نقطه سرخط

کریز فشارخون اورژانس فشارخون (Hypertensive Emergency): افزایش شدید فشارخون همراه با آسیب حاد ارگان هدف. فشارخون شدید بدون آسیب حاد ارگان (Severe Asymptomatic Hypertension): افزایش شدید فشارخون بدون شواهد آسیب حاد ارگان. ⚠️ فشارخون ≥۱۸۰/۱۲۰ به‌تنهایی به معنی اورژانس نیست. @Drgharaee علائم آسیب حاد ارگان هدف 🧠 مغز: گیجی، کاهش هوشیاری، تشنج، نقص عصبی کانونی یا اختلال بینایی. ❤️ قلب و ریه: درد قفسه سینه، تنگی نفس، ارتوپنه یا ادم حاد ریه. 🩸 آئورت: درد ناگهانی و شدید قفسه سینه یا پشت، اختلاف نبض یا سنکوپ. 🫘 کلیه: کاهش ادرار یا افزایش حاد کراتینین. 👁 چشم: کاهش بینایی، خونریزی شبکیه یا پاپی‌ادم. ⚠️ نبود علائم، آسیب حاد ارگان را رد نمی‌کند؛ بررسی‌ها بر اساس شرح‌حال و معاینه انجام می‌شوند. منیج Hypertensive Emergency ساعت اول: کاهش فشار متوسط شریانی (MAP) حداکثر ۲۰–۲۵٪ ساعت ۲ تا ۶: هدف حدود ۱۶۰/۱۰۰–۱۱۰ طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت: کاهش تدریجی بیشتر بر اساس وضعیت بیمار 💊 نیکاردیپین یا لابتالول وریدی شرایط اختصاصی ▪️ دایسکشن حاد آئورت: کاهش فوری فشار سیستولیک به کمتر از ۱۲۰ و ضربان قلب به ۶۰–۸۰ در دقیقه، با حفظ پرفیوژن ارگان‌ها. ▪️ ادم حاد ریه: کاهش سریع و کنترل‌شده فشار طی ۳۰–۶۰ دقیقه؛ نیتروگلیسیرین وریدی ± فوروزماید در صورت احتقان. ▪️ سندرم حاد کرونری (ACS): کاهش کنترل‌شده فشار با حفظ پرفیوژن کرونر؛ نیتروگلیسیرین وریدی در صورت اندیکاسیون. ▪️ پره‌اکلامپسی شدید: فشار پایدار ≥۱۶۰ سیستولیک یا ≥۱۱۰ دیاستولیک؛ درمان طی ۳۰–۶۰ دقیقه با لابتالول یا هیدرالازین وریدی. منیزیم سولفات برای پیشگیری یا درمان تشنج. @Drgharaee ▪️ سکته مغزی ایسکمیک حاد • قبل از ترومبولیز وریدی: فشار کمتر از ۱۸۵/۱۱۰ • ۲۴ ساعت اول پس از ترومبولیز: فشار کمتر از ۱۸۰/۱۰۵ • بدون درمان بازگشایی عروق: معمولاً در فشار کمتر از ۲۲۰/۱۲۰، کاهش حاد انجام نمی‌شود؛ در فشار بالاتر، کاهش محتاطانه حدود ۱۵٪ طی ۲۴ ساعت قابل‌بررسی است. ▪️ خونریزی داخل مغزی (ICH): • اگر فشار سیستولیک بین ۱۵۰ تا ۲۲۰ باشد، فشار را به حدود ۱۴۰ برسانید و بین ۱۳۰ تا ۱۵۰ نگه دارید. 🔵 فشارخون شدید بدون آسیب حاد ارگان • تکرار اندازه‌گیری صحیح فشارخون و ارزیابی احتمال آسیب حاد ارگان • تنظیم داروهای خوراکی و کاهش تدریجی طی چند روز • ترخیص در صورت پایداری بالینی، ارزیابی مناسب و امکان پیگیری نزدیک؛ حتی اگر فشار سیستولیک حدود ۲۰۰ باشد. ⛔ از کاهش سریع فشار، داروی وریدی غیرضروری و نیفدیپین زیرزبانی پرهیز شود. نکته: تصمیم درمانی بر اساس آسیب حاد ارگان هدف است، نه صرفاً عدد فشارخون. هدف، کاهش ایمن فشار با حفظ پرفیوژن ارگان‌هاست. @Drgharaee

