你𝐍𝗂𝖼𝗈𝗍𝗂𝗇𝖾

Wait right here I'll be back in the morning I know that I'm not that important to you But to me, girl, you're so much more than gorgeous٫ so much more than perfect

⭒۟ ⋆ ࣪ ― 星𝐂𝗈𝗇𝗌𝗍𝖾𝗅𝗅𝖺𝗍𝗂𝗈𝗇 𝗈𝖿 𝖲𝖾𝗉 𝟪 توی روشنایی بی‌دریغ مهتاب تموم اجزای بدنش رو دیدم. سوختگی‌های سیگار همه‌ جای تنش دیده می‌شد، به شکل صورت فلکی ثور و شکارچی. حتی روی پاهاش پُر بود از سوختگی‌های گردِ کوچک. انگار پائولا از میان راه شیری رد شده بود و هر یک از ستاره‌ها‌ی بدنش رو سوزونده بود.

مون‌امور؛ چطور اینقدر معتاد وجودت شدم که کور شدم و نفهمیدم که دوست داشتنت بازی با آتیشه و تهش قراره بسوزونتم ؟ یادمه زیر بارون، توو کوچه پس کوچه‌های شهر داد زدی و گفتی : "_ بیا تا آخرِ دنیا دیوونگی کنیم جوجه‌رنگی " مگه نگفتی باهام دیوونگی می‌کنی ؟ چرا یهو عاقل شدی ؟ چرا یهو برق چشات رفت ؟ چرا یهو لبخندات بی روح شدن ؟ چرا یهو ذوق توی صدات هم تنهام گذاشت ؟ چرا با نبودت کابوسم شدی ؟ داستانمون ادامه داشت.. فقط اگه تو وسط خوندنش کتابمون رو نمی‌بستی .

        `﹙ Столичная %40 ﹚! ¡ ㅡ Let's get drunk together so I can         𝔎iss you & blame it on the vodka .

زانو زده بودم و به تویی نگاه می‌کردم که شکست خورده و با دلی زخمی روی زمین نشسته بودی . اشک می‌ریختی و نمیدونستی قلبِ من در حال خیس شدنه. میخواستم بگم… "هیونگ؛ بذار بارون چشمات رو ببوسم" اما ناگهان سرتو بالا آوردی و چشمام قفل چشمای اشکیت شد . حالا داشتم زیرِ بارون چشمات خیس میشدم . نمیدونستم داری مرواریدهاتو برای کی یا چی حروم میکنی فقط میدونستم منه لعنت شده باید اینجا نقش نیکوتینِ سیگاراتو بازی کنم . یه صدایی پنهون از میون تمومِ آشفتگی‌های مغزم داد می‌زد تا دیوونگی از سرم نپریده، تا صدای قلبم بلنده و نمیذاره صدای وجدانم رو بشنوم، باید ببوسمت . بدون کلمه‌ای حرف، لبهام رو روی لبهات گذاشتم و چشمای ضعیفم رو با حس گرمایی عجیب توی وجودم، بستم و بوسیدمت و این شروعِ دردِ قلب خستم بود .

     ; Can we act like we never broke each others heart ? ? ?