.

این مدت فیلمو سریالای خوبی دیدم که دونه دونه معرفی میکنم ... فعلا حس قلم گرفتن و نوشتن ندارم فقط :) اما از فردا معرفی میکنم

چه لحظه ی با شکوهیه ، وقتی که بدترین خاطرات رو مرور میکنی و دیگه اشکی نمیریزی ، حس میشه بخشی از روح آدمی در اون خاطرات یخ کرده ، اما تونستی مابقی وجودتو از مه خارج کنی ... @seventh_plan

🖤

💐💐💐 💎برترین کانال‌های تلگرام: 🔹هماهنگی جهت تبادل: @mrsmafd

عاشق اونیم که به همه چی میخنده، زندگی به کامشه 😁

هنوز زنده است ، نفسی غم دار در عمق روحم که تو را فریاد میزند ، که تو را زندگی می کند ، که باور ندارد دستهایم را رها کردی ... صدای شیونش از دور پیداست ، آن زن سیاهپوشی که در من زاده شد ، رشد کرد و وجودم را بلعید ... آن زن سیاهپوشی که غمت را تازه نگه داشت در من ... @seventh_plan

فیلم جاده ی هالو به کارگردانی بابک انوری به همین نقش والدین در مواقع بحرانی پرداخته ، جاییکه باید بین پدر و مادر بودن و انسان بودن یکی را انتخاب کنی و به راستی که انتخاب اغلب انسانها می تواند یک انتخاب مشخص باشد و این نکته ای است که کارگردان در این فیلم به آن پرداخته است ، داستان از جایی شروع می شود که دختر خانواده ناگهان به مادرش با بازی (رزمند پایک) تماس می گیرید و از اون کمک می خواهد که یک تصادف را مدیریت کند ، ما ابتدا در یک فضای رئال قرار می گیریم ، فضایی که پدر و مادری قصد کمک کردن به فرزندشان را دارند، در این بین مادر سعی می کند از سابقه پزشکی خود کمک بگیرید و دخترش را راهنمایی کند که به شخص آسیب دیده کمک کند ، اما پدر سعی می کند کار دخترش را لاپوشانی کند ، در واقع یک نبرد پنهان بین مادر و پدر در یک فضای پر تنش اتفاق می افتد ، مادر بیشتر در جبهه اخلاقیات ایستاده و پدر در جبهه نقشش به عنوان والد، ما همچنان که در فضای پر تنش و درگیری پدر و مادر هستیم با پیچ و خم های ظریف یعنی اتفاقاتی که آن طرف خط در حال رخ دادن است وارد فضای سورئالی می شویم که بهتر است بعد از این فیلم را هم به چشم یک تریلر روانشناختی ببنیم و هم فضایی استعاری برای بیان یک ایده کلی تر یعنی این جمله " که انسانها در فضای مشابه انتخاب مشابهی خواهند داشت " از این پس اتفاقات عجیب تر و عجیب تر می شوند، یک زن ناشناس به داستان اضافه می شود که سعی دارد به نوعی عدالت را برقرار کند و مادر و پدر هر چقدر سعی می کنند اتفاقی که افتاده را از چشم او دور نگه د ارند اما زن متوجه ماجرا می شود و دختر را با خود می برد ، درباره نقش این زن می توان نظریه های متفاوت داشت، شاید دست تقدیر یا خدایی استعاری باشد که به دنبال برقراری نوعی عدالت است که به نفع این خانواده نیست، در نهایت پدر و مادر به لوکیشنی که تصادف در آنجا رخ داده می رسند و متوجه می شوند که دختر خودشان تصادف کرده و شخص ضارب فرار کرده ، اینجاست که ایده کلی پررنگتر می شود ، شخصی که با این دختر تصادف کرده و فرار کرده دقیقا استدالالهایی مانند پدرو مادر دختر را برای خود مرور کرده و در نهایت به جای ماندن و جبران کردن خطایش همان تصمیمی را گرفته که پدر و مادر دختر گرفته اند ، یعنی لاپوشانی ماجرا و شکست خوردن اخلاقیات در برابر نفع شخصی.در این فیلم پدر و مادر احساسات متفاوتی را از سر می گذرانند، مسئولیت پذیری، احساس گناه و وظیفه انسانی در مقابل جان یک انسان دیگر، ترس از عاقبتی که در انتظار فرزندشان است و ... که در این فضای پر تنش حرکت آنها از یک حس به سوی حس دیگر را میتوان دید که یک تجربه مشترک انسانی است و مخاطب به راحتی با آن همذات پنداری می کند . @seventh_plan

تحلیل کوتاه فیلم Hallow Road وقتی صحبت از پدر و مادر به میان می آید ، حس مسئولیت و حمایت از فرزندان جز اولین تعریفهای این نقش ها هستند ، اما اگر این نقش ها را در تقابل با مسئولیت اخلاقی و انسانی قرار دهیم به راستی کدام یک برنده هستند؟ @seventh_plan

فیلم hallow road رو دیدید؟ میخوام تحلیلشو بذارم

🔮🔮🔮 💎برترین کانال‌های تلگرام: 🔹هماهنگی جهت تبادل: @mrsmafd

🎲🎲🎲 💎برترین کانال‌های تلگرام: 🔹هماهنگی جهت تبادل: @mrsmafd

متاسفانه با این نت پرقدرت ما آپلود نشد لینکشو این زیر میذارم لینک صفحه دانلود hallow road

