NUMB

من‌واقعااززندگی‌خستم..

من‌واقعاازرفتارهام‌خستم..

من‌واقعاازIntpبودن‌خستم..

به این نتیجه رسیدم که تنها چیزی که میتونه بهم آرامش بده و کمی خوبم کنه آهنگامن؛ نه آدمای دورم.

The only thing I always have is a headache.

نمیدونم چیجوری ولی من دقیقا برعکس همون انرژی ای که مادر و پدرم دارن،بی انرژی ام..

منتظرآن‌روزی‌که‌این‌روح‌جسم‌مرا‌ترک‌کند..

گاهی باید گذشت.

و گریه های چشمت خشک و تبدیل به درد قلبت میشه..

زندگی چیز عجیبیه... سال ها،ماه ها،هفته ها،روزها،ساعت ها،دقیقه ها و ثانیه ها عجیبن.! مثلا داری تلاشتو برای یچیزی میکنی،بعد به خودت میای میبینی چیشد؟اینهمه تلاشی که کردم چی شد؟ مثلا برای خوب شدن حال بدت و احساساتت کلی تلاش میکنی یکی و دوست داشته باشی،کلی تلاش میکنی حالت خوب باشه مثلا یکی از تلاش هایی که میکنی برای خوب شدن حالت میتونه این باشه که:توی اتاقت برای خودت اهنگ شاد گذاشتی و با بی حوصلگی ترین حالت ممکن بلند شدی تا برقصی.. یکم رقصیدی یکدفعه میری جلوی آینه میبینی چشات از اشک پر شده،قلبت درد میکنه و هیچ تاثیری نداشته برات.. اونجاست که با خودت میگی:چرا داری تلاش میکنی و خوب نمیشی؟چرا نمیتونی آدم باشی؟چرا نمیتونی با بقیه درست رفتار کنی؟چرا نمیتونی یکیو دوست داشته باشی؟چرا و چرا و چرا... سر احساساتت:با یکی اوکی میشی و تلاش میکنی دوسش داشته باشی کلی تلاش میکنی بتونی بهش علاقه مند بشی کلی حرف میزنی بهش که بتونی دوسش داشته باشی،یروز/یشب به خودت میای میبینی:چیشد؟چرا این قلب بی صاحابم هنوزم هیچی حس نمیکنه؟چرا بازم خوابیده؟چرا هنوزم بی حسه؟چرا نمیتونی یکی و بخوای؟چرا نمیتونی مثل آدم دوست دار یکی باشی؟چرا داری اونو اذیت میکنی عوضی؟ با اینکه نمیخوای،با اینکه جدا بشی خودت اذیت میشی ولی مجبوری بهش بگی نمیتونی و باهاش نباشی.. حداقل اینجوری جلوی بیشتر وابسته شدنش،بیشتر دوست داشتنش و بیشتر آسیب زدنشو میگیری ولی بازم درک نمیشی،بازم قضاوت میشی و بازم تحقیر میشی..ولی بازم هیچی احساس نمیکنی.. چرا اینجوری ای؟چرا نمیتونی آدم باشی؟چرا نمیتونی مثل خیلیای دیگه باشی؟ و در آخر؛ چرا نمیمیری؟!

یکی از بدترین حس های دنیا میدونی چیه؟ وقتی توی جمع نشستی و گریه داره حنجرتو جر میده..

میدونی چرا اطرافیانم همش فک میکنن حق با اوناس؟ چون من واقعا حوصله توضیح دادن راجب کارایی ک میکنم رو ندارم.

یعنی من یروز خوش و طبق خواسته ی خودم نباید داشته باشم؟:)

ودرآخرهیچ‌چیز‌جزدرک‌نکردنت‌وقضاوت‌کردنت‌برایت‌باقي‌نمی‌ماند.

ولی‌شایدیکی‌ازقشنگترین‌اشتباهاتم‌بود..!

ودرآخر مقصراتفاقات‌آن‌منی‌بودکه‌خود نساختم‌؛

از دست خودم خستم؛ از فکر کردن خستم،از حرف زدن،از حرف نزدن،از سکوت و از صدا و...؛ من از همه چیز خستم.!

اون قسمتی از من که سعی میکرد آدمارو نگه داره خیلی وقته از بین رفته.

نیازمند به کسی که امروز بریم کصچرخ.