شاید یک کار از نظر ما ضروری نباشه اما از نظر متخصص اون رشته درمان محسوب بشه، مثلا: متوکلوپرامید برای میگرن ، نه تهوع سدیشن و حتی انتوباسیون برای خونریزی مغزی، نه فقط برای ارام کردن بیمار و....

در پزشکی، هیرو بودن به این نیست که با وسایل خراب، امکانات حداقلی و نادیده گرفتن نظر متخصص، هر طور شده کارت را انجام بدهی. گاهی آنچه اسمش را شجاعت می‌گذارند، فقط ریسک‌کردن با جان بیمار است. تلخ‌تر اینکه وقتی بیمار آسیب نمی‌بیند، همه هیرو می‌بینندت؛ اما کسی نمی‌پرسد چقدر به او خطر تحمیل کردی. قرار نیست با نادیده گرفتن اصول، قهرمان شویم؛ گاهی حرفه‌ای‌ترین کار، انجام ندادن یک کارِ ناایمن است. ما پزشکیم، نه بازیگر فیلم‌های قهرمانی؛ بیمار هم بدلکار ما نیست. @Drgharaee

گاهی در محیط کار، حل اختلاف مهم نیست؛ مهم این است که مقصر پیدا شود. رزیدنت هم، به‌لطف جایگاهش، معمولاً گزینه‌ای آماده و کم‌هزینه است. خطاهایش با دقت بررسی می‌شود و «همکاری» هم اغلب یعنی او بیشتر انجام دهد و دیگران بیشتر توضیح بدهند. و البته کسی که هر اتفاقی را بهانه‌ای برای نالیدن از رزیدنت می‌داند و چنان از او حرف می‌زند که انگار دشمن قسم‌خورده‌اش است، شاید بد نباشد یک‌بار هم سهم خودش را در این تنش‌ها مرور کند؛ چون تکرار یک روایت، آن را حقیقت نمی‌کند. همکاری یعنی تقسیم منصفانه مسئولیت‌ها، نه انتخاب همیشگی یک نفر برای پاسخ‌گویی. محیط سالم جایی نیست که خطا نباشد؛ جایی است که مقصر، از قبل تعیین نشده باشد—هرچند تعیینش خیلی راحت‌تر است. من اگر نیکم و گر بد، تو برو خود را باش هر کسی آن دِرَوَد عاقبتِ کار که کِشت @Drgharaee

حکایت: دو گاو، گاری سنگینی را در جاده‌ای دشوار می‌کشیدند. تمام نیروی خود را به کار گرفته بودند، اما در سکوت بار را می‌کشیدند و شکایتی نمی‌کردند. چرخ‌های گاری اما مدام جیرجیر و ناله می‌کردند؛ گویی بیش از همه آنها هستند که رنج می‌کشند. سرانجام گاوها رو به چرخ‌ها کردند و گفتند: «ما هستیم که تمام بار را بر دوش می‌کشیم و چیزی نمی‌گوییم؛ اما شما که تنها صدایتان بلند است، پیوسته شکایت می‌کنید.» بسیاری از اوقات، آن‌کس که بیشتر سروصدا می‌کند، بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد؛ نه لزوماً آن‌کس که حق بیشتری دارد. آدمی که بی‌سروصدا بار می‌کشد، ممکن است بار بیشتری روی دوشش بگذارند؛ اما آن‌که مدام جیرجیر می‌کند، گاهی فقط برای ساکت کردنش، روغن بیشتری می‌گیرد. @Drgharaee

