Noor✨

اگه بخوام از دوتا از تجربه های جدیدی که بدست اوردم و یاد گرفتم بگم: ۱: اولیش:گفتگوی مثبت درونی تو روزهایی که از لحاظ روانی دچار فروپاشی شدی ۲: دومیش :برنده بودن از درون از درون برنده باش از درون قلبت و ذهنت وقتی اعصابت خیلی خورده یا ذهنت مدام درگیر یه اتفاقه و همش داری تو ذهنت سوال و جواب میچنی و … به خود آگاهت برگرد به اون افکار منفی نباز از بالا به قضیه نگاه کن و بجای غرق شدن توی ادما و اتفاقا و رفتارشون درستو بردار و بعد نادیدشون بگیر چون عزیزم در اخر ذهن توعه که تایین میکنه برنده این بازی بودی یا بازندش

آدم در صفِ طولانی، ترافیک و خستگیِ آخرِ روز، خیلی راحت خیال می‌کند همه‌چیز علیه اوست. سخت‌تر این است که به یاد بیاورد آدم‌های اطرافش هم روزی داشته‌اند که ما چیزی از آن نمی‌دانیم. توجه، گاهی از همین مکثِ کوچک آغاز می‌شود... @nooregh

همونقدر که سریع ممکنه یکی تو چشم یا قلبم عزیز بشه صدبرابر بیشترش در آن یه واحد میتونم احساسمو به کل نسبت بهش از دست بدم به راحتی جوری که انگار راحت ترین کار دنیا برام دل کندن یا بی حس شدن نسبت به شخص یا موضوعی باشه

نه اینکه به ادما اعتماد نداشته باشما اما جدیدا نه سنگ کسی رو به سینم میزنم نه کسی تو چشمم پرفکته نه روی هیچ ادمی کامل حساب باز میکنم رها شدم انگار گیر نمیکنم تو بودن یا نبودن ادما تو نقشی که دارن تو ویژگی های خوب و بدشون چون در نهایت هرکسی یه روی سکه دیگه هم داره که هنوزبازیش نکرده و بهت نشون نداده و ممکنه یت روزی غافل گیرت کنه برای همین از همین پله اول رو کسی نبند که هرچیزی ازش دیدی بعده ها غافل گیر نشی نه اونقدر شاد نه ناامید… وارد بازی ادما نشو تو بازی خودت و خدا بازی کن و بزار هر ادمی نقش خودشو بازی کنه انگار داری یه فیلم میبینی تو بازیچه نشو تماشاگر باش

سقراط با گفتنِ «می‌دانم که نمی‌دانم»، نادانی را ستایش نمی‌کرد؛ او می‌خواست نشان دهد نخستین قدمِ دانایی، کنارگذاشتنِ توهمِ دانایی‌ست. ذهنی که از ندانستن خجالت نمی‌کشد، هنوز امکانِ رشد دارد... @nooregh

در نظم آسمانی خطا راه ندارد قشنگ ترین چیزی بود که تپ این چند وقت شنیدم✨ -نور- @nooregh

قصه ی تلخ خداحافظی رو میخونم با اینکه بسته هست لب هام :)

خیلی سخته ولی چاره ندارم جاده فریاد میزنه بیا..:)✨