روزگار سبز🍃

دوس داشتم کتابخونه‌ی کوچیکم هرروز یه خورده نور آفتاب بشینه روشون. اینجوری احساس میکنم میتونم هربار که بردارمشون یه تیکه گل آفتاب از لابلای برگه‌هاشون برای خودم بردارم. تو پرانتز، سلولهای مشابه با سهراب سپهری تو مغزم باز گل داده ای وای😐👀

دوس داشتم کتابخونه‌ی کوچیکم هرروز یه خورده نور آفتاب بشینه روشون. اینجوری احساس میکنم میتونم هربار که بردارمشون یه تیکه گل آفتاب میونِ برگه‌هاشون برای خودم بردارم. تو پرانتز، سلولهای مشابه با سهراب سپهری تو مغزم باز گل داده ای وای😐👀

#آن

در همین تنهایی است که من شروع می‌کنم به دیدن، دیدن چیزهایی که آدم‌های معمولی به چشم‌شان نمی‌آید. • راهنمای مردن با گیاهان دارویی

در همین تنهایی است که من شروع می‌کنم به دیدن، دیدن چیزهایی که آدم‌های معمولی به چشم‌شان نمی‌آید. • مردن با گیاهان دارویی

من وقتی ول میشم تو طبیعت جوری ذوق میکنم که انگار کل عمرم رو توی کویر زندگی کرده بودم.🌿

ما گام و گذر را به رسیدن نفروشیم.

می‌گفتی «شبت خوب جانِ من» بیشتر از خوب بودنِ شب، اندیشه‌ی اینکه جانِ تو هستم، در من ریشه می‌کرد و سبز می‌شد.‌

امروز برام از اون جمعه‌های مطلوب بود. چون کنار صاحبِ دستای مهربون و لطیفی بودم که محاله منو تا خوب نکرده رها کنه. ۹ آذر، ۱۴٠۳

یه لباس زرشکی پوشیده، روبروم نشسته داره ترشی‌هایی که تازه انداخته برام توی ظرف جداگونه میگیره که ببرم. هیچوقت نمیزاره دست خالی از پیشش برم🫀🥹

خیلی ناراحتم که پاییز رو یه اتمامه

تنها کاری که میتونم انجام بدم اینه که برم پیاده‌روی و بهت زنگ بزنم و با صدات راه برم.

بیرون رعد و برقه. نمِ ریزِ بارونی داره میباره. عدسی تندی هم تو این هوا درست کردم که بیا و ببین! همه چیز عالیه فقط حیف که تو نیستی💔