کتاب رو بخوری، هرچی تست هست بزنی، هرچقدر الگوریتم و گایدلاین بلد باشی، باز جای تجربه، دیدن و شنیدن رو نمی‌گیره. امروز پسر ۲۸ ساله‌ای با سابقه پنومونیِ کامل درمان‌نشده، با درد شدید و پلورتیک قفسه‌سینه مراجعه کرد. نه تاکی‌کارد بود، نه هیپوکسمی داشت، نه Troponin مثبت. فقط کمی افیوژن پلورال، کمی درگیری پارانشیم و WBC حدود ۱۲هزار. خیلی راحت می‌شد همه‌چیز رو به همون پنومونی نسبت داد. اما اکو یک D-shaped septum داشت، RV sizeدر حد upper normal بود و PV Acceleration Time حدود 120 ms. درد شدید بیمار و چیزی که در اکو می‌دیدم، با توجه به تجربه‌ی کیس‌های قبلی، شک به PTE رو برام جدی کرد. D-dimer: 4000 CTA: Pulmonary Embolism. گاهی تشخیص از جایی شروع می‌شه که یک چیزی در بالین بیمار بهت می‌گه: «این کیس، اون چیزی نیست که در نگاه اول به نظر میاد.» کتاب خیلی چیزها بهت یاد می‌ده؛ اما تجربه، بهت یاد می‌ده چه زمان شک کنی. @Drgharaee

سابقه‌ی بیماری مهم است؛ اما نباید اجازه بدهیم تشخیص را برایمان انتخاب کند. بیمار با کنسر تخمدان تحت کموتراپی، سابقه‌ی PTE و تحت دوز درمانی آنتی‌کوآگولان، با چند روز ضعف، اسهال و تنگی‌نفس و از چند ساعت قبل با دیسترس شدید، تاکی‌کاردی، تاکی‌پنه و SBP=90 مراجعه کرد. همه‌چیز فریاد می‌زد: Wells بالا → CTA اما یک سؤال ساده: معاینه‌ی فیزیکی چه شد؟ سمع قلب نرمال. سمع ریه: کاهش واضح صدا در یک سمت. یک دق ساده هم کمک‌کننده بود. تشخیص: پلورال افیوژن شدید برای بیمار Chest tube گذاشته شد و بدون اتلاف وقت برای CTA و بدون نیاز به انتقال به مرکزی مجهزتر، به‌خوبی مدیریت شد. @Drgharaee

شما وقتی به مرکز درمانی مراجعه می‌کنید، حق قانونی و اخلاقی‌تان را کامل دریافت می‌کنید. اما اگر فکر می‌کنید با داد و فریاد، توهین و «پولت رو می‌گیری، نوکر منی» قرار است پزشک بیشتر برایتان مایه بگذارد، یک اشتباه محاسباتی کوچک دارید! کسی دارویتان را کم نمی‌کند، درمانتان را خراب نمی‌کند یا چیزی در غذایتان نمی‌ریزد؛ خیالتان راحت، علم و قانون سر جایش است. فقط یک تفاوت ظریف وجود دارد: بین اینکه پزشک وظیفه‌اش را انجام دهد و اینکه با تمام حوصله و توجه ممکن برایتان وقت بگذارد، تفاوت هست. تو می‌توانی با پزشک مثل دشمن رفتار کنی و همچنان درمان استانداردت را بگیری؛ اما انتظار نداشته باشی همان رابطه‌ای را دریافت کنی که یک بیمار محترم و همکار دریافت می‌کند. گاهی آدم برای اینکه ثابت کند «رئیس است»، کاری می‌کند که خودش از بهترین نسخه‌ی خدماتی که می‌توانست بگیرد، محروم شود. احترام، باج گرفتن از پزشک نیست؛ سرمایه‌گذاری روی درمان خودت است. از ما گفتن بود... @Drgharaee

