرفامو بزنم ولی غیرقابل گفتن بودن یعنی نمیدونستم چجوری بیانش کنم ولی الان که دراز کشیده بودم و داشتم ویدیو‌های قدیممو نگاه میکردم با خودم گفتم ‌، گفتنشون همچین بدم نیست فقط اون یذره‌ی امید و انتظار خودم کاملا نابود میشه و خب ثابت میشه بهم که نباید از کسی انتظار داشته باشم توی سالی که گذشت خیلی از افرادی که نزدیک بهم بودن رفتن جوری که خودمم اصلا متوجهش نشدم هیچوقت فکر نمیکردم برن ولی آدما میان که از زندگیت برن.. بیشترین صدمه‌ای که خوردم از طرف فردی بود که با تمام وجود دوستش داشتم ‌، فردی بود که روحمو لمس کرده بود ‌، قلبمو حس کرده بود جوری که قلبمو سپرده بودم دستش ولی خب الان چیزی از خاطراتش برام باقی نمونده و گاهی وقتا میگم کاش من غرورمو کنار میذاشتم و اونشب منم مثل خودش معذرت‌خواهی میکردم ولی خب..خودش رفت و راحت فراموش کرد به قول خودش کلا دوساعت طول کشید تا موآن کنه ولی من هنوز با خاطراتش زندگی میکنم و توی ذهنم باهاش سناریو میسازم.. حتی گاهی وقتا که پیام ناشناس میاد برام فکر میکنم اونه و از ته قلبم خوشحال میشم ولی چند دقیقه بعد میگم احمق خیلی خوش خیالی! قبلا وقتی چشمم به بقیه مردم میفتاد خیلی خوشحال بودم که منم جزوی از اونام که یکیو دارم کنارم اما الان؟وقتی میبینمشون فقط یه لبخند تلخی میزنم و حسرت میخورم.. من راجب این فرد تا صبح میتونم تایپ کنم ولی خب نیست که بخواد ببینه و بخونه.. امسال کلا سال خیلی عجیبی بود برام اتفاقاتی برام افتاد که فکرشم نمیکردم ولی خب ظاهرا قسمت ‌، تقدیر یا هرچی که اسمشه برای من اینجوری بوده..

چون دوسش داشتم.

باید قبول کنیم که گذشته نمیتونه تغییر کنه ، فراموش بشه ،اصلاح بشه ، یا پاک بشه ، فقط میتونیم بپذیریمش.

تنها بودن و احساس بی‌کسی کردن دو چیز متفاوتن.