آپـیـرون²

یا ابامحمد، یا حسن بن علی، ایها الزکی العسکری، یابن رسول الله... در شب شهادت امام حسن عسکری علیه‌السلام، یادآور می‌شویم پرسشی را که امام ع برای فیلسوف اهل کنده عراق مطرح کردند؛ پرسشی یک خطی که تنها همان فلسوف هراسناک بودن آن را می‌فهمید.

توضیح و تفسیر این آیه شریه را از تفسیر المیزان یا از دیگر تفاسیر نگاه کنید؛ روی کلمه کلمه آن تامل کنید؛ ببینید که آیا کسی غیر از نبی می‌تواند واضع شریعت باشد؟ در نسبت با دین تشریع شده، شأن نبی چیست؟ شأن مردم چیست؟ دو آیه بعد هم می‌فرماید: «فَلِذَٰلِكَ فَٱدۡعُ وَٱسۡتَقِمۡ كَمَآ أُمِرۡتَ وَلَا تَتَّبِعۡ أَهۡوَآءَهُمۡ وَقُلۡ ءَامَنتُ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِن كِتَٰبࣲ...»

برای مثال - اصلا به توهین‌ها به علما کاری نداریم - ولی تو این مدت، این همه به احکام‌الهی و قرآن و ائمه و مساجد و مقدسات توهین شد، کسی رگ غیرتش باد نکرد، اما کافی بود یکی در مورد شریعتی ناسزاگویی کنه، هیچ سوراخی نبود که صدا ازش درنیاد. آدمی‌زاد می‌فهمه دغدغه همه‌ی اینها سر بازی سیاسی و اتوریته‌ی خودشونه وگرنه کاری به چیز‌های دیگه ندارند.

والا تا جایی که ما می‌دونیم، خادم‌الرضا کسی است که یک گوشه نشسته و بی‌آزار است و به دین و دانش مردم خدمت می‌کنه؛ شاید هم نتواند حتی سالی یک‌بار هم به زیارت امام رضا، عالم آل‌محمد، برود. نه کسی که یک تیغ ساخت شیکاگو در دست گرفته و هربار بعد از جراحی اقتصادی یک عده را از دین خدا بیزار می‌‌کند. پ‌ن: این پست اختصاصی به این وزیر و مسئول نداره، خطاب به همه است، فقط بدشانسی مدنی‌زاده این بود الان این تصویر را از او دیدم.

خادم‌الرضا: مدنی‌زاده =)))))))

سوره مبارکهٔ أنعام: فَأَيُّ ٱلْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِٱلْأَمْنِ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ (٨١) پس كداميك از اين دو طائفه به أمن سزاوارتر است اگر مى‌دانيد ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمْ يَلْبِسُوٓاْ إِيمانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلْأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ (٨٢) كسانى كه ايمان آوردند و ايمان خود را با ظلم نپوشانيدند أمن از آن ايشان است و راه يافتگان ايشانند.

سوره مبارکهٔ أنعام: فَأَيُّ ٱلْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِٱلْأَمْنِ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ (٨١) پس كداميك از اين دو طائفه به أمن سزاوارتر است اگر مى‌دانيد ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمْ يَلْبِسُوٓاْ إِيمانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلْأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ (٨٢) كسانى كه ايمان آوردند و ايمان خود را با ظلم نپوشانيدند أمن از آن ايشان است و راه يافتگان ايشانند.

خراب حالی ما لشکری نمی خواهد بس است آمدن و رفتن نفس ما را صائب تبریزی

از آن‌جایی که خیلی‌ها در این دوران دنبال دکان‌ها و افراد نااهل راه می‌افتند، و به تبع آن دچار انحراف می‌شوند، این مجموعه را که هم شامل صوت و هم شامل فایل‌های پی‌دی‌اف است، جمع‌آوری کردیم. https://t.me/drsgoftar_tabasi/1322

در فیلمی که از ایشان پخش شد، لبانش هنوز تکان می‌خورد، نفس می‌کشید و زنده بود؛ بین ما و قاتلان او، تنها و تنها شمشیر حکم می‌کند و دریایی از خون فاصله است...