یه فیلم خیلی باحال میخوام واستون تو کانال آپلود کنم از کارگردان ایرانی (بابک انوری) که البته در هالیوود ساخته شد هر کسی دید نظر و برداشتو بگه

سخت تر از همه چیز آن بود که خود را در خود گم کردم ، نه چراغی ، نه سوسوی نوری که بدان از خود بگریزم ، هر طرف خودم بودم و راه نجات آن بود که من های فراوان یکی شوند . @seventh_plan

خلاصه‌ی داستان (بدون اسپویل اصلی): فیلم با یک صحنه‌ی بسیار شوکه‌کننده شروع میشه: شخصیت اصلی یعنی میشل (ایزابل هوپر)، زنی موفق و مستقل، مورد حمله‌ی خشونت‌آمیز قرار می‌گیره. به‌جای واکنش سنتی قربانی، میشل تصمیم می‌گیره ماجرا رو به شیوه‌ی عجیب خودش مدیریت کنه — وارد یک بازی روانی پیچیده با مهاجم میشه. موضوعات اصلی: قدرت و کنترل: فیلم مدام سوال می‌کنه که واقعاً چه کسی بر دیگری سلطه داره. زخم‌های روانی گذشته: میشل گذشته‌ی خیلی تاریکی داره (پدرش قاتل سریالی بوده) و این روی روانش سایه انداخته. مرز باریک بین لذت و رنج، قربانی و مهاجم: فیلم عمداً بیننده رو توی منطقه‌ی خاکستری نگه می‌داره و باعث میشه راحت نتونی قضاوت کنی. حس فیلم: فضا کاملاً روانشناختی–تریلره، پر از تنش، سردی و پیچیدگی اخلاقی. ایزابل هوپر شخصیت میشل رو طوری بازی می‌کنه که همزمان قوی، شکننده، مرموز و حتی ترسناک به نظر میاد. اگه به فیلم‌های روانشناختی‌ای علاقه داری که ذهن رو به چالش بکشه و درباره‌ی قدرت، جنسیت و ناخودآگاه حرف بزنه، این یکی انتخاب خیلی خوبیه. #معرفی_فیلم @seventh_plan

فیلم Elle (۲۰۱۶) یکی از روانشناختی‌ترین و جنجالی‌ترین فیلم‌های دهه‌ی اخیر فرانسه‌ست. کارگردان: پل ورهوفن (کارگردان هلندی که این فیلم رو به زبان فرانسه ساخت). بازیگر اصلی: ایزابل هوپر (برای همین نقش نامزد اسکار شد). @seventh_plan

🍏🍏🍏 💎برترین کانال‌های تلگرام: 🔹هماهنگی جهت تبادل: @mrsmafd

🌈🌈🌈 💎برترین کانال‌های تلگرام: 🔹هماهنگی جهت تبادل: @mrsmafd

مغزی که میتونه همچین حرفی درباره ی خودش بزنه ، موندم چرا یه کمکی به خودش نمیکنه

احتمالا ایده زیبایی دنیا از انجایی شروع شد که در سنین پایین ، وقتی بامزه و پاک و بی دست و پا بودیم به طرف هر کس که میرفتیم به ما لبخند میزد، والدین اولینهایی بودند که به ما خوراندند که ما دوست داشتنی هستیم ، اما زمان گذشت و ما بزرگ شدیم دیگر خبری از معصومیت خردسالی نبود اکنون ما موجودات خبیثی هستیم در سرزمین تحت مالکیت والدین که قوانینش با تغییر خلقیات آنها تغییر میکند در اوج مهربانی آنها ملکه و پادشاه هستند و ما فرمانبردار از همینجا نطفه زورگویی تحت نام "اخلاق" بر ما سیطره زد دنیای ما دو قسمت شد ، خیر " یا "شر" ما یا با صفت خوب تعریف می شدیم یا بد ، و اگر میخواستیم مثل یک انسان طیفی از خوبی و بدی باشیم باید بابت ذات و جوهرمان حساب پس میدادیم ، بعد از سرزمین خانه وارد دنیای به مراتب تنگتر و بی رمق تری شدیم اردوگاهی به اسم "مدرسه" که مسئول شکل دادن گل نیمه تَر وجود ما بود، اینجا اینبار در جهنم ، نگهبانان سلول های انفرادی قرار بود از جوهر و گل انسان ، فرشته خلق کنند، فرشته به معنای دقیق بی اختیار بودن ، فرشته هایی که حتی فکرشان از قبل برنامه ریزی شده فرشته های فرمانبردار تر از همیشه ... و هر کس فکر انسان بودن به سرش میزد، حتما یک تازی حیوان صفت است ... و ما بار دیگر بزرگ شدیم ... با انبوهی از نقدهای که زمانی بر ما وارد شد که توان دفاع نداشتیم ، و فقط یا پرخاش میکردم یا از ترس ضارب به آغوش سردش پناه میبردیم .... به همه نوع انسان توسط نوع انسان ظلم و تجاوزی شد که هرگز جبران نمی شود. اندوه امروز انسان حاصل سالها درد کشیدن در پوسته ایی است که به زور ما را در آن فرو کردند پ‌.ن : گاهی دیدگاه خیلی تلخی نسبت به زندگی پیدا میکنم ، انگار برای لحظه ایی چشمام باز میشه و حقیقت رو میبینم. @seventh_plan