چند سکانس که دوست داشتم جواب بدم، ولی فقط صدای ذهنم جواب داد: + چرا کسی کار منو زودتر راه نمیندازه؟! من خونم رنگین‌تره؛ شده امشب رئیس نظام پزشکی رو میارم! صدای ذهنم: خب برو بیار. بیار دیگه. تو اگه می‌تونستی بیاری، قبل از این داد و بیداد آورده بودی. --- + من فلان دکترم؛ چرا بهمان دکتر جوابمو نمی‌ده؟! تا فردا جوابمو نده فلان و بهمانش می‌کنم! صدای ذهنم: تو اگه واقعاً می‌تونستی کاری کنی، همون شب طرف جرئت نمی‌کرد جوابتو نده؛ همون شب کارت رو می‌کردی، همون شب هم انکال نمی‌موندی که کار به دعوا بکشه. --- + اصلاً نمی‌خوام هیچ اینترن و رزیدنتی مریضامو ببینه؛ خودم همه کاراشونو می‌کنم. صدای ذهنم: اوکی، خودت بکن. فقط دیگه ما رو شامل عفو قرار نده که باز بیایم. راستی... می‌دونی برای چی حقوق می‌گیری؟ برای همین مرکز آموزشی؛ برای همین اینترن و رزیدنت. --- + فلان آزمایش رو خواستین؟ فلان تصویربرداری رو انجام دادین؟ به فلان سندرم نادر فکر کردین؟ صدای ذهنم: تو که این‌قدر خوب فکر می‌کنی، وقتی تا صبح زنگ می‌زنم چرا ناراحتی؟ وقتی هم میای، چرا هیچ کمکی از دستت برنمیاد؟ --- + شما هیچی بلد نیستین، هیچی نمی‌خونین! من خودم سال یک، هفت دور کتاب رو خونده بودم! صدای ذهنم: تو که هفت دور خونده بودی، چرا الان هیچ کتابی دستت نیست؟چرا اصلا کتابی کار نمیکنی؟ یادت رفته؟ یا اصلاً نخوندی؟ --- گاهی بهترین جواب، جواب دادن نیست. فقط باید اجازه بدی تناقض بین حرف‌های خودش و واقعیت، خودش رو لو بده. @Drgharaee

+باباجان سیگارم میکشی؟ -نهههه اصلا؛ از دود متنفرم +تریاک چی؟ -نه اون مشکلی نیست، میکشم... پ.ن:بعد میگن چرا اسم انواع مخدر و دخانیات رو میبری😂

فیلم کوتاه "تاریخ گذشته" پ.ن: حرصی و زیبا... @Drgharaee

شب شده پر ستاره، اورثینک کنیم دوباره

Based on everything you know about me from our conversations, roast me — brutally and honestly — by generating a single satirical illustration of me in WOJAK meme art style. Instructions: Analyze my personality, interests, habits, and quirks from what you actually know about me, and translate them into exaggerated visual details in the scene (objects on my desk/room, posters on the wall, what's on my screen, my facial expression, clothing, etc). The humor should be specific to ME, not generic — reference actual things I've talked about, my hobbies, my flaws, my running jokes, whatever you've picked up on. Use the classic Wojak art style: flat cel-shaded lines, exaggerated crying/rage/despair facial expression, simple bold colors, a slightly pathetic "terminally online" aesthetic. Feel free to add background characters, memes, or symbolic clutter in the room that reference my personality ironically. Don't hold back — be savage, funny, and merciless, but keep it satire, not genuinely cruel or targeting anything sensitive like appearance, health, or identity. Output just the image, plus a one-line caption underneath summarizing the roast.

این متن رو کپی کنین و بفرستین واسه هوش مصنوعی، نتیجه جالب میشه🫠:

خب خب خب میبینم نتایج دستیاری اومد... از پین های کانال استفاده کنین شاید سهمی در انتخاب رشته ی شما داشته باشه... با آرزوی عاقبت بخیری

🫀 داروهای بیمار CAD هنگام ترخیص خب، بیمار با ACS وارد بیمارستان شد، درمان اولیه را گرفت، در صورت نیاز CAG/PCI انجام شد و حالا زمان ترخیص است. نسخه ترخیص را می‌توان در چند محور دید: 1️⃣ ضدپلاکت در بیمار دارای CAD/پلاک یا پس از PCI، بر اساس شرایط بیمار درمان ضدپلاکتی لازم است: • یک ضدپلاکت در برخی شرایط • Aspirin + P2Y12 inhibitor: به‌خصوص پس از PCI و Stent مدت DAPT بر اساس نوع ACS، PCI و ریسک ایسکمی/خونریزی تعیین می‌شود. @Drgharaee 2️⃣ ضدانعقاد: به‌صورت روتین بعد از ترخیص هر بیمار CAD لازم نیست.فقط در صورت وجود اندیکاسیون دیگری مثل: AF، DVT/PTE، LV thrombus و... تجویز میشود. ترومبوز کرونری به‌تنهایی معمولاً اندیکاسیون Anticoagulation طولانی‌مدت نیست. 3️⃣ استاتین: یکی از پایه‌های اصلی Secondary Prevention در CAD؛ با هدف کاهش LDL و پایدارسازی پلاک. 4️⃣ داروهای ضدایسکمی و داروهای مؤثر بر LV بسته به شرایط بیمار: • Beta-blocker • Nitrate • ACEI/ARB • Ranolazine این داروها برای همه بیماران CAD به‌صورت روتین لازم نیستند و بر اساس علائم، BP، HR، EF، HF و سایر اندیکاسیون‌ها انتخاب می‌شوند. 5️⃣ درمان اختصاصی HF بر اساس EF و شرایط بیمار به نسخه اضافه می‌شود. @Drgharaee 🔑 پس در بیمار CAD، ستون‌های اصلی را در ذهن داشته باشیم: Antiplatelet + Statin و سایر داروها را بر اساس شرایط بیمار اضافه می‌کنیم. نکته مهم: اینکه بیمار Losartan یا Bisoprolol می‌گیرد، لزوماً به معنی «فشارخونی بودن» او نیست؛ این داروها می‌توانند اندیکاسیون‌های قلبی دیگری داشته باشند. 💡 چند حالت مهم: 1) Coronary Spasm → CCB + Nitrate 2) Coronary Slow Flow → Beta-blocker؛ نیترات معمولاً انتخاب مناسبی نیست. 4) Myocardial Bridge → Beta-blocker 5)Normal CAG / INOCA / ANOCA / MINOCA → درمان بر اساس مکانیسم و تشخیص نهایی؛ ممکن است بیمار به همه داروهای CAD نیاز نداشته باشد. @Drgharaee

بهترین پستی که دیدم در تاریخ مجازی: 《‏اتفاقاً، ‏با من رسمی باشید، ‏محترمانه صحبت کنید، در چارچوب باشید، ‏با من تعارف کنید؛ ‏رعایتِ فاصله و احترام، خوشحالم می‌کنه..》 @Drgharaee

اشتباه کردن، بخشی از فرآیند آموزش است انسان ممکن است اشتباه کند؛ مهم این است که اشتباه دیده شود، درباره‌اش تذکر و آموزش داده شود و اصلاح شود. گاهی یک اشتباه و توضیح درست بعد از آن، بیشتر از صدها صفحه کتاب در ذهن می‌ماند. محیط آموزشی باید امن باشد؛ یعنی فرد جرئت کند کار کند، سؤال بپرسد و حتی اشتباه کند، بدون اینکه دائماً از مچ‌گیری، تحقیر یا تنبیه بترسد. البته اشتباه با کم‌کاری، سهل‌انگاری و قصور متفاوت است. قرار نیست خطا توجیه شود؛ قرار است از آن یاد بگیریم. در بیمارستان آموزشی، دانشجو باید تحت نظارت فرد بالادست کار کند و همه بپذیریم که آموزش واقعی، بدون فرصتِ تجربه و اصلاح اشتباه ممکن نیست. همه چیز را همگان دانند؛ و همگان هنوز از مادر نزاده‌اند... @Drgharaee

چند نمونه از نماهای انژیوگرافی @Drgharaee

آناتومی قلب @Drgharaee