کی گفته که مردم و حتا حزب‌اللهی‌ها از مجموع حاکمیت و نظام طلب ندارند؟ یک حقوقی بر گردن مردم و به نفع حاکم است، و یک حقوقی هم بر گردن حاکمیت و به نفع مردم است. تقریبا هرجا که نظام به مردم حزب‌اللهی نیاز داشته، همه در میدان بودند ولی حاکمیت در استیفای حقوق اولیه‌ی این قشر مثل تضمین جان و قصاص اولیای دم ایشان نه اینکه ناتوان بوده بلکه بخاطر مصلحت سنجی اراده نکرده تا حقوقشان استیفاء بشه. لذا تا جایی که حق‌الله و یا حق‌الناسی ضایع نشه باید گرده از این حاکمیت کشید.

سایت خوبی است: https://www.shoaraa.com/index.html

از امروز تا چند روز بعد چک کنید، کانالای اصلاحاتی‌ای که مدام به باقر خرازی پرداختند و حرفای او را بهانه زدن حزب‌اللهی‌ها کردند، حرفی از این شهید نخواهند زد...

خبر و نوع شهادتش رو شنیدم قلبم درد گرفته... هعی دستم رو میذارم رو قفسه سینه‌ام که ببینم قلبم سر جاشه یا نه!... تو چطوری دلت اومد همچین بلایی سرش بیاری حرومزاده!؟

(البقره: ۲۰۵): وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ و هنگامی که [چنین دشمن سرسختی] قدرت و حکومتی یابد، می کوشد که در زمین فساد و تباهی به بار آورد، و زراعت و نسل را نابود کند؛ و خدا فساد و تباهی را دوست ندارد.

[هيچ مصيبتى در زمين و در خودتان نمى‌رسد، جز اينكه قبل از آنكه آن را بيافرينيم، در كتابى(ثبت) است؛ در حقيقت آن (كار) بر خدا آسان است] حكمت و فايده دانستن اينكه حوادث دنيا مكتوب و مقدرند اين است كه در از دست دادن اندوه مخوريد و در به دست آوردن شادى مكنيد. "لِكَيْلاٰ تَأْسَوْا عَلىٰ مٰا فٰاتَكُمْ وَ لاٰ تَفْرَحُوا بِمٰا آتٰاكُمْ‌..." معنايش اين است كه: اينكه ما به شما خبر مى‌دهيم كه حوادث را قبل از اينكه حادث شود نوشته‌ايم، براى اين خبر مى‌دهيم كه از اين به بعد ديگر به خاطر نعمتى كه از دستتان مى‌رود اندوه مخوريد، و به خاطر نعمتى كه خدا به شما مى‌دهد خوشحالى مكنيد، براى اينكه انسان اگر يقين كند كه آنچه فوت شده بايد مى‌شد، و ممكن نبود كه فوت نشود، و آنچه عايدش گشت بايد مى‌شد و ممكن نبود كه نشود، وديعه‌اى است كه خدا به او سپرده چنين كسى نه در هنگام فوت نعمت خيلى غصه مى‌خورد، و نه در هنگام فرج و آمدن نعمت. "وَ اَللّٰهُ لاٰ يُحِبُّ كُلَّ مُخْتٰالٍ فَخُورٍ" "مختال" به كسى مى‌گويند كه دچار خيلاء و تكبر شده باشد، و تكبر را از اين جهت خيلاء مى‌گويند كه متكبر چيزى را كه در خود سراغ دارد فضيلتى براى خود خيال مى‌كند راغب چنين گفته. و "فخور" به معناى كسى است كه زياد افتخار و مباهات مى‌كند، و اختيال (كه مصدر است براى كلمه مختال)، و نيز افتخار ناشى از اين مى‌شود كه انسان توهم كند كه آنچه نعمت دارد به خاطر استحقاق خودش است، و اين بر خلاف حق است، چون او فعلى را كه بايد مستند به تقدير خدا كند به استقلال نفس خود كرده، و اين اختيال و افتخار هر دو از رذائل نفسند، كه خدا آن را دوست نمى‌دارد.

تفسیر شریف المیزان: ج۱۹، صص۲۹۳ به